Vandaag hebben we even geprofiteerd van het mooie weer. Gisteren was het warm maar nat en morgen duikt de temperatuur weer omlaag en krijgen we misschien (natte) sneeuw, dus dan komen we waarschijnlijk ook niet buiten. Vanmiddag was het goed weer voor een projectje dat ik al een tijdje wilde doen: scheerschuim spelen.
Knoeien… wat is er nu leuker dan dat?
Het idee is heel simpel: spuit een berg scheerschuim op een tafel en laat de kids hun gang gaan. Zo gezegd, zo gedaan en wat een verrassing: ze vonden het prachtig. Het schuim was zo lekker zacht, het rook lekker en je kon er van alles mee maken. Het is een idee dat ik op de school van Nova geleerd heb. Blijkbaar doen juffen dit vaak aan het eind van de dag omdat het de tafels zo fijn schoonmaakt. En ik moet zeggen, de tafel van Alex en Nova die ik voor deze activiteit gebruikt heb, is er mooi van opgeknapt!
Zoals te verwachten was, werd het een grote bende en kon ik de kinderen amper terugvinden onder de zeep, maar ze hebben er lol in gehad en dat is het belangrijkste. Voor de kosten hoef je het niet te laten, het heeft ongeveer 50 dollarcent gekost. Maar het vergt wel enige inspanning met opruimen…. kleertjes uit, tafel afsoppen en kinderen in bad, want het schuim zat tot in hun haren!
He, he, eindelijk is het dan zover! Het verjaardagscadeau dat Alex van papa en mama en opa en oma Eindhoven heeft gehad, mag uit de doos gehaald worden. Het is een opblaasbaar springkasteel voor in de tuin en het weer werkte afgelopen week (niet geheel onverwacht) absoluut niet mee. Eerst recordbrekende vrieskou, daarna een natte moesson, maar vandaag liet de zon zich zien en werd het lekker 15 graden. Na wat boodschappen hier en daar was het achter in de tuin lekker genoeg om de kinderen hun gang te laten gaan.
We waren benieuwd hoe lang het zou duren voor de hele constructie springklaar was en heel verrassend valt het reuze mee! In minder dan 2 minuten is het hele gevaarte opgeblazen en klaar voor twee zeer ongeduldige kinderen. Bekijk het filmpje eens en zeg dan zelf: is dat geen GEWELDIG verjaardagscadeau?
De verjaardag van Alex was natuurlijk afgelopen maandag, maar het bijbehorende kinderfeestje was pas vandaag. We hebben de dagen en nachten afgeteld tot we naar Pump It Up mochten, maar eindelijk was het dan zover! Vol verwachting gingen we rond 8.50 op pad.
Hoe oud word je ook alweer?
En weet je nog dat het zo berekoud was van de week? Vandaag is het 17 graden, maar we werden even na vijven vanmorgen al gewekt door luid onweer. Het knalde om ons heen en de regen sloeg tegen de ramen, dus niet veel later kwamen de kinderen allebei in bed gekropen. Nova wilde nog wel verder slapen, maar Alex wist wat voor een belangrijke dag het was en was veel te opgewonden om zijn ogen weer te sluiten. Het was dus geen enkel probleem om op tijd bij Pump It Up te zijn.
Het was ongelooflijk mistig op de weg en je zag bijna geen hand voor ogen. Veel gasten moesten flink beroep doen op de GPS om Pump It Up te vinden; sommigen zijn er wel drie keer voorbij gereden voordat ze het bord zagen staan en dat terwijl ze wisten waar het was! Enkele laatkomers hebben onderweg 20 minuten naast de weg gestaan om te wachten tot een hoosbui voorbij was. Kortom, geen lekker weer, maar een perfecte dag voor een verjaardagsfeestje. Hebben de kinderen ondanks het noodweer toch iets te doen! Eenmaal bij Pump It Up rammelde de telefoon met een dringend nieuwsbericht: bijna heel South Carolina valt onder een ‘tornado watch’. Welja, dat kan er ook nog wel bij!
Maar goed, wij hadden het veel te druk met de ‘tornado’ binnenshuis. Na een korte instructievideo over wat wel en niet mag tijdens het springen op de springkastelen werden de kinderen losgelaten in de speelruimte. Het was goed te merken dat alle kinderen na het vele binnenzitten deze week helemaal los gingen. Er hing een prima sfeertje tussen alle ouders en we hadden het geluk dat ondanks het vreselijke weer en het griepseizoen toch bijna iedereen gekomen was.
