Als Nova iets nieuws leert, is het soms moeilijk om dat vast te leggen. Kinderen hebben meestal de neiging om te stoppen met hun nieuw geleerde vaardigheid zodra je de camera aanzet. Vanavond heeft Rob ons meisje kunnen filmen terwijl ze zwaaide en ‘papa’ zei. Hopelijk komt het ondanks de duisternis toch een beetje duidelijk over.
Auteur: Rob and Joyce
Speelkamerpret
Afgelopen week hebben we zowaar een paar regendagen gehad, dus ook gelegenheid om in de speelkamer te filmen. Ondanks het weer zorgt Alex er wel voor dat hij zijn energie kwijt kan en Nova kan duidelijk niet wachten tot ze achter hem aan kan. Het filmpje biedt bijna 8 minuten kijkplezier.
Wandeltocht
Het is al weer een weekend geleden dat we met de kinderen de Cottonwood Trail hebben opgezocht. Het was ’s middags heerlijk weer en we konden nog zonder jas de bossen in! Het is een geweldig stukje om met Alex te doen, niet overdreven ver en onderweg is er van alles te doen en te bekijken. Eerst langs het water, dan over de brug, dan over de wetlands en dan een ‘loop’ door het bos met een leuk heuveltje erin. Onderweg heeft hij ontdekt dat grote takken een grote, hoorbare plons maken in het water en de kleine takjes niet. We hebben ook naar de wortels van de bomen gekeken en uitgelegd waar ze voor zijn. Leuk en leerzaam dus!
Ook Nova vond het prachtig om te zien en ze hing bij papa in de sling op de buik. Ze lachte voortdurend en schopte van blijdschap met haar voetjes. Ze kan het niet zeggen, maar ze geniet zo van die uitstapjes! Alex had zijn camera meegenomen en knipte er op los: foto’s van de natuur, van een passerende jogger, van papa en Nova, van modder, van poep op de brug en later op de weg naar huis nog van een paar graafmachines waar we speciaal voor hem gestopt waren.
Een ontmoeting met Santa
Afgelopen weekend stond in het teken van Sint, maar ook van zijn jongere broertje Santa. Santa was op zaterdagmorgen in de Hatcher Garden en in ruil voor wat houdbare goederen mochten de kinderen bij Santa zitten en werd er een foto gemaakt. Nova mocht op schoot en Alex zat er naast. Hoewel hij het ook wel een beetje spannend vond, heeft hij Santa toch volop verteld over bulldozers, bobcats en excavators. Wie weet krijgt hij dus wel de nodige cadeaus op kerstavond dit jaar! Tenslotte gaat het heel erg goed met de zindelijkheidstraining en is hij ook heel erg lief voor zijn zusje en andere kindjes met wie hij de laatste tijd gespeeld heeft.
Na een paar minuutjes bij Santa op schoot, realiseerde Nova dat die meneer met de baard niet papa of mama was en zette het op een brullen. Het was dus tijd om te gaan en daarom gingen we naar de koekjestafel, waar alle kinderen een koekje mochten versieren met allerlei lekkers. Zoiets hoef je Alex ook maar een keer uit te leggen, want al snel zat er hagelslag en m&ms op zijn koekje. Jumjum, hop de buik in! Een geslaagd bezoek aan Santa en in de loop van de week kunnen we ook de ‘officiele’ foto nog ophalen die door de fotograaf gemaakt is. We zijn benieuwd of het resultaat net zo leuk is als de foto’s van papa.
Sinterklaas
De kerstman domineert dan misschien in de USA, maar Sinterklaas laat zich niet zomaar in een hoekje zetten. De Nederlandse kindjes in deze hoek van de wereld krijgen toch cadeaus! Afgelopen weekend hebben we een heuse Sinterklaasviering gehad met drie koppels en vier kinderen, allemaal Nederlandstalig. Jaja, het heeft vier jaar geduurd, maar eindelijk hebben we een medelander getroffen aan de overkant van de plas. Monique woont hier met haar Amerikaanse partner Mark en samen hebben ze een zoontje, Finn. Zij troffen een tijdje terug onze Vlaamse vrienden Wim en Ann in de supermarkt en zo ging de bal aan het rollen.
