Auteur: Rob and Joyce

Van au naar wauw

De eerste "oorlogswond"

De dag begon vandaag een beetje anders dan we gepland hadden. In onze voorbereidingen voor een tripje naar Biltmore, gleed Alex uit in de douche terwijl hij zijn vinger in het doucheputje had gestoken. Door zijn val schraapte hij een flink stuk vel van zijn ringvinger en dat bloedde als een rund. Alle huidlagen waren weg en we zaten naar een groot gat te kijken. Alex wist niet wat hem overkwam en we mochten er ook niet aankomen, dus zo goed en kwaad als het kon hebben we een lapje om zijn hand gehouden en zijn we naar de eerste hulp gesneld.

Gelukkig was er geen kip en konden we snel bij een verpleegster en dokter terecht. Het zag er allemaal lelijk uit maar gelukkig viel het uiteindelijk mee. Een tetanusprik had hij een maand geleden nog gehad, de wond werd schoongemaakt en afgeplakt met een speciale pleister waarvan we nog een stapeltje hebben meegekregen. De komende 5 dagen moeten we de boel goed verzorgen en dan komt alles weer goed. Geen hechtingen dus, maar de dokter waarschuwde al dat die dag in de toekomst nog wel komt.

Een taveerne in Antler Hill Village

Na van de schrik bekomen te zijn, zagen we geen reden om niet alsnog naar Biltmore te rijden. We zijn hier weliswaar anderhalve week geleden nog geweest, maar dit weekend werd het Antler Hill Village officieel geopend. Dit stuk hadden we nog niet eerder gezien en we hadden gehoord dat het voor kinderen erg leuk is. Dat was zeker niet gelogen, Alexander vond het daar prachtig. En het was ook echt heel mooi gemaakt, een soort minidorpje met oude landbouwwerktuigen, dieren, live muziek en ouderwetse spellen, dit alles fraai aangekleed in Biltmore stijl. Alex vond van alle dingen die hij gezien en gedaan heeft de met een touwtje aan elkaar verbonden conservenblikken nog wel het mooiste. Toen we hem hier eindelijk wegsleepten, zette hij het flink op een brullen om zijn ongenoegen duidelijk te maken!

Regenlaarzen

Toen we vorig jaar in Nederland waren, kreeg Alex van opa en oma een paar Jip en Janneke regenlaarsjes cadeau. Nu is Alex erg verzot op al zijn schoenen, dus hij sleept er heel wat mee af, zo ook met zijn laarsjes. Ze zijn nog wat aan de grote kant, maar na een fikse regenbui eerder deze week (er viel toen 37 millimeter in een paar uur tijd) vond ik het wel een goed moment om ze een keer uit te proberen.

Niet moe te krijgen

Toen mijn ouders hier net aankwamen, duurde het niet zo lang of ze moesten erkennen dat Alex een wel erg bezig kereltje is met genoeg energie om ons allemaal bezig te houden. Meestal blijft hij de hele dag doorstuiteren en daar word je af en toe best een beetje moe van. In het onderstaande filmpje weet Alex opa en oma goed bezig te houden voordat hij naar bed moet.

Voor de goede orde: dat waren precies 15 buitelingen.

Chimney Rock

Hoewel we inmiddels al talloze keren in Chimney Rock zijn geweest, blijft het een geliefde lokatie om te bezoeken. Elk seizoen biedt er nieuwe spectaculaire uitzichten en met een groeiende Alexander is het steeds opnieuw leuk om te zien hoe hij er de uitdagende omgeving ontdekt. Toen we op een warme vrijdag de koelte van de bergen wilden opzoeken, was de keuze voor Chimney Rock snel gemaakt.

Bij de met rotsblokken bezaaide Rocky Broad River was het stevig klauteren voor de kleine Alex. Dat vond hij helemaal prima en liet zich niet afschrikken door het feit dat de meeste rotsen daar een stuk groter zijn dan hijzelf. Met een beetje hulp van opa klom hij van de ene grote steen naar de andere, als een volleerd bergbeklimmer. Opa had de nodige steentjes voor hem bij elkaar gezocht die Alex vervolgens met veel plezier in het water liet plonzen. Het kostte de nodige moeite om hem weer van die plaats mee te nemen naar de volgende.