Na 5 kwartier lekker springen was het tijd voor pizza, taart en cadeaus. De taart was wederom verzorgd door Ms. Crystal, een juffrouw van de school van onze buurjongen. Zij had een heerlijke monster truck-taart gemaakt die er heel goed uitzag en nog beter smaakte. Daarna was het tijd voor cadeaus… en wat voor cadeaus! De vriendjes van Alex hadden hun papa’s en mama’s diep in de buidel laten tasten. Vriendinnetje Charley, nog van toen Alex naar het kinderdagverblijf ging, was er ook en de vriendschap was nog lang niet over. Voordat ze naar huis ging, vroeg ze nog of Alex een keertje mocht komen logeren. Een heel lief meisje!
(Bijna) alle feestgangers bij elkaar
En voordat je het weet, is het feest alweer voorbij. Door de kletterende regen keerden we huiswaarts, Alex zeer tevreden en Nova binnen enkele tellen in dromenland. De zeer vroege morgen (en late bedtijd gisteravond) waren haar halverwege het feestje al opgebroken en eenmaal in de auto was de slaap niet meer te houden. Alex heeft de rest van de middag heerlijk gespeeld met zijn nieuwe aanwinsten, waaronder een piratenschip, een bouwset om forten mee te maken, een monster truck van Lego en een racebaan van Hotwheels. Wat een verwennerij, he?
Voor de laatste keer 4 jaar, Alex is er klaar voor!
Weet je nog, pas geleden, toen ik zo’n lief klein baby’tje in mijn armen had? Een piepklein jongetje, 3104 gram en 50 cm lang, een heel tevreden kindje, altijd vrolijk en ondernemend maar een beroerde slaper, luisterend naar de naam Alexander (omdat dat de enige naam was waar we het over eens konden worden). Welnu, dat kleine mopje is vandaag 5 jaar geworden!
Wat zeg je? Ja, natuurlijk is hij nog altijd lief, tevreden en ondernemend! Maar dat piepkleine, dat is echt wel voorbij. Zelfs in het afgelopen jaar is zijn snoet een heleboel wijzer geworden, vooral sinds het schooljaar begonnen is. Er is een flink eind bijgegroeid en vooral binnenin het koppie is veel gebeurd. We staan er dagelijks van te kijken hoe hij de wereld beleeft en benoemt. Op een leuke manier natuurlijk, want anders hadden we geen Peuterpraat op de blog!
Ook leuk voor zusjes, papa’s en mama’s.
Alex mocht vandaag trakteren op school en toen hij vanmorgen uit bed kwam, wist hij het meteen: ik ben jarig! Met keurige dankbetuigingen nam hij zijn cadeau in ontvangst (“thank you mom and dad for the best present ever!”), een tijdelijk cadeau want zijn echte cadeau ligt nog in de garage. Zijn echte cadeau is namelijk een heel erg cool springkasteel voor in de tuin, maar uitgerekend nu worden we geteisterd door ijskoud winterweer. Voor de zekerheid hadden we dus nog een racebaan gekocht, zodat hij ook iets te spelen had voor binnen indien het weer niet zou meewerken vandaag.
Wie een kaart heeft gestuurd of op een andere manier felicitaties heeft gestuurd, hartelijk dank daarvoor. Voor een jongen van 5 is jarig zijn heel erg belangrijk, hij geniet ervan en vindt het heerlijk om in het middelpunt te staan vandaag. Dank aan eenieder die eraan heeft meegeholpen hem heel speciaal te laten voelen!
Gisteren was het Oudjaar en de kinderen waren er stellig van overtuigd dat ze tot het vuurwerk zouden opblijven. Vooral Alex, want die snapt een heel klein beetje wat tijd is en welke vormen het allemaal heeft, maar hij begrijpt vooral dat na december januari weer begint. En nog belangrijker, dat zijn verjaardag op 6 januari is! ’s Middags is hij zelfs 5 minuten op zijn bed gaan liggen, waarna hij naar beneden kwam en zei: “Mama, ik heb een klein slaapje gedaan dus nu kan ik heel lang wakker blijven.”
