Vanwege het warme weer zijn we de meeste uren van de dag binnen. Gelukkig weten de kleintjes zich daar ook wel te amuseren. En als het ’s avonds eindelijk een beetje afkoelt, zijn we in de tuin te vinden. Alex en Nova vinden het geweldig om daar in zo min mogelijk tijd zo vies mogelijk te worden. Ze hadden van de week grote pret met de bellenblaasmachine!
Categorie: Alexander
Pyjamafeest in de bieb
De bieb in Spartanburg is een kei in het organiseren van leuke activiteiten en in het kader van het Zomerprogramma worden op dit moment de afsluitende familie-avonden gehouden. Gisteravond was het zodoende een pyjamafeestje en mochten alle kinderen in pyjama komen en een knuffel meebrengen. De knuffel bleven overnachten in de bieb en worden gefotografeerd; de foto’s worden getoond bij het grote pizza-feest dat volgende week het Zomerprogramma definitief afsluit. Het was echt een leuke avond en Alex en Nova deden volop mee, zoals je in het filmpje kunt zien.
De uitdaging van het Zomerprogramma is leeftijdafhankelijk. Voor de allerkleinsten, die nog niet zelf kunnen lezen, is er de Read-to-me activiteit. Het was de bedoeling om vijftig boekjes met je kind te lezen en voor elk boek mochten ze een sticker op een speciaal vel plakken. Zowel Alex als Nova zijn met vlag en wimpel geslaagd: Nova heeft 128 verschillende boeken ‘gelezen’ en Alex maar liefst 155! En geloof mij maar, in de regel lezen we elk boek meer dan eens, wel vijf keer, tien keer of nog meer als Alex het echt een mooi verhaal vindt! Wat een boekenwurmen, he?
Happy birthday, USA!
Het is al weer even geleden dat het 4 juli was, maar op deze nationale feestdag wordt in Amerika gevierd dat ze op deze dag in 1776 hun onafhankelijkheid van de Engelsen verklaarden. Traditioneel gezien gaat dat gepaard met optochten en vuurwerk en Alex is nu oud genoeg om belangstelling te hebben voor het geknal en geflits dat daarbij hoort.
We kopen zelf eerlijk gezegd nooit vuurwerk, maar op de avond van 3 juli kwamen we bij onze buren de Jeffers terecht en zij hadden wel wat vuurwerk gehaald, bij een kennis die een standje had en omdat ze uit sympathie e.e.a. hadden meegenomen. Aangezien ze op 4 juli niet eens thuis zouden zijn, besloten ze om hun knallers op 3 juli af te steken en we waren welkom om te komen kijken.
De kinderen hebben tot 22.15 vol spanning naar het vuurwerk gekeken en in het geval van Alex ook zelf wat mogen ‘afsteken’. Toen we zagen wat een lol hij erin had, konden we het natuurlijk niet laten om zelf ook een paar knallers en sterretjes te halen, en die mochten Alex en Nova op 4 juli uiteindelijk gebruiken om ‘hun’ onafhankelijkheid te vieren. Tenslotte zijn het allebei pure Amerikaantjes!
Peuterpraat #17
Een lange aflevering in de reeks Peuterpraat, want Alex heeft op dit moment een bijzonder hoog amusementsgehalte!
Volledig uit het niets zegt Alex: “I have a magic kont.”
“What is Nova’s name? It’s Superman.”
Alex heeft naar Mighty Machines gekeken en speelt e.e.a. na met zijn blokken.
Als zijn gebouw instort, zegt hij: “The furnace* broke down. It was terrible.” (*= smeltkroes in een hoogoven)
Hoe leg je uit dat je een ongelukje hebt gehad? “I found a plas in my broek.”
Alex heeft geen zin om mee te gaan naar de supermarkt. “I don’t want to be a helper. I am not nice.”
Onze natuurkundige in de dop: “My plas is liquid*.” (*= vloeibaar)
“Alex, waar komt de honing vandaan?”
“Van de bees!”
“En waar komt de melk vandaan?”
“Van de cows!”
“En waar komt het ei vandaan?”
“Van de chicken!”
“En waar komt de chicken vandaan?”
“…euh… van de horse!”
Alex wil niks missen van zijn televisieprogramma. “Mama, you need to stop the film. I need even tandjes poetsen.”
Nova is erg moe en dus lastig aan tafel. Aan het eind van de maaltijd leggen we haar in het campingbedje, waar ze het flink op een brullen zet.
Alex interpreteert haar protest: “Nova is very mad. Nova wants ice cream too.”