Zodoende kwam Sint gisteren naar Simpsonville en hebben de kleintjes hun pakjes gevonden bij de open haard. Alex was qua leeftijd de enige die het idee van Sinterklaas een beetje snapte, maar om cadeaus te krijgen hoef je niet te weten wie de Goedheiligman is. Alle ukkies waren heel tevreden met hun pakjes en Alex zei zelfs ‘dank je wel Sinterklaas’.
Hoewel Mark een Amerikaan is, had hij een heuse pan snert gemaakt en die smaakte nog zeer goed ook! De tafel stond vol met lekkere dingen en in de schoen van Alex zat zelfs nog een zak met stroopwafeltjes. De snoepkont had z’n letter binnen de kortste keren opgesmuld… ja, die Sinterklaas mag wat hem betreft vast nog wel een keertje terug komen volgend jaar.
Op weg naar huis zijn we naar Roper Mountain geweest, een kerstlichtjes spektakel in Greenville. Hoewel het zeer mooi gedaan was, was het vrij kort en dus ook niet zo indrukwekkend als Hollywild. Daar gaan we dan ook zeker nog naar toe een dezer dagen. Gelukkig had het bezoek aan Roper Mountain niet overdreven veel gekost, we konden er niet met credit card betalen en cash hadden we niet bij ons. Dus moesten we maar ergens pinnen en dan op weg naar buiten iemand betalen, zeiden ze. Tja, het geld hebben we wel uit de automaat gehaald, maar niemand van het personeel meer gezien, dus het was geen al te dure trip. Dat was weer genieten op z’n Hollands!
Peuterpraat #8
We hebben weer flink wat gebabbel van Alex vastgelegd en je merkt gauw genoeg welke onderwerpen hem momenteel het meeste bezig houden.
“Een piano!” (bij het zien van het lamsrack voor de Thanksgiving dis)
“Papa heeft stinkkaas.” (blijkbaar deelt Alex de mening van mama over franse kazen)
“I love you, Nova.” (nadat zijn zusje hem een kus kwam geven)
“I love you mommy met mandarijntjes.”
“Mama’s haren zijn yellow. Alex’ haren zijn ook yellow.”
Alex vindt tussen de was een piepklein sokje. Dit is van Nova, maar was vroeger van hem en dat hebben we hem ook wel eens verteld. Alex pakt het sokje op en zegt:
“Toen Alex vroeger baby was, Alex had kleine voetjes. En ook kleine handjes.”
“Alex heeft een small hoofd. Nova heeft een hele kleine small hoofd. Mama heeft een big hoofd. Papa heeft kleine haartjes.”
De kindjes zijn in de speelkamer, ik hoor Nova plotseling huilen en ga er gauw naar toe.
Ik: “Alex, heb je Nova gebeten?”
Alex: “Nova pijn aan hoofd.”
Ik: “Heb je Nova in haar hoofd gebeten?”
Alex: “Nee, Alex slaan met boek op Nova hoofd.”
(Nou ja, hij is tenminste eerlijk)
“Nova sad van Alex bijt Nova in oog.” (nadat zijn zusje huilt omdat hij haar gebeten heeft)
Ik: “Kom Alex, we gaan naar bed.”
Alex: “No! ”
(2 seconden later) “No, thank you.”
Mama is jarig, papa probeert samen met Alex te zingen.
Papa: “Happy birthday to you, happy birthday to you, happy birthday dear mama, happy birthday…”
Alex: “No, thank you.”
“I go det snoeps!” (vertaling: ik wil die snoepjes!)
“Open your eyes, mammie! De zon is wakker!” (op zaterdagochtend, bij het krieken van de dag)
“Een nieuwe dag! Daar is de zon!” (om drie uur ’s middags, na een flinke bui)
“De skeemkamer is niet om te poepen.” (nadat er een ongelukje was gebeurd in de speelkamer)
“Alex heeft een kleine beer tussen de billen.”
“Piemel is om te plassen. De kont is om te stinken.”
“De poep is op.” (na een weinig succesvolle poging op het potje)
Boodschappen doen, USA style
Hoe moeilijk kan het zijn? Je gaat naar de winkel, haalt wat je nodig hebt, je betaalt en klaar is Klara! Maar nee, boodschappen doen is in dit land bijna een kunst, zelfs zodanig dat er een programma op televisie is dat ‘Extreme couponing’ heet. Per abuis zagen we hier eens een stukje van en we konden het nauwelijks geloven. Er waren mensen in dit programma die voor meer dan 600 dollar aan boodschappen haalden en na aftrek van alle bonnetjes (coupons) betaalden ze uiteindelijk minder dan 10 dollar.