We zijn ’s middags met de kinderen naar de speeltuin geweest en hebben hen daar laten spelen en fietsen, dus flink moe gemaakt. Na een late maar heerlijke lunch bij de Copper River Grill viel Nova in slaap in de auto en bleef maar liefst meer dan 3 uren slapen. Tegen de tijd dat ze wakker werd, had ik een buffetje klaargezet in de keuken en poffertjes gebakken. Met een bakje vol lekkere hapjes zaten zij en Alex op de bank naar Transformers te kijken, een spannende film over robots die auto’s kunnen worden.
Met lekkere hapjes het nieuwe jaar in
Toen de film om 21.00 afgelopen was, zijn we naar buiten gegaan om sterretjes af te steken. En net zoals voorgaande gelegenheden (vorig Oudjaar en afgelopen 4 juli) hadden we de nodige moeite om de zaak aan het branden te krijgen. De aansteker was zo goed als leeg, we hebben geen lucifers en met behulp van een theelichtje dat we nog net aan het branden kregen, hebben we met veel moeite de sterretjes afgestoken. Voor papa werd het een principekwestie, de kinderen waren de kou al snel moe en wilden terug naar binnen.
We waren net op tijd voor het begin van de volgende film: De Hobbit. Alex hield het nog eventjes vol maar tegen tien uur ‘deed hij net alsof hij ging slapen’. Natuurlijk duurde het niet lang of de kleine man was in dromenland. Met de lange dut van Nova eerder op de dag, was het een verrassing dat ze om 11 uur ook in slaap sukkelde. We hadden zeker gedacht dat ze het tot middernacht zou redden! Ook voor papa werd het moeilijk om klokslag 12 te halen, dus toen de vuurpijlen op de eerste tellen van het nieuwe jaar de lucht in gingen, hebben we elkaar een goed Nieuwjaar gewenst en was het simpelweg bedtijd voor iedereen!
In Nederland zitten veel mensen nu te kijken naar een Ouderjaarsconference, met een hapje op tafel en een glaasje bruis in de koelkast voor wanneer de klok zijn laatste slag in 2013 voltooid heeft. Wij hebben nog wat langer te gaan en hebben nog wat tijd om opgeruimd het nieuwe jaar in te gaan. Zodoende verzamelen we in dit bericht de laatste beelden van het jaar.
Kerstochtend viel bij ons op de 24ste dit jaar, omdat we de dag erna van huis zouden zijn en we de kinderen de gelegenheid wilden geven om met hun nieuwe speelgoed te spelen. Er lagen ‘enkele’ pakjes onder de boom…
Ook de kerstsok aan de schoorsteenmantel had nog een paar verrassingen in petto.
Alles eindelijk uitgepakt? Tja, waar moet je mee beginnen? Dan maar alles tegelijk!
Tijdens de vakantie zijn we nog eens naar het kindermuseum in Rutherfordton gereden, waar het podium en de verkleedkleren grote smaakmakers waren:
Gisteren was het erg mooi weer, een zonnige 17 graden en dus een prima gelegenheid om even met de kinderen naar het speeltuintje op de hoek te gaan. Zoals te verwachten was, zaten de kleintjes al snel op de schommel en mama moest duwen, met vrolijke giechels als gevolg. Het filmpje is niet lang, maar wel met lach-garantie.
Onze Alex weet al heel wat van de wereld en dat is best bijzonder voor zo’n kleine man! Hij kan al heel wat staten in de VS aanwijzen op de kaart en als hij over een plaats, land of staat hoort waar iets te doen is (zoals onlangs de orkaan die de Filipijnen teisterde) dan wil hij op de kaart even kijken waar dat is.
We hebben een tijd geleden bijvoorbeeld al eens samen geleerd over Australie en nadat hij daarover iets had gezien op televisie, informeerde hij mij dat dit ‘the land down under’ is. Hij heeft dus bestaande kennis en nieuwe kennis zelf gecombineerd. Dit is een mooi proces om te volgen!
Hij heeft deze belangstelling niet van een vreemde, want opa Jos is ook verzot op alles wat met aardrijkskunde te maken heeft. Toen hij dit in Alex zag, wist hij meteen wat hij hem wilde geven: een wereldbol. Zo kwam het dat we deze week onverwacht een grote doos ontvingen met een mooie wereldbol erin! Alex was direct enthousiast en had na twee tellen draaien South Carolina en Nederland zo gevonden. We voorzien nog vele uurtjes plezier met de nieuwe wereldbol!