In het park zelf bleek de rots gesloten te zijn voor onderhoud en mochten we voor een gereduceerd tarief naar binnen. Dat gaf niet zo veel, want we waren toch voornamelijk van plan om het Great Woodland traject te wandelen, een wandeling door het bos met wat klimmen en dalen, zeer geschikt voor gezinnen met jonge kinderen. Het is ongeveer een kilometer lang en onderweg zijn er heel wat plaatsen waar voor de ukkies iets leuks te ontdekken is. Alex heeft de hele weg zelf gelopen, inclusief de trappen op en af! Niet alleen de houten figuren onderweg vond hij trouwens leuk, maar ook het zand van het wandelpad zelf. Hij ging de hele tijd op de grond zitten om in het zand te graaien…

Gezellig barbecueen

Sinds Rob voor zijn verjaardag een barbecue heeft gekregen, hebben we al aardig wat keren ‘buiten de deur’ gegeten. Nu Vicki en Daniel op het punt staan om naar Virginia te verhuizen (sterker nog, Daniel zit er al) hadden we Vicki en Emma vorige week een keertje uitgenodigd om lekker mee te komen eten. Zo konden we bovendien een verjaardagscadeautje aan Emma geven, die eerder in de week 4 jaar was geworden.

Na het eten doken de kleintjes nog even de tuin in om zich moe te spelen. Ze wilden allebei graag in de nieuwe auto van Alex en op de driewieler, het liefst tegelijk natuurlijk.

Kleine aap

Hoezo, ik heb maar 1 sok aan?

Nu we enkele keren bij Monkey Joe’s en soortgelijke springkussenpaleizen zijn geweest, weten we dat Alex het wel kan waarderen om hier een paar uurtjes rond te hangen. Toen het een dagje niet zo mooi weer was, zijn we hier dan ook een keertje beland. Alex kon zijn opa en oma goed laten zien hoeveel energie hij precies heeft. Net na openingstijd stonden we voor de deur en Alex heeft tot de lunch flink gesprongen en gerend. Er is zo veel filmmateriaal van deze ochtend, dat ik het maar verdeeld heb over meerdere filmpjes.

Tegen de tijd dat we weer gingen, viste Alex nog een Monkey Joe’s aap van het rek en oma kon het niet weerstaan om deze aan hem te geven. Een heel slimme zet om dit rek dicht bij de uitgang te zetten!

Vliegen

Alex in het kindermuseum

Vandaag zijn mijn ouders, na een vakantie van bijna 3 weken, weer vertrokken richting Nederland. Het was een reis die begon met veel pech, maar dat was gelukkig allemaal snel vergeten. We hebben met z’n allen drie heerlijke, drukke, vrolijke en zonnige weken gehad en weer talloze mooie herinneringen opgebouwd. Alex was in slaap gevallen op weg naar het vliegveld, waarschijnlijk maar beter ook want de vorige keer dat hij opa en oma naar het vliegveld bracht, was hij behoorlijk uit zijn doen van de hele zaak. Sinds we thuis zijn, zoekt hij naar zijn ‘bapa’ en ‘ama’ en als je bij hem uit de buurt gaat, raakt hij soms flink van streek. Vermoedelijk denkt hij dat wij dan ook zomaar ‘verdwijnen’.

Omdat we de afgelopen weken zo ontzettend veel van huis zijn geweest en we de computer niet veel van dichtbij hebben gezien, zijn de dagverslagen er een beetje bij ingeschoten. Ik zal proberen in de komende dagen nog wat avonturen te beschrijven, er is genoeg te vertellen! Ik begin alvast met een van de laatste: een tripje naar het Griekse Festival in Greenville afgelopen zaterdag. De Grieks-Orthodoxe kerk organiseert daar elk jaar dit leuke festival vol authentieke muziek, dans en natuurlijk eten. Een vrolijke boel, maar o, wat was het die dag heet! Het kwik bleef maar klimmen en haalde 35 graden, en het helpt natuurlijk niet dat je dan bovenop het asfalt staat. Pfff… niet te hebben daar.

