Cottonwood Trail

‘Het is weer bijna zomer!’ horen we overal om ons heen, maar wij hopen vurig dat het qua weer niet nog warmer wordt dan het nu al weken is. Ik kan me niet eens meer herinneren wanneer de temperatuur nog onder de 30 graden is geweest, eigenlijk is het elke dag tussen de 35 en 39 graden, bloed- en bloedheet. Alex is overdag met geen bezem naar buiten te krijgen, hij heeft gewoon last van de warmte en dat is natuurlijk niet vreemd met zulk weer. “Ate niet buiten, Ate binnen, deur dicht,” zegt hij dan.

Deze zondag zijn we dan ook niet zo ver van huis geweest zodat we ’s morgens al vroeg de Cottonwood Trail konden wandelen aan de oostkant van de stad. Het blijft een heel erg mooi stukje natuur en bovendien is het een perfecte afstand voor Alex. Nova hing in de carrier bij papa op de buik lekker te slapen. Voor Alex hadden we een emmertje en schepje meegenomen en hij heeft onderweg de nodige emmers gevuld (en ook weer geleegd, gelukkig). Ondanks het vroege uur was het toch al flink zweten!

Het was weer genieten van het stuk boven de wetlands, het stikte van de kikkers, kreeftjes, libellen, vogels en andere beesten. Vanwege het vrij natte voorjaar stond er meer water dan we ooit eerder gezien hadden en de natuur was bovendien bijzonder weelderig. Op meerdere plaatsen groeiden de waterplanten royaal over de vlonders heen. En deze tijd van het jaar kun je ook goed zien waar het pad zijn naam aan te danken heeft. Op veel plaatsen lagen de witte, katoen-achtige vlokken op de grond, een heel bijzonder gezicht!

Knal boem beng

We hebben bepaald geen gelukkig jaar als het op verzekeringen aankomt, want we moeten nogal eens aanspraak maken op onze maatschappij Allstate. Met Thanksgiving was ’t het onverwachte ‘plezier’ van een zogeheten hit-and-run waarbij iemand onze auto geramd had zonder een berichtje achter te laten, eerder dit jaar waterschade na een fikse storm, medische schade na de geboorte van Nova en afgelopen week is de bliksem ingeslagen waardoor tv, dvd speler, printer/scanner, koffiezetapparaat en garagedeur allemaal kapot zijn en vervangen moeten worden.

Donderdagmiddag zag het er buiten erg dreigend uit en jawel, zo rond de tijd dat Rob naar huis komt uit zijn werk barstte het los. Een storm met onbeschrijflijk veel bliksemslagen, pal boven ons huis. Net voor Rob de auto parkeerde hoorden we een enorme knal vlak boven ons hoofd, we schrokken er behoorlijk van. Twee tellen later kwam Rob door de voordeur naar binnen, de garagedeur deed niks meer. De stroom was ook al verschillende keren uitgevallen, telefoon en internet deden niks meer. Ook op televisie konden we niet kijken wat voor weer we nog konden verwachten en in de loop van de volgende dag ontdekten we dat ook de printer en de dvd speler de geest gegeven hadden. Maar het ergste van alles: het koffiezetapparaat was kapot, en we konden eerlijk gezegd wel een koppie gebruiken.

Onze leverancier AT&T kan ons alleen maar melden dat aan de reparatie van het probleem (het herstellen of vervangen van een hoofdkabel) wordt gewerkt, maar we zijn op het moment dat ik dit schrijf (offline) al voor de 4de dag afgesloten van de wereld en de oplossing lijkt nog zeker tot maandagavond op zich te laten wachten. Deze blog wordt gepost zodra we weer online zijn, dus daaruit kun je zelf afleiden hoe lang het uiteindelijk heeft geduurd.

Update (8 juni): inmiddels is het woensdag en AT&T heeft ons medegedeeld dat de verbinding hoogstwaarschijnlijk vrijdag weer hersteld zou zijn. We zouden dat negen dagen zonder telefoon en internet zitten. We laten meer weten zodra er weer nieuws is.

Nova is 2 maanden oud!

Afgelopen week was voor Nova vol grote gebeurtenissen. Op 1 juni was ze officieel 2 maandjes oud, op 2 juni kreeg ze haar eerste vaccinaties en op 3 juni zijn we bij de kinderarts geweest voor haar 2-maanden-check-up.

De buurvrouw had aangeboden om op Alex te passen terwijl we met Nova naar het Health Department gingen om haar eerste prikjes te halen. Na het nodige papierwerk was het dan zover. Eerst een orale vaccinatie tegen het rotavirus en daarna 3 prikken in het been. Natuurlijk vond onze kleine meid het niet leuk en net als Alex huilde ze haar eerste tranen bij dit bezoek. Maar voor we goed en wel het kantoortje weer uit waren, was ze al weer stil en ze heeft er verder ook helemaal geen last van gehad of zich moeilijk gedragen. Het slechte nieuws is natuurlijk… over 2 maanden moet het weer opnieuw.

Bij de kinderarts was het ook allemaal goed nieuws. Ten eerste heeft Nova zich in de eerste 2 maanden van haar leven bijna verdubbeld in gewicht (net als Alex!). Was ze op 1 april 2804 gram, op 3 juni was dat 5482 gram!! Ze is nu bijna 56 cm vergeleken met 48 bij de geboorte en de omtrek van haar hoofdje is nu 37.5cm in plaats van 31.75cm. In procenten betekent dat dat ze bij haar geboorte 0% was en nu 75% qua gewicht, bij geboorte 5% wat betreft hoofdje en nu 20% en qua lengte is ze gestegen van 5% naar 25%.

In cijfers lijkt ze erg op haar grote broer, maar ook in gedrag: weinig slapen, veel doen en bovendien beresterk. Nova kan haar hoofdje al heel goed recht houden en doet dat ook bijna de hele dag (behalve als ze slaapt), de kinderarts was zeer onder de indruk van onze meissie (en wij natuurlijk ook)!