Het was op dat moment dat ik me realiseerde dat ik toch echt meer aandacht moest besteden aan de foldertjes die we wel eens ontvangen. Tot voor kort gingen die altijd linea recta naar het oud papier. Pfff… dacht ik, wat levert zo’n suf bonnetje voor 35 cent nou op? Nou, als je het goed aanpakt, kun je er een heel eind mee komen. Maar het gaat allemaal niet voor niks, want als je er serieus mee bezig bent, kruipen er aardig wat uurtjes werk in. Zoals de mensen in Extreme Couponing al vertellen, het is voor hen meestal een fulltime baan: 40 uur per week zijn ze bezig met bonnetjes verzamelen en rekenen, rekenen, rekenen. Maar goed, het levert dan ook wel het nodige op.
Het gaat een beetje als volgt. Ten eerste heb je je bonnetje uit een van de folders die bezorgd worden, stel dat je een kortingsbon hebt van 50 cent voor een pak spaghetti. Deze bonnetjes worden verstrekt door de fabrikanten van de producten en zijn enkele weken tot enkele maanden geldig; je hoeft ze dus niet per se meteen te gebruiken. Nu ga je kijken in de weekaanbiedingen van de supermarkten en drogisterijen. Is de spaghetti bij een van deze winkels in de aanbieding? Laten we zeggen dat dit het geval is, bij supermarkt Bi-Lo. Bovendien is de aanbieding ‘twee halen, een betalen’, dus je betaalt 1,50 voor twee pakken spaghetti in plaats van 3 dollar. Daar bovenop heb je ook nog je kortingsbonnetje van 50 cent. Maar Bi-Lo is een supermarkt die kortingsbonnen tot 60 cent verdubbelt, wat er op neerkomt dat je voor je twee pakken spaghetti uiteindelijk 3 dollar – 1,50 – 1 = 50 cent betaalt. Jaja, boodschappen doen is bijna hogere wiskunde hier.
Maar elke winkel heeft natuurlijk zijn eigen aanpak. De ‘twee halen, een betalen’ is een populair verkooptrucje, maar je hebt bijvoorbeeld ook ’10 voor 10′ (10 blikken soep van merk X voor 10 dollar). En drogisterijen gooien het weer over een andere boeg. Bij Rite-Aid kocht ik onlangs 4 tubes tandpasta, elk met een waarde van 3,50. Maar met een klantenkaart van Rite-Aid, kreeg ik voor elke tube die ik kocht 3,50 in winkelkrediet terug, te besteden vanaf mijn volgende aankoop. Eigenlijk krijg je je tandpasta dus voor niets. Voor die 14 dollar heb ik vervolgens dagcreme gekocht, die die week ‘twee halen, een betalen’ was, plus nog een handvol andere dingen. De truc is om gewoon eerst de tandpasta te kopen en daarna, bij een direct daarop volgende tweede transactie, meteen gebruik te maken van je winkelkrediet voor je resterende aankopen. Dus voor die 14 dollar had ik 4 tubes tandpasta, 2 potten dagcreme, cadeaupapier en luiers!
Nu, ik ben nog lang geen kandidaat voor het Extreme Couponing programma, maar de afgelopen weken hebben we wel steeds +/- een derde van onze supermarktbon afgesnoept, simpelweg door beter op te letten en domweg bonnetjes te knippen en in te leveren. En het doet toch wel een beetje pijn dat we de afgelopen vier jaar elke week minstens 30% teveel hebben betaald voor onze boodschappen!
Een kloddertje hier, een kloddertje daar…
Al voor het derde weekend op rij zijn we bezig met het schilderen van ons hek. In eerste instantie hadden we het verfpistool van de buren geleend, maar dat gaf er al snel de brui aan dus werd het weer ouderwets met de kwast. En dat schiet nu eenmaal niet zo vreselijk op.