Op school leert Alex volop over disciplne. Het komt geregeld voor dat kindjes die aanhoudend ongehoorzaam zijn in ‘time out’ worden geplaatst. Wanneer Nova voor de zoveelste keer die dag de potjes kruiden uit de kast haalt en al het kinderservies op de grond gooit, wijst Alex haar met een strenge vinger aan en zegt: “Nova, you are stout. You need to go in time out.”
We zitten aan tafel en er zit een vlieg te vervelen. Roept Alex: “Get off my food! Go out of my house!”
Het is een vrije dag. Hoewel Alex de avond ervoor pas na 23.00 is gaan slapen, is hij om 7.30 al weer klaar voor de start. Hij trommelt papa en mama uit bed: “Papa, wakker worden! De zon is hier! De moon is gone!”
Alex maakt zich erg druk over het weer dus we hebben wat boeken gelezen over storm. Als hij buiten donkere wolken ziet, zegt hij: “De storm is in the cloud.”
Het liedje ‘Lollipop’ van Mika is op de radio geweest. Alex zingt het aanstekelijke deuntje later na maar heeft de tekst niet helemaal goed verstaan. In plaats daarvan zingt hij: “I got high from the lollipop.”
Alex vertelt over zijn dag op school. “Dallas* zat in de trash te rommelen. Nou ja!! Dat is raar!” (* = naam van klasgenootje)
Arme Nova heeft diarree en terwijl ze over Alex heen klimt, gaat het even helemaal mis. Twee tellen later staan ze samen snikkend naast mama en het duurt even voordat ik het volgende tussen de snikken door versta: “Nova made a poop on my shirt. EEEEWWWW”
Het is bedtijd. Na het verhaaltje vraagt papa :”Krijg ik nog een knuffel?”
Waarop Alex met zijn vinger schudt en zegt:”Nee papa, jij hebt al een kus gehad.”
Wanneer we vervolgens opstaan, zegt hij heel serieus: “Blijven jullie even zitten?”
Hierna slaat hij het boek weer open en leest heel serieus voor uit het verhaal over treinen. Bladzijde na bladzijde vertelt hij:
“Deze trein is heel oud. This train is derailed. De tracks zijn very strong. This is where the people sit and eat. This train is very fast. The subway is undergroud. This is a mountain train. The end.”
Het is bedtijd en we lezen een verhaaltje voor. Het gaat over treinen. Als het boek dicht gaat, mijmert Alex nog even na.
“Steam engines are very old.” Na een tel nadenken gaat hij verder: “I’m not very old. I’m new.”
Het is bedtijd en we hebben een verhaaltje gelezen. Mama wil opstaan om de kamer uit te gaan.
Alex haast zich: “Jij wacht op mij? Jij moet even blijven zitten.”
Vervolgens drinkt hij een slok water uit een beker op zijn kast en zegt:
“It’s ok, mommy. Now you can go.”
Alex ruimt de knuffels in de speelkamer op. Een figuurtje uit de film Toy Story, Woody genaamd, komt ondersteboven terecht en blijft aan de kist hangen. Alex herinnert zich het voorleesuur uit de bibliotheek eerder deze week en roept enthousiast:
“Woody is a bat*! Is Woody a bat, mommy?” (*vleermuis)
Hot hot hot
Pfff… als het zo warm is dat zelfs de lokale hitterecords verbroken worden, weet je dat je maar beter binnen kan blijven. De temperatuur komt de laatste dagen boven de 40 graden uit en je ziet bijna geen ziel op straat. Ik weet dat men in Nederland om een zomer zit te springen, maar geloof me, zo heet als het hier is, is ook niks.
We zijn ons vertier maar in Rutherfordton gaan zoeken, in KidSenses, een soort kindermuseum waar we ook al eens eerder geweest zijn. Het laatste bezoek dateerde van toen Nova net kon kruipen, dus het was al weer even geleden. Bovendien waren er weer enkele nieuwe dingen te zien en te doen, dus het wordt nooit saai. En kinderen die groeien, kunnen steeds meer en ontwikkelen nieuwe interesses, dus voor hen is er ook bij elk bezoek weer een gamma aan nieuwe dingen te ontdekken. Voor ons is het steeds een verrassing om te zien welke activiteiten het meest aanspreken en hoe levendig hun fantasie inmiddels is.
Bij binnenkomst werd er net omgeroepen dat je, in het kader van 4 juli (Independence Day in de VS), vuurwerk kon maken met glitter, dus dat zijn we dan maar eerst gaan doen. Met lijm kon je op papier ‘vuurwerk’ tekenen en er daarna glitter over strooien. Dat was voor Alex makkelijk om te doen met leuke resultaten en zodoende heeft hij er een poos ijverig aan zitten werken. Daarna was het door naar het winkeltje, het buizenstelsel, het kleuterhoekje, de treinen, het poppentheater, het restaurant, de bellenblaaskamer, de schaduwkamer, het wetenschapshoekje, de televisiestudio en de brandweerauto. Het was overal weer dikke pret en de filmbeelden spreken waarschijnlijk voor zich.