We naderen november en dat is wanneer de herfstkleuren in de Upstate altijd ‘pieken’. In de eerste week van de elfde maand vind je meestal het hoogtepunt qua kleuren in de natuur. Toen we twee weekenden geleden met de camera op pad gingen om fraaie foto’s te maken van de in vuur staande bomen, viel het resultaat erg tegen. Er was nog heel veel groen en de verkleuring die we zagen was alleen geel of in sommige gevallen al bruin. Waar blijft het vlammende oranje en rood?
In de bergen ligt het herfst-hoogtepunt een paar weken vroeger en toen we dit weekend in de omgeving van Chimney Rock waren, konden we de kleurenpracht in alle glorie vinden. Wat een adembenemend gezicht! Op zondag hebben we een druk programma afgewerkt bij Sky Top Orchard, Lyda Farms, teruggereden door Chimney Rock (waar het beredruk was) en uiteindelijk geeindigd op Strawberry Hill USA, waar we nog een huifkartocht hebben gemaakt en een milkshake gedronken.
How tall this Fall? Nova is 89cm en Alex 107cm!
Het was een prachtige dag na een week lang koud weer door zeer koele lucht die uit Canada was aangevoerd, wat voor temperaturen zorgde die aanmerkelijk koeler waren dan normaal voor deze tijd. We hebben zelfs de eerste nachtvorst al gehad met als laagste temperatuur -3 graden. Rob moest drie ochtenden op rij ijs van de ramen van zijn auto krabben!
Inmiddels is het weer gewoon 24 graden met volle zon, waar we helaas alleen binnen van kunnen genieten. Nova heeft een bronchitis te pakken en Alex heeft zo’n kramp in zijn been vandaag dat hij er niet of nauwelijks op kan staan. Hopelijk zijn ze er snel weer bovenop zodat ze met volle teugen van het kinderhoogtepunt van de herfst kunnen genieten: Halloween!
Het is bijna Halloween en een typisch verschijnsel bij dit feest is de zogenaamde Jack-o-lantern. Dit is een pompoen waar een spookachtige afbeelding uitgesneden is, die je bij je voordeur zet met een lampje of kaarsje erin. Het idee erachter is dat boze geesten tijdens Halloween bij je huis vandaan blijven.
Het ontstaan van deze bijzondere decoratie kent een lange geschiedenis. Volgens de folklore was er eens een Ierse man die bekend stond als ‘Stingy Jack’ (‘stingy’ betekent gierig). Deze Jack maakte een deal met de duivel die natuurlijk helemaal verkeerd uitpakte. Toen Jack stierf, mocht hij de hemel niet in en door de deal die hij met de duivel had gemaakt, mocht deze zijn ziel niet claimen. Van de duivel kreeg hij een stuk gloeiende steenkool die hij in een uitgeholde knol deed en hiermee moest Jack vervolgens voor eeuwig op aarde blijven ronddwalen. Jack kwam bekend te staan als ‘Jack of the Lantern’ en uiteindelijk verbasterde dat tot ‘Jack-o-lantern’.
Een kat met hoed, een pompoen en vleermuizen.
Welnu, dit jaar is Alex voor het eerst oud genoeg om te weten dat Halloween meer is dan simpelweg een feest waar je veel snoepgoed kunt vergaren. Op school wordt er natuurlijk veel aandacht aan besteed en zodoende kwam hij vorige week thuis met het verzoek om een Jack-o-Lantern te maken. Samen zijn we naar de supermarkt gegaan om een mooie pompoen uit te zoeken en een speciale kit om mee te werken.
Om de Jack-o-Lantern te maken, moet je eerst een deksel van de top afsnijden, dan de pompoen uithollen en tenslotte de afbeelding uit de pompoen zagen. Alex wilde maar al te graag helpen en heeft zijn best gedaan bij het uithollen, dat hij deed zonder shirt aan zodat hij niet vies zou worden. Zijn arm verdween volledig in de pompoen! Het duurde eventjes, maar voor onze eerste poging is het eindresultaat niet verkeerd!
Peperazzi Blog 