Het betekent ook dat we niet zo veel tijd over hebben om dingen te ondernemen, dus het viel vandaag een beetje tegen dat we miezerweer hadden, terwijl we een trip naar de speeltuin hadden gepland. In plaats daarvan zijn we maar naar het winkelcentrum in Greenville gereden, waar de kindjes konden spelen in het overdekte speeltuintje en papa en mama een lekkere Starbucks koffie konden nippen. Gelukkig hebben we afgelopen week wel het een en ander gefilmd zodat er toch iets te bekijken valt.
http://www.youtube-nocookie.com/embed/ZSJHlOPfrG0?rel=0
http://www.youtube-nocookie.com/embed/DYMQlVp9muE?rel=0
Even de plantjes water geven
Hoewel het herfst is, zijn de regendagen nog steeds op een hand te tellen. We hebben welgeteld 3 buien gehad, maar aangezien het gras nu ‘in slaap’ is voor de winterperiode (zoals Bermuda gras doet) heeft het toch geen zin om te sproeien. Vandaag is echter een heuse, kletsnatte dag, donker in huis en bijna aanhoudend regen. Omdat het met 23 graden nogal warm is, ontstaan er gevaarlijke weerssituaties. We hebben verschillende uren onder een tornado ‘watch’ gestaan en zelfs een poosje onder tornado ‘warning’. Gelukkig is het gevaar een andere kant opgedraaid en horen we buiten nu weer gewoon het tevreden getik van druppels tegen de ramen. En het gras? Dat komt niks te kort, zoals je op de foto wel kunt zien.
Peuterpraat #7
Alweer de zevende aflevering van Peuterpraat en het ziet er niet naar uit dat het de laatste is!
“Alex zeep gepakt.” (Inderdaad, shampoo in zijn handje, de hele badkamer en de slaapkamer van papa en mama)
“Alex sproeien.” (nadat hij de zonnebrandspray heeft leeggespoten op het kleed en de muur)
“Turn de car naar de smiles.” (een opmerking nadat hij mee heeft zitten luisteren met de GPS in de auto)
Soms zeggen peuters dingen die werkelijk niemand begrijpt, behalve de mensen die dagelijks met hen optrekken. We moeten zelf ook wel eens nadenken wat Alex precies bedoelt! Enkele voorbeelden zijn de volgende:
– “Birdknabbels.” (zijn term voor vogelvoer)
– “Piggy bell.” (de kookwekker in de vorm van een varkentje, die we gekocht hebben om te helpen bij de zindelijksheidstraining)
– “Salt and pepper beker.” (blijkbaar had Alex goed opgelet toen mama naar een kookprogramma keek, want daar moet hij geleerd hebben wat ‘salt’ en ‘pepper’ is en dat er vaak mee gestrooid wordt. Alex had de peper- en zoutpot leeggekiept in zijn beker water die op tafel stond, en er daarna met een rietje flink in geroerd. Daarna kwam hij naar me toe terwijl ik boven de was aan het opruimen was om tussen neus en lippen door de ‘salt and pepper beker’ te vermelden. Een uur later kwam ik er pas achter wat hij in de keuken had uitgespookt.)
We praten over de opa’s en oma’s.
Ik: “Oma Toos en opa Jos.”
Alex: “Oma Toos, opa Jos.”
Ik: “En oma Riek en opa Sjraar.”
Alex: “Oma Riek en opa Raar.”
“Nova trekken, boink, Nova uh-huh-huh. Nova traantjes.” (Alex weet heel goed dat als Nova bij de tafel staat en ze op haar achterwerk valt, ze meestal niet zo blij is)
“Hoe oud oma?” (Alex informeert naar de leeftijd van oma, nadat ik hem vertel dat ze bijna jarig is)
“Nova, it’s not working!” (een gefrustreerde Alex nadat zijn zusje hem ‘helpt’ met zijn puzzel)
“Alex, vanavond ga je in bad of je het leuk vindt of niet.”
“Niet!”
Ook het bezoek aan de dierentuin leverde vandaag mooie opmerkingen op:
“Alex is een baby aap.”
“Mama kangaroe en Nova kangaroo.” (in de kangeroo walkabout)
“It’s green.” (in antwoord op een moeder die haar dochter vroeg welke kleur de slang had)
“Een joekelslang!” (over een anaconda)
“De snake heb twee tandjes.”
“De tijger eet salt en pepper.”
“Alex little toeter.” (gniffelde de kleine man, toen hij in de auto op weg naar huis een windje liet)
Peperazzi Blog 