Maar geen nood: het kindermuseum van Greenville lag er nagenoeg naast. Op zoek naar airco zijn we daar naar binnen gevlucht. We hadden geen idee wat te verwachten, maar in ieder geval niet wat we er vonden: een fantastisch leuke ‘speeltuin’ met een wetenschappelijk tintje. Drie verdiepingen vol leuke doe-dingen en proefjes, geweldig voor kinderen en hun (groot)ouders. Alex had er de middag van zijn leven en we hebben ons rotgelachen hoe hij overal de kleine boef uit hing. Het onderstaande filmpje spreekt boekdelen!

Een geboren artiest

Alex vindt het schitterend dat hij nu van wel vier mensen tegelijk aandacht krijgt. Hij houdt ons allemaal tegelijk bezig en als er iemand iets anders aan het doen is, blijven er nog steeds drie mensen over om met hem te spelen. De kleine boef staat dus graag in het middelpunt van de belangstelling en laat dan al zijn kunsten zien. Gisteren waren we in het Paris Mountain State Park en daar was een amfitheatertje in het bos. Rob nam Alex mee op het podium en toen bleek nog maar weer eens wat een artiest in de dop het eigenlijk is. Het ziet er in het filmpje een beetje uit of Rob een soort regendans aan het doen is, maar hij probeert om zo hard mogelijk te stampen zodat het in de hele arena lekker galmt.

BBQ

Het ruikt al goed!

Rob heeft voor zijn 36ste verjaardag van mijn ouders een barbecue gekregen, een lekker grote Amerikaanse grill waar, als je wilt, 18 hamburgers tegelijk op passen. Zo bont zullen we het wel niet snel maken, maar we hebben gisteravond de grill voor het eerst in gebruik genomen met wat andere hapjes. Het apparaat werkt op propaangas en dat gaat volgens een heel handig inwisselsysteem: je koopt eerst een leeg tankje en dat kun je vervolgens bij elk verkooppunt van deze tanks omwisselen voor een volle. Je krijgt dus steeds een andere tank mee.

Rob en Jos hebben afgelopen maandag het hele ding in elkaar geschroefd, een mooi klusje voor een zeer regenachtige dag. Gisteren hebben ze het apparaat moeiteloos aan gekregen, het lijkt er dus op dat alle onderdelen op de goede plaats zitten. Het was gisteren 34 graden dus prima weer voor een etentje in de buitenlucht! Gelukkig kwam er een onweersgebied overwaaien, dat voor veel bewolking zorgde en daarmee de verschroeiende hitte van de zon blokkeerde. Het was daardoor heel aangenaam buiten en we hebben met smaak gegeten. Echt voor herhaling vatbaar!

Zon in Asheville

Na een zeer regenachtige 36ste verjaardag op maandag trof Rob het vandaag beter. Alsof er gisteren geen druppel is gevallen kwam de zon vandaag al snel tevoorschijn en klom de temperatuur naar 30 graden. De lucht was strak blauw en dat er in Nasheville, Tennessee in 48 uur 40 cm regen is gevallen, geloof je alleen als je de beelden op televisie ziet. Wij zijn gisteren alleen maar geschampt door het verwoestende regengebied dat overtrok en op veel plaatsen zo veel schade heeft aangericht.

Dat neemt niet weg dat we toch blij waren met een mooie en droge dag vandaag. We hadden al snel besloten om naar het Biltmore landgoed in Asheville te gaan. Het was voor ons al weer een dik jaar geleden dat we hier voor het laatst geweest zijn en mijn ouders zijn hier twee jaar geleden, tijdens hun eerste bezoek aan deze omgeving, ook geweest. Alex vond de bloemenpracht natuurlijk schitterend en deed vooral zijn best om stiekem bloempjes te plukken. Waar hij ook erg goed in is geworden, is het omver trekken van de informatiebordjes bij de verschillende planten. Hij wordt er steeds handiger in en sjort ze in een mum van tijd uit de grond, om er vervolgens mee aan de haal te gaan. Wat is het toch een ondeugd af en toe!

Ontwerp een vergelijkbare site met WordPress.com
Aan de slag