Tornado?

Over enkele uren begint onze reis naar Nederland en uitgerekend nu krijgen we te maken met noodweer. We zaten net naar buiten te kijken naar de lucht die constant verlicht werd door onweer, zonder de donderslagen. Op dat moment belde de buurvrouw om ons te waarschuwen dat we tot 3 uur vannacht onder een ‘tornado watch’ vallen, dus kans op een tornado. Dat verklaarde voor ons ook veel, want zo’n vreemd verschijnsel hadden we nog niet eerder gezien. Op het filmpje kun je zien hoe het tekeer gaat.

Zonnige herfst

Op z'n stokpaardje

Na een lange, hete zomer kunnen we nu eindelijk genieten van de herfst. De bomen beginnen voorzichtig te verkleuren en vooral de temperaturen zijn een stuk aangenamer dan een tijdje terug. ’s Morgens is het soms maar 5 of 6 graden en dit loopt in de loop van de dag op naar heerlijke temperaturen in de 20 graden, de afgelopen dagen zelfs 30 graden! Elke dag zien we de zon en vanwege het koelere weer kunnen we er ook echt van profiteren en lekker veel buiten zijn.

Dit weekend hebben we dat gedaan in grote speeltuin Kids Planet en zondag op het landgoed van Biltmore. Fantastisch genieten van het buitenleven, ’s morgens met een vestje aan en overdag in je korte goed. Geweldig toch? Alex speelt graag buiten (welk kind niet eigenlijk?) dus daar krijgt hij nu volop de kans voor. En omdat je in deze tijd van het jaar overal pompoenen ziet, is ‘pompoen’ zijn nieuwe woord. Bij elke oranje kolos horen we het weer: “poempoem”.

Greencard ellende

Wie zich permanent wil vestigen in de Verenigde Staten moet veel geduld hebben en bereid zijn om concessies te doen op privacy. We zijn nu enige tijd bezig met onze Greencard procedure en dat heeft nogal wat voeten in aarde. Gelukkig wordt er veel voor ons gedaan via een advocatenkantoor en Robs werk, want om dit zonder dergelijke ondersteuning te doen is bijna onmogelijk. Het is in ieder geval een succesvolle ontmoedigingsstrategie, want als je aanvraag voor een Greencard niet op deze wijze wordt ondersteund, duurt het hele verhaal ongeveer 10 jaar, terwijl wij nu een ‘snelle’ procedure van anderhalf jaar doorlopen.

Na onbeschrijflijk veel papierwerk waarin je de gekste details en stomste vragen moet beantwoorden, mochten we vandaag bij een dokter langs voor een medisch examen. Gelukkig hadden we onze vaccinatiegeschiedenis nog op officiele papieren en hoeven we alleen een nieuwe tetanusprik te halen. Verder is er bloed genomen en de medische geschiedenis doorgenomen. De resultaten van dit onderzoek krijgen we woensdag, in een gesloten envelop die we zelf onder geen beding mogen openen. Kortom, er wordt een heel dossier over je aangelegd waar je geen inzage in krijgt. Maar zonder dit gedoe kun je die Greencard wel vergeten, dus veel keuze heb je niet.

We hebben ook nog een prikje gehad om te checken of we tuberculose hebben. Woensdag wordt dit gecontroleerd. Moest de huidtest niet goed zijn, komt er een rontgenfoto aan te pas (maar als je zwanger bent, hoeft dit gelukkig pas nadat je bevallen bent). De kosten van het hele grapje? Zo’n 600 dollar! Gelukkig mogen we de kosten declareren…

Eindelijk herfst

Een optreden in Barnet park

Het leek wel alsof aan de lange, hete zomer maar geen einde wilde komen, maar sinds een aantal dagen is de temperatuur dan eindelijk flink gezakt. Het is nu heerlijk weer met temperaturen in de 20 graden. De ochtenden en avonden zijn lekker koel en ’s middags is het genieten van blauwe luchten, een zonnetje en een briesje. Echt weer om van te genieten.

