Categorie: Algemeen

Mulch

I see improvement
Lekker vies worden met mulch

De afgelopen twee weekenden zijn we flink in de weer geweest met zogeheten ‘mulch’ (spreek uit: multsj). Dit is een speciaal soort bodembedekking die je op je bloemperken strooit en die vele functies heeft. Behalve dat het er mooi uit ziet, houdt het ook de groei van onkruid tegen, reguleert het het verschil tussen dag- en nachttemperaturen (en dat kan nogal flink zijn), houdt het vocht vast voor de groei van je planten en zit het boordevol voedingsstoffen die je begroeiing ten goede komen. Het heeft even geduurd voordat we begrepen waarom iedereen dit spul in zijn tuin heeft liggen, maar nu hebben we het eindelijk in de gaten. Het kost wel de nodige inspanning om ‘mulch’ in je tuin te storten, we hebben nu 40 zakken geleegd en nog is niet alles helemaal bedekt. Op zo’n moment bedenk je dat een pick-up truck nog niet zo gek is!

Alex vindt het sjouwen met de zakken en het verspreiden van de mulch erg interessant. Hij gaat op de zakken zitten, probeert ze mee te sjorren en graait met plezier in de nieuwe (en oude) bodembedekking. Als een echt jongetje zit hij aan het eind van de dag helemaal onder de rommel en vlekken. Ondanks het harde werk was hij gisteravond nog niet moe en holde vol energie door de tuin heen!

Andere plannen

Het afgelopen weekend zag er heel anders uit dan we gedacht hadden. We zouden vrijdagavond mijn ouders van het vliegveld opgehaald hebben en zondag aan een trip met de camper begonnen zijn. Rob zou deze hele week vrij hebben en we zouden vandaag uit Table Rock park vertrekken naar de volgende bestemming. Maar de IJslandse vulkaan met de moeilijke naam gooide al onze plannen overhoop. De vlucht werd geannuleerd en op dit moment wordt er nog steeds niet intercontinentaal gevlogen. Na veel frustratie en heen en weer bellen hebben we de vakantie kunnen verzetten naar volgende week dinsdag, en ook de terugvlucht verzet, zodat ze toch ongeveer drie weken op bezoek kunnen komen.

We zijn afgelopen weekend dus maar iets anders gaan doen, want zitten blijven en wachten heeft ook niet zo veel zin. We zijn zodoende naar het arboretum van North Carolina gereden, een prachtige tuin waar Alex lekker kon rondrennen. We moesten hem goed in de gaten houden, want zoals je in het filmpje wel kunt zien, gedraagt hij zich niet altijd even braaf…

Tropisch pasen

Het is maar goed dat we (nog) geen traditie hebben voor het verstoppen van chocolade-eieren in de tuin, want die zouden vandaag heel zeker gesmolten zijn! We genieten hier van tropische dagen want het kwik haalt nu moeiteloos de 30 graden. Terwijl de meeste mensen vanmorgen in de kerk zaten, zijn we eerst onze wekelijkse boodschappen gaan doen in een heerlijk rustige supermarkt.

’s Middags zijn we naar het Val-du-mar park gegaan, een sport- en speelpark dat echt vlakbij huis ligt, maar waar we om de een of andere reden met Alex nog nooit geweest zijn. Hier liggen voetbalvelden, een American football-veld, een frisbeebaan in de eromheen gelegen bossen en een schitterende speeltuin. Vreemd genoeg was er geen mens, terwijl het in de middag was en de kerkdiensten toch al lang afgelopen waren.

Het gaf Alex de gelegenheid om op zijn gemak alles te bekijken, omdat hij eigenlijk nog net een beetje te klein is voor alle speeltoestellen die hier staan. Maar met een beetje hulp van papa komt hij toch al een heel eind. Het nadeel van het hete weer is dat de speeltoestellen, vooral in de brandende middagzon, zeer heet worden en het gevoelige huidje van zo’n kleine smurf zich er serieus aan kan branden. We zijn dus maar niet al te lang in de speeltuin gebleven en zijn een plekje gaan zoeken in de schaduw, waar we wat gelezen en gespeeld hebben. Hiervan volgt in de komende dagen nog wel een filmpje.

[UPDATE] Het tweede filmpje is inmiddels toegevoegd. Veel kijkplezier!

YouTube

Het is eventjes stil geweest met filmpjes op YouTube in verband met wat problemen nu Google de videowebsite heeft overgenomen. Onze account was tijdelijk niet bereikbaar en zodoende konden we ook niets uploaden. Toen dat eenmaal weer in orde was, hebben we een nieuwe laptop gekocht. De oude stond echt helemaal vol (vooral de vele foto’s en filmpjes van Alex namen een groot deel van de harde schijf in beslag) en bovendien heeft Alex al verschillende toetsen van het apparaat gesloopt, waardoor het ding niet meer helemaal optimaal werkte.

Maar nu is alles weer gemaakt en in orde. De nieuwe laptop is geinstalleerd, aangesloten op het internet en onze accounts zijn weer bereikbaar. Vandaag zijn we naar de Hatcher Garden geweest en daar hebben we wat filmpjes geschoten om met de nieuwe software aan elkaar te knutselen. Uploaden naar YouTube gaat nu trouwens een stuk makkelijker (Windows 7 heeft erg goed gekeken naar Apple) dus er zullen wel weer de nodige filmpjes verschijnen de komende tijd.

Iedereen heel fijne Paasdagen gewenst!

Wat een verschil!

Als het 29 graden is, hoef je niet zo veel kleren aan

Zaten we vorig weekend nog te klagen over de regen, nu kunnen we zeuren dat de zonnebrandolie wel heel hard gaat. Van het ene op het andere moment is het geen lente maar zomer, met temperaturen van vandaag al 29 graden en morgen, Goede Vrijdag, doen we er nog een paar graadjes bij. Dan weet je weer dat je in het zuiden van de VS woont. Maar ook voor deze streken is het ongebruikelijk warm, vandaag is een warmterecord gebroken terwijl we afgelopen winter nog een heleboel sneeuw en kourecords verpulverd hebben. Jaja, het zijn de tijden van extremen.

Alex heeft nu dus geen dikke broeken en truien meer aan, maar kan in zijn allerkortste kleertjes naar buiten. We smeren hem goed in en proberen hem steeds zijn pet op te zetten, iets wat soms een poosje goed gaat en soms dumpt hij het ding direct in het water. Gelukkig hebben we er een aantal op voorraad. Van wie hij het heeft weten we trouwens nog steeds niet, maar die kleine boef van ons heeft al een mooi zomers kleurtje te pakken. In tegenstelling tot mama verbrandt hij niet snel. Evengoed opletten in de hete zon natuurlijk, en vooral als er ook nog eens water bij komt kijken. Alex vindt het wel prima allemaal, als het betekent dat hij lekker buiten kan spelen laat hij zich (voor zijn doen) geduldig insmeren!

Bereleuk (met een klein hikje)

De ringmeester aan het werk

Dit weekend hadden we een aantal leuke dingen op het programma staan. Ten eerste hadden we wat mensen uitgenodigd voor een Indonesisch diner bij ons thuis. Pedro en Cathy met hun kinderen Owen en Reese, en de inmiddels 20 weken zwangere Ann kwamen allemaal bij ons aan tafel. Heel leuk om iedereen weer eens te zien en bovendien erg gezellig allemaal. Als we iedereen mogen geloven heeft het eten ook goed gesmaakt, dus het was een geslaagde avond. Alexander dacht er ook zo over, want hij was helemaal door het dolle heen met het bezoek van zijn twee vriendjes. De hele speelkamer lag natuurlijk overhoop, maar daar is het een speelkamer voor. Hij gilde het uit van plezier en Reese en Owen hebben allebei heel lief met hem gespeeld. Een feest om te zien!

Op zondag kregen we wat er voorspeld was, en dat was (voor de verandering maar weer eens) regen. Gelukkig hadden we vorig jaar al kaartjes voor het circus gekocht en dat kwam dus heel mooi uit. We hadden gekozen voor een matinee omdat de avondvoorstellingen allemaal om 19.00 begonnen, voor Alex echt wel aan de late kant. Een verstandige keuze, want de voorstelling duurde maar liefst 3 uur! Een hele kunst om Alexander op schoot te houden, want hij wilde alleen stil zitten als er iets te zien was, pal voor zijn neus. Als er verderop een clown bezig was, kon hij dat niet zo goed zien en dan was meneertje druk bezig om zelf de acrobaat uit te hangen. Rob heeft enkele erg mooie foto’s kunnen maken!

Kunst- en vliegwerk

Toen we zondagavond net de restjes van het Indonesisch eten achter de kiezen hadden, brak er een heus noodweer uit. De regen liep in een dikke stroom van de ruiten, de hagel sloeg woest tegen het huis en de regen kwam helaas via de luchtkoker de keuken in. Boven de ontbijthoek kwam het naar binnen stromen en we hebben pannen en schalen neergezet om het water op te vangen. Schade aan het plafond, maar wel iets wat we kunnen laten repareren. We weten nu tenminste waar de waterschade aan het plafond vandaan kwam, toen we het huis kochten konden we maar niet ontdekken hoe dat ooit gekomen was. Buiten hoorden we een alarm afgaan, iets dat later een tornado-alarm bleek te zijn. Volgende keer betekent dat dat we een veilig onderkomen moeten zoeken. Weer wat geleerd!

Lekker op de trekker

Vroemmm

Vandaag was een schitterende lentedag! Het was al vroeg warm en het werd uiteindelijk 24 graden. Ineens zie je overal bloesem, overal zie je de bomen vol hangen met bloemen. Wonderlijk hoe snel het kan veranderen allemaal.

We hadden vandaag afgesproken met Vicki en Emma, om naar hun landgoed in Campobello te rijden en daar te picnicken. Het was al een poosje geleden dat we daar nog geweest waren, Alex liep toen nog niet en zat bij Rob in de draagzak. Maar vandaag ging het er heel anders aan toe.

Tot groot genoegen van Alex kwam de hond Oreo ook mee. En niet alleen dat, ook de miniatuur-Jeep van Emma namen we mee naar het landgoed. Toen hij de auto zag, zette hij meteen grote ogen op. Dat zag er geweldig uit! In een mum van tijd kroop Alex in de passagiersstoel en vroem! Daar gingen ze met z’n twee, driftig hobbelend in de wagen die schudde over de ongelijke grond. Emma houdt van stevig doorrijden, dat wordt nog wat als ze over 11 jaar haar rijbewijs mag halen. Alex schaterde het uit en het onvermijdelijke gebeurde al snel: meneertje wilde ook achter het stuur. Dus ja, Alex mocht rijden. Emma bediende het gaspedaal dus het kon verder geen kwaad. Ik denk dat we alvast geld opzij mogen gaan zetten voor zijn derde verjaardag, als hij oud (en groot) genoeg is om zelf op een Jeep te rijden! Wat hebben die twee een lol gehad samen!

Emma en Alex zijn echt dikke vrienden

Van het landgoed reden we terug naar Emma thuis. Ze hebben een paar weken terug een paar jonge eendjes geadopteerd en die hadden we nog altijd niet gezien. Omdat het zulk mooi weer was, hebben we de eendjes in de achtertuin gezet, naast de zandbak, die Alex natuurlijk al snel gevonden had. Hij vond het heel bijzonder om de eendjes vast te houden, al waren zijn handjes nog net iets te grijpgraag voor de tere beestjes. Na zo’n drukke dag was hij bekaf en duurde het ’s avonds niet erg lang voordat hij ging slapen!

Vroemmm

Was het tot en met zaterdag nog heerlijk weer en 23 graden, zondag hadden we te maken met wat de weersvoorspelling hier ‘buien’ noemt. Dat houdt in dat het de hele dag regent, soms zacht, soms wat harder. Het verschil met ‘regen’ is dat wanneer het regent het echt verschrikkelijk en onophoudelijk tekeer gaat. Geen weer dus om in de tuin te werken of iets te ondernemen.

We hadden nog wel iets in de planning zitten en daar was deze druilerige zondag perfect voor: op zoek naar een auto.

Onze nieuwe auto

Nu Rob zijn Amerikaanse rijbewijs heeft, kan hij een auto kopen en kunnen we stoppen met huren bij Avis. We hadden al de tip gekregen om het bij Carmax in Greenville te proberen, omdat zij een goede reputatie hebben. De vraag was alleen of we met onze zeer beperkte kredietgeschiedenis een lening voor een auto zouden krijgen. Rob had al op de website van de dealer gekeken of er nog een auto tussen zat die hij interessant vond en warempel, een anderhalf jaar oude Nissan Altima met 20.000 km op de teller. Dat was wel min of meer waar we naar op zoek waren.

Het gebouw van Carmax was werkelijk REUSachtig. Nog nooit zoiets gezien. Er zat een binnenspeeltuin in waar ik met Alex de nodige uurtjes heb doorgebracht terwijl Rob alle formaliteiten in orde bracht. Na nog wat op en neer rijden om de huurauto terug te brengen naar Avis, stond om 19.00 onze ‘gloednieuwe’ Nissan in de garage! Onze eerste, echte, eigen auto! Wie nog meer wil zien, kan hier wat plaatjes vinden.

Strak in het pak

Het is al weer een jaar of 6 geleden dat we voor Rob voor het laatst een pak hebben gekocht. Nu hij al een dik jaar met Alexander rondsjouwt, kan hij goed merken dat zijn schouders iets breder zijn geworden en de jasjes van zijn beide kostuums zodoende te strak om de armen zitten.

Op televisie zien we geregeld reclames voorbij komen van Joseph A. Banks, een zaak die gespecialiseerd is in kostuums en overhemden. Dat was niks teveel gezegd: toen we vanmiddag eens gingen kijken, hadden ze inderdaad een mooie verzameling in de winkel hangen. Waar we ook benieuwd naar waren was of de aanbiedingen, die ze altijd zeggen te hebben, echt bestonden. Het lijkt namelijk te mooi om waar te zijn.

De verkoper wist van wanten en heeft Rob opgemeten. Zo wisten we precies de goede maat en konden gaan zoeken naar verschillende kleuren en de belangrijke vraag: wel of geen streepje. Uiteindelijk hebben we drie pakken gekozen, een marineblauw, een grijs en een antracietgrijs met een streepje erin. Je kreeg vandaag drie pakken voor de prijs van een en het maakte verder niet uit welk pak je koos.

Omdat we nu toch bezig waren, hebben we maar meteen twee overhemden erbij gekocht en twee nieuwe dassen. Onze verkoper was in een gulle bui en liet ons die ook hebben voor half geld. Zelfs de kosten voor het inkorten van de broeken vielen reuze mee: 8 dollar per stuk. We zijn heel benieuwd hoe het er allemaal uitziet als we later deze week de kostuums kunnen gaan ophalen.

Omdat we van deze pakkenparade (nog) geen foto’s hebben, bij deze enkele filmpjes van Alex om de boel wat aan te kleden.

Tweede helft

Op donderdag moet Rob een halve dag werken, dus we blijven een beetje in en om het huis. Sjraar heeft nog het nodige te klussen, dus daar is dan mooi de tijd voor. ’s Avonds zijn we uitgenodigd voor een dineetje bij onze vrienden Daniel en Vicki.Vicki heeft heerlijk gekookt en het smaakt prima! Ook Alex smult mee. Hij is bovendien blij om zijn vriendinnetje Emma weer eens te zien. Emma is onder de indruk van Alexanders vorderingen. Ze merkt op dat hij al heel hard kan lopen en haar misschien zelfs nog wel kan inhalen. Na het eten wil Emma graag dat Riek haar een boekje voorleest. Dat is natuurlijk een engelstalig boekje, dus Riek heeft haar Engels even flink kunnen oppoetsen.

Met de groeten uit Chimney Rock

Op vrijdag gaan we een dagje naar het in North Carolina gelegen Chimney Rock. Hier zijn ze het vorige jaar ook geweest, maar toen is de beroemde rots niet beklommen. Deze keer bekijken we de woeste rivier en gaan daarna de berg op. Het is zeer rustig en ook de toegangsprijs is verlaagd. Vanwege sneeuw en ijs zijn de wandelpaden niet toegankelijk en krijgen we korting. We zijn de enige bezoekers en kunnen dus ongestoord foto’s maken en alles bekijken. Het is een schitterende dag, heerlijk weer en een prachtige blauwe lucht. Je kunt een heel eind weg kijken. Alexander dribbelt van links naar rechts. Riek vindt het maar eng om hem zo dicht bij de rand te zien! Ook op Chimney Rock zelf stuitert hij vrolijk rond. Al die grote stenen zijn erg interessant! In de souvenirwinkel nemen we nog wat snuisterijen mee en opa past er een heel grappige hoed, die hij niet koopt (maar we hebben er gelukkig wel een foto van).

Op weg naar huis eten we een ijsje bij Bru’sters, het eerste ijsje van het jaar. Ook Alex krijgt er eentje en hij zit er heerlijk mee te knoeien. Iedereen krijgt van hem een hapje, hij vindt het niet erg om te delen. Qua eten heeft hij niet zo’n beste dag, het zijn steeds maar muizenhapjes die hij binnenkrijgt. Gewoon geen honger? Maar ’s avonds krijgt de kleine boef ineens diarree en dat duurt de hele nacht en zaterdag voort. Hij is er een beetje ellendig van. Steeds als hij een beetje eet, komt het er niet veel later al weer uit. Tot overmaat van ramp begint hij dan ook nog over te geven. Nee, echt geen lolletje. ’s Avonds zit de wasmachine vol met kleine kleertjes. Gelukkig is hij op zondagmorgen weer helemaal fit, net op tijd om opa en oma uit te zwaaien. Want de week is al weer om en het bezoek loopt op z’n eind. Een hele fijne week, die om is gevlogen. Hopelijk kunnen we het heel snel nog een keer over doen.

Ontwerp een vergelijkbare site met WordPress.com
Aan de slag