Rond de lunch liepen we het ‘centrum’ van Rutherfordton in, waarmee we de ene straat bedoelen die het plaatsje rijk is. Er was voor zover wij konden zien geen echte cafetaria in de buurt en het was te heet om langdurig te zoeken, dus dan maar naar de ijssalon aan de overkant van de weg. De kinderen hadden daar overigens totaal geen moeite mee, dus waarom moeilijk doen? Op de weg naar huis konden we er op wachten: twee kinderen in diepe slaap!
Het warme weer houdt voorlopig nog aan, dus voor zondag zullen we ook op zoeken moeten naar een verkoelende activiteit.
Bobcat
Alex heeft het besturen van en rijden met zijn bobcat, die hij voor zijn 3de verjaardag heeft gehad, inmiddels aardig onder de knie. Zodoende komt het apparaat wat vaker tevoorschijn. Ook Nova vindt het een bijzonder interessant ding en door simpelweg goed op te letten, heeft ze de bediening ervan zelf uitgevogeld. Het is dus zaak om, wanneer het ding in de garage staat, altijd de accu eruit te halen, want voor je het weet rijdt een van de twee in volle vaart tegen de auto aan!
Speelpret
Onlangs, op een heerlijke avond, liepen we een rondje door de wijk. Toen we bijna thuis waren, passeerden we het speeltuintje op de hoek. Daar waren buurkindjes Sarah en Paul druk aan het spelen en Sarah vroeg hartstochtelijk of Alex toch alsjeblieft mee kwam doen. Dat hoefde ze natuurlijk geen twee keer te vragen en snel genoeg werd en flink geklauterd en geschommeld. Paul is een half jaartje ouder dan Nova en al aardig aan het babbelen. Net als bij Alex en Nova is er geen twijfel over mogelijk dat Paul en Sarah broer en zus zijn!
Beeldmateriaal
Het schiet er qua filmpjes hopeloos bij in de laatste tijd, dus in dit bericht verschijnt weer een bonte verzameling materiaal van de afgelopen weken. Het eerste filmpje heb ik gemaakt tijdens een speelafspraak vorige week. Twee buurvrouwen waren elk op bezoek met hun twee kinderen, dus er waren in totaal 6 kinderen over de vloer. Lekker druk, maar wel een erg vrolijke ochtend. Nova genoot ervan om tussen de grote jongens te zitten!
http://www.youtube-nocookie.com/embed/IEv09F9SUnY?rel=0
Toen er onlangs een bakje met m&ms op de tafel in de speelkamer stond, had ik die (dacht ik) buiten bereik van Nova gezet. Terwijl ik met Alex een boek aan het lezen was, was ik in de veronderstelling dat ze er niet bij kon. Maar een peuter die graag iets wil hebben, vindt voor zo’n probleem al snel een oplossing.
http://www.youtube-nocookie.com/embed/GN3y-Ix4y9E?rel=0
Arme Alex. Hij speelt zo graag met zijn treinen maar dat is best moeilijk als je kleine zusje er steeds bovenop zit. En het argument ‘wacht maar tot ze slaapt’ gaat niet echt op, want zuslief slaapt bijna nooit. Dus dan maken we er maar het beste van, ook al zit Nova op de rails of haalt ze weer een paar stukken los.
Peuterpraat #16
De fans van Peuterpraat hebben geluk, want ik heb een mooie, lange aflevering in petto. Alex is de laatste tijd bijzonder goed gemutst en zit vol rake vondsten!
“I go make a photo of you, dad!” Roept Alex tegen de voordeur, wanneer hij een foto gaat maken van papa die in de tuin werkt.
“Ik kom even bij je kijken.” Zegt Alex, terwijl hij om half tien ’s avonds naast ons kruipt op de bank.
Alex denkt na over het mogelijke dieet van een vleeseter. “The dinosaur eats other dinosaurs with ketchup and shrimp.”
“Nova staat te tetteren!” Gilt Alex, hysterisch van het lachen elle keer als zijn zusje een wind laat.
Geen gebrek aan ambitie: “Nextweek I’m having a beard.”
Het avondeten smaakt: “I smikkel it op!”
Zuslief misdraagt zich nogal en negeert het zoveelste ‘niet doen!’. Alex weet hoe je zoiets moet aanpakken: “Nova, no televisie today, you are stout.”
Alex: “Mama, I am lief.”
Ik: “Ja, mama heeft de liefste kindjes van de wereld.”
Alex: “Mom, in the whole wide world?”
Ik: “Jazeker, de liefste en de mooiste!”
Ik: “Alex, waar woon jij?”
Alex: “In Boiling Springs, South Carolina.”
Ik: “Heel goed. En waar wonen opa en oma?”
Alex: “Far away.”
De ukkies zitten in de zandbak. Nova kiept een bak zand over haar hoofd. Alex merkt nuchter op:
“Nova is een zand-aap.”
Papa belt op vanuit een verre bestemming. Alex weet dat papa op reis is en in een hotel moet slapen. Als Alex even met papa mag praten aan de telefoon zegt hij lief:
“Papa, I stay with you in the hotel. Papa, you are my best friend.”
Alex rent door de tuin. Bij elk rondje dat hij maakt roept hij, als hij mama passeert:
“I am a diesel engine!”
“I am a steam engine!”
Ik (probeer met zijn spel mee te gaan): “Alex, are you a train?”
Waarop Alex antwoordt, op een manier die aanduidt dat mama toch echt wel heel onnozel is:
“Nooooo! I am a BOY!”
Er is rugby op televisie. De sporters staan op het veld, voorovergebogen bij elkaar. Ik ben benieuwd of Alex enig idee heeft waar hij naar zit te kijken.
Ik: “Alex, wat is dit?”
Alex: “BILLEN!!! HAHAHA, they poop on the grass, HAHAHA!”
Papa opent een fles whiskey en ruikt eraan. Alex wil het ook eens proberen en ruikt aan de fles: “I don’t like that. I like juice boxes.”
Mama (tegen papa): “We hebben een issue.”
Alex (die op de achterbank zit mee te luisteren): “We hebben een tissue, mommy, we hebben een tissue!”
Nova zit een boterhammetje te eten aan tafel. Zoals gebruikelijk aan het eind van haar geduld begint ze een beetje te jammeren. Alex gaat naar haar toe, maakt de tray los en roept, onder de indruk van zijn eigen prestatie:
“I did it all by myself!” (begint te springen) I did the best job ever in the whole wide world!”
Onze stoere boy kan af en toe onverwacht lief uit de hoek komen: “Mommy, you are my sweetie.”
Alex pakt Nova bij de hand. “Kom maar hier, pop’tje.”
Een boef van bijna 14 maanden
Er zijn weinig dagen die voorbij gaan zonder dat we ons afvragen: “Waar heeft Alex die boevenstreken eigenlijk van?” Want voor zover wij begrepen hebben van onze eigen ouders, waren wij allebei rustige babies (en later peuters en kinderen). Het blijft ons zodoende verbazen dat onze grootste aap zoveel schurkenstreken tevoorschijn tovert.
Maar wat er bij Alex ook de oorzaak van is, datzelfde gen heeft Nova ook meegekregen. Het was natuurlijk al eerder duidelijk dat ze een ondernemende tante is (zeker toen ze eenmaal mobiel werd rond maandje 6) maar nu mevrouw kan lopen is het hek helemaal van de dam. Haalde ze eerst de potjes kruiden alleen uit de kast en gooide ze dan op de vloer, nu gaat ze ermee aan de haal en gooit ze buiten op het terras, brengt ze naar de speelkamer of het kantoor. Er is al een pot kaneel en een bus peper gesneuveld, want Nova weet blijkbaar ook hoe ze de zaak open moet maken.
De nachtlampjes worden uit het stopcontact getrokken, willekeurige voorwerpen liggen ineens in de vuilnisbak, Alex’ treinbaan is alleen veilig als hij de deur van zijn kamer dichthoudt, boeken worden onverbiddelijk op de grond gegooid, kasten zijn om in te klimmen, de trap is een mooi hulpstuk om speelgoed naar beneden te smijten, Nivea smeert ze op de muur (en de rest eet ze op) en wc rollen kun je zo mooi afdraaien.
Toen ik gisteren had gestofzuigd, wilde Nova blijkbaar ook eens met het apparaat aan de slag. Ze drukte op de ‘aan’-knop en toen het apparaat niks deed, liep ze met de stekker naar het stopcontact, probeerde het ding in te pluggen en liep toen terug naar de stofzuiger om nog eens te proberen of het ding aan wou gaan. Soms staan we er gewoon versteld van hoe bijdehand ze is. Dus ondanks de vele boevenstreken in ons huis waar we geregeld vermanend voor moeten optreden, staan we minstens net zo vaak achter onze hand te proesten van het lachen, in de hoop dat de kleintjes het niet zien! Ze halen samen heel wat uit (en meestal dingen die ze snel moeten afleren), maar het zorgt wel voor een zeer levendige boel bij ons thuis!
Peperazzi Blog 