Nu de zwangerschap gevorderd is naar het tweede trimester en de typische klachten en kwaaltjes een stuk minder zijn geworden, is het ook weer prettiger om er op uit te trekken. Dat komt goed uit, want er zijn nog volop activiteiten om ons heen. Zaterdag was er het jaarlijkse Internationale Festival, waarbij je in het Barnet park zo ongeveer de hele wereld kon rondwandelen. Het weer was onbeschrijflijk mooi en omdat het niet overdreven heet was (ca 25 graden) waren veel mensen uitgedost in traditionele kostuums. Overal werd weer flink gedanst en opgetreden, we hebben naar een soort moderne riverdance kunnen kijken en een buikdansoptreden. Op de ‘boulevard of food’ was vooral gastcontinent Zuid Amerika goed vertegenwoordigd, maar we hebben uiteindelijk een Duits broodje braadworst met zuurkool gegeten. En natuurlijk een stukje Schwarzwalderkirschtorte toe.

Een herfstig tafereeltje

Op zondag zijn we naar de Nivens Apple Farm geweest, een boerenbedrijf met een appelboomgaard waar je zelf kunt plukken. Behalve appels is er ook een grote zogenaamde ‘pumpkin patch’, een groot pompoenenveld waar je pompoenen kunt uitzoeken, om te eten of om je huis mee te versieren. In de herfst zetten mensen hier graag een pompoen in de tuin om Halloween en Thanksgiving te vieren. Alex vond het prachtige dingen, hoe groter hoe beter. Voor de kinderen was er ook een speeltuintje en allerhande boerderijdieren om te bekijken. Met de tractor konden we mee op een ‘hayride’, waarbij je op een trekker zit vol balen hooi. Zo kregen we een kijkje op het landgoed en konden we afstappen in de boomgaard, waar we een flinke zak Golden Delicious en Red Delicious hebben geplukt. Alex vond het schitterend, maar snapte natuurlijk niet waarom we niet de vele appels van de grond pakten in plaats van met moeite appels uit de boom te halen. Hij heeft dapper meegeholpen met het plukken en het vullen van de zak en heeft alles bij elkaar flink wat meters gelopen.

Een drukke zaterdag

Ons model ziet het wel zitten

Voor zaterdag hadden we een druk programma opgesteld. We zouden de dag beginnen met een bezoek aan het goede doel om spullen te doneren. Aan highway 9 is onlangs een vestiging van Goodwill geopend en tot onze verrassing hadden ze een drive-thru voor het afgeven van goederen. Dus we hoefden niet eens onze auto uit om een goede daad te verrichten! Via Subway gingen we terug naar huis om daar grof afval op te halen. Dit kun je niet afgeven bij het gewone huisvuil, maar er is een stort ongeveer 20-25 minuten bij ons vandaan waar je deze spullen naartoe kunt brengen. Zo gezegd, zo gedaan, en onze garage ziet er nu weer een stuk opgeruimder uit.

Vanaf de ‘landfill’ in Wellford zijn we doorgereden naar Greenville. Onze voorraad luiers was hard geslonken dus tijd om weer een paar pakken te halen. Ook had Alex een paar nieuwe t-shirtjes nodig, want het weer is nog altijd erg warm maar hij is de meeste van zijn shirtjes inmiddels ontgroeid. Terwijl ik kleertjes aan het uitzoeken was, is Alex met papa bij het speelgoed gaan kijken. Hij vond hier iets van Sesamstraat waar hij zo leuk mee aan het spelen was dat andere mensen stonden te kijken en uiteindelijk dit speelgoed gekocht hebben. Bij het naast Babies R Us gelegen Barnes & Noble hebben we wat gedronken en Alex met de Thomas de Trein tafel laten spelen. Dat vond hij prachtig en hij zou het de hele dag kunnen volhouden! Toen we na een minuut of 20 weer gingen, werden we dan ook getrakteerd op luid gebrul dat door de hele winkel te horen was. Alex was het er duidelijk niet mee eens dat we naar de auto gingen!

Na het winkelen vonden we dat Alex wel wat vrijheid verdiend had en we zijn toen naar het Reedy River Falls Park gereden. In het park is een fontein waar Alex lekker door het water heeft kunnen rennen. Hij was helemaal doorweekt, maar gelukkig hadden we reservekleertjes in de tas. Geen probleem dus! Na nog wat gewandeld te hebben, konden we merken dat de kleine moe werd en zijn we terug naar de auto gegaan. Binnen enkele tellen was hij in diepe slaap en we zijn doorgereden naar het winkelcentrum in Gaffney.

Ook de achterkant is leuk

Al enige tijd zijn we op zoek naar een riem voor Alex, maar dit blijkt bijzonder moeilijk te vinden te zijn. Omdat hij zo’n smalle taille heeft en maar een klein kontje, zijn de meeste broeken in zijn maat veel te wijd. Een riem zou dat kunnen oplossen, maar ook in Gaffney konden ze ons niet helpen. We hebben er wel een leuk regenjasje gevonden dat tijdens onze reis naar Europa misschien nog wel van pas kan komen.

Van Gaffney zijn we vervolgens doorgereden naar Walmart om onze dagelijkse boodschappen te halen. Alex was het tegen die tijd wel beu dus misdroeg zich in de supermarkt vreselijk. We waren blij dat we weer thuis waren na een lange, drukke dag. Tijd om te eten!

Druk weekend

Aapjes kijken... en de aap kijkt terug!

Voor het eerst sinds lange tijd hebben we het afgelopen weekend weer eens flink wat kunnen ondernemen. Op zaterdagmorgen was het weliswaar warm, maar was er een klein briesje dat het net aangenaam maakte. We zijn zodoende naar de Greenville Zoo gegaan om eens te zien of Alex alle beesten uit de boeken in het echt ook kon herkennen. Vlak achter de ingang is het verblijf van de olifanten en inderdaad, toen Alex ze zag maakte hij direct zijn olifantengebaar (slurf) met het bijpassende geluid. Bij de reptielen keek hij naar de slangen en andere kruipers, bij de apen liet hij zijn ‘oe oe oe’ horen en bij de leeuwen een mooie brul. Sinds ons vorige bezoek aan de dierentuin is er dus weer veel veranderd!

Op zaterdagavond zijn we naar Blacksburg gereden voor de 42ste editie van de Ed Brown Championship Rodeo. Hier zijn we 2 jaar geleden ook verzeild geraakt en dat was een heel grappige ervaring. Ook deze keer zijn er weer talloze mannen van een stier of paard gekukeld, met het nodige spektakel. De avond bleef nog lang warm, toen we om 23.15 huiswaarts keerden was het heerlijk in een t-shirt en een korte broek. Alex was nog maar net in slaap gevallen, hij heeft het tot 23.00 volgehouden. Toch een hele prestatie als je de hele ochtend in de dierentuin hebt rondgecrosst en ’s middags niet bijster lang geslapen hebt!

Extreme hitte

Flink zweetweer

Doorgaans ontvangen via e-mail waarschuwingen over slecht weer: zware regen met hagel en/of windstoten, tornado’s, een tropische storm, mist en meer van dat soort dingen. Maar de laatste dagen ontvangen we waarschuwingen in verband met extreme hitte, temperaturen die het niveau ‘tropisch’ al ver gepasseerd zijn in combinatie met een hoge luchtvochtigheid. Het advies is dan ook om vooral binnen te blijven in een ruimte met airco en alleen in noodgevallen naar buiten te gaan. Vandaag zijn we dus maar naar Greenville gereden om Alex in het Children’s Museum te laten spelen, hebben we lekker geluncht bij een Indiaas restaurant en hebben we daarna nog even door het overdekte winkelcentrum gekuierd. In Asheville is een leuk festival gaande, maar we zijn toch maar blij dat we niet gegaan zijn. Muziek en straattheater is prima vermaak, maar niet op het asfalt, midden in de stad als het meer dan 40 graden is!

Van au naar wauw

De eerste "oorlogswond"

De dag begon vandaag een beetje anders dan we gepland hadden. In onze voorbereidingen voor een tripje naar Biltmore, gleed Alex uit in de douche terwijl hij zijn vinger in het doucheputje had gestoken. Door zijn val schraapte hij een flink stuk vel van zijn ringvinger en dat bloedde als een rund. Alle huidlagen waren weg en we zaten naar een groot gat te kijken. Alex wist niet wat hem overkwam en we mochten er ook niet aankomen, dus zo goed en kwaad als het kon hebben we een lapje om zijn hand gehouden en zijn we naar de eerste hulp gesneld.

Gelukkig was er geen kip en konden we snel bij een verpleegster en dokter terecht. Het zag er allemaal lelijk uit maar gelukkig viel het uiteindelijk mee. Een tetanusprik had hij een maand geleden nog gehad, de wond werd schoongemaakt en afgeplakt met een speciale pleister waarvan we nog een stapeltje hebben meegekregen. De komende 5 dagen moeten we de boel goed verzorgen en dan komt alles weer goed. Geen hechtingen dus, maar de dokter waarschuwde al dat die dag in de toekomst nog wel komt.

Een taveerne in Antler Hill Village

Na van de schrik bekomen te zijn, zagen we geen reden om niet alsnog naar Biltmore te rijden. We zijn hier weliswaar anderhalve week geleden nog geweest, maar dit weekend werd het Antler Hill Village officieel geopend. Dit stuk hadden we nog niet eerder gezien en we hadden gehoord dat het voor kinderen erg leuk is. Dat was zeker niet gelogen, Alexander vond het daar prachtig. En het was ook echt heel mooi gemaakt, een soort minidorpje met oude landbouwwerktuigen, dieren, live muziek en ouderwetse spellen, dit alles fraai aangekleed in Biltmore stijl. Alex vond van alle dingen die hij gezien en gedaan heeft de met een touwtje aan elkaar verbonden conservenblikken nog wel het mooiste. Toen we hem hier eindelijk wegsleepten, zette hij het flink op een brullen om zijn ongenoegen duidelijk te maken!

Een reis vol pech

De vakantie van mijn ouders in South Carolina is er weer eentje voor de boeken. De eerste pech begon natuurlijk al met de beruchte vulkaanuitbarsting in IJsland, waardoor hun reis elke dag werd opgeschoven en steeds onzekerder werd. Op de vrijdag van vertrek zijn ze nog naar het vliegveld in Dusseldorf geweest, waar ze in alle commotie hun laptop zijn kwijtgeraakt. Maar het vliegtuig bleef aan de grond en het zou nog 11 dagen duren voordat ze uiteindelijk de oversteek naar de USA zouden maken.

Eindelijk koffie na een lange reis

In de tussentijd bleek dat het geen zin meer had om de camper, die we voor 2 weken gehuurd hadden, op te halen, waardoor we het borgbedrag kwijt waren. Bij het inchecken in Dusseldorf bleek vervolgens dat de visapapieren die ze op internet hadden ingevuld nep waren en dat ze ieder voor 50 dollar opgelicht zijn. Mijn moeder moest door het verschuiven van de reis een nieuw paspoort aanvragen, wat natuurlijk ook weer de nodige problemen gaf.

Het enige geluk dat ze hadden, was dat het vliegtuig van Duitsland naar de VS 40 minuten te vroeg landde, waardoor ze net genoeg tijd hadden om de aansluitende vlucht in Atlanta te halen en ze even na 16.00 lokale tijd in Greenville waren. De capriolen van Alex maakten al snel veel goed! Bij deze hartelijke groeten aan het thuisfront.

Ontwerp een vergelijkbare site met WordPress.com
Aan de slag