Kickuh!

De kinderen doen inmiddels een vol jaar aan karate en in die tijd hebben ze flink wat geleerd. Ze zijn nog ongeveer anderehalve maand verwijderd van hun zwarte streep (op hun respectievelijk witte en camo band) en daarna gaan ze allebei een klas omhoog. Nova was gisteravond nog wat aan het oefenen en dat kun je op het filmpje zien.

Peuterpraat #47

28263977574_6ec143de69_zDe zomer is dit jaar bijzonder heet en inmiddels ook erg klef. Het is nog elke dag in de 30 graden en er is geen mens op straat te vinden. De herfst lonkt, advertenties voor het appel- en pompoenenseizoen dat over niet al te lange tijd begint, duiken hier en daar al op. Wij kunnen niet wachten op de herfst, de leukste periode van het jaar. Tot die tijd doen we het nog even met een peuterpraat:

Alex wil iets met waterverf doen.
“Mom, can you print, like, a picture of a farm animal, and then I will drop some paint on it and let the paint do its thing. And then I’ll let it dry and put a second layer on the top.”

Nova:
“Girls are the prettiest, because boys are stinky.”

Mama leest een boek dat ‘Dad is fat’ heet. Nova leest de titel:
“Dad is fat.” Ze kijkt naar papa die naast haar ligt.
“You’re fat too, dad!”
Ze klopt hem op zijn buik.
“Well, a little bit!”

Alex wil bij karate niet meedoen met dodgeball (trefbal). Gevraagd waarom is het antwoord:
“Because somebody always shoves their butt in my face and then I get hit!”

Alex heeft tijdens het Cinco de Mayo festival het woord Mexico op zijn wang laten schilderen. De volgende dag MOET het van hem blijven zitten. ’s Avonds wast hij de resten er dan toch vanaf.
“It still looked pretty but it also spoils my beautiful face.”

Alex en papa zijn het grote gevecht tussen Darth Vader en Luke Skywalker in The Empire Strikes Back aan het naspelen. Alex is Luke en papa is Darth.
Darth: “Come to the Dark side”
Luke: “No, I will not!”
Darth: “I am your father”
Luke: “No, you’re not!”
Darth: “You kissed your sister”
Luke: “No, she kissed me!”

Als we uitstappen bij McDonald’s zien de kinderen een convertible parkeren.
Nova: “Look, it’s a car without a hat!”
Alex: “It’s not a hat. It’s a lid.”

Alex bouwt met lego. Hij vraagt Nova om hem te helpen met blokjes aangeven. Nova sputtert:
“I don’t have one hundred hands!”

Nova staat te dansen en zingt:
I shake my butt, I shake my butt”. Ze lacht hysterisch om zichzelf. Alex:
“Nova, it’s not funny.” Nova, doodnuchter:
“I think it is.”

We schudden chips in een kom voor opa. Er zit aardig wat in. Alex:
“I will share with opa. I don’t mind sharing.”
Nova heeft andere ideeen. Ze pakt zelf een kommetje en zegt:
“I do! I’m not sharing. Opa can have his own bowl but this is mine!”

Alex legt e.e.a. aan oma uit.
“I have a girlfriend. Her name is Yuleimy. She asked me, I didn’t ask her. I’m very popular with the girls.”

Mama is naar een baby shower geweest. Alex vindt het maar raar.
“So, at a baby shower, it rains babies?”

Nova werkt in een boek over leren schrijven. Als ze een keer een foutje maakt en mama wijst haar daarop, zegt ze:
“That was not my fault. That was my brain’s fault. She was not paying attention.”

Nova weet waarom ze iets verkeerd heeft:
“My brain isn’t working right, I put in the wrong batteries.”

Nova is het er niet mee eens dat ze ’s morgens is wakker gemaakt.
“I was not done sleeping yet!” zegt ze met een boos gezicht.

Van het telefoon/internetbedrijf zijn ze flink in de tuin aan het graven om glasvezelkabel aan te leggen. Onze voortuin is een onbeschrijflijke puinhoop met vier enorme gaten erin en overal bergen zand. Alex en Nova bespreken het:
“We must be special since we have four holes in our yard and the others have only two.”
“I guess we are a hole-y family!”

We kijken naar een webstream van de Olympische Spelen. Het duurt Nova een beetje te lang.
“When is this going to be done?!”
Alex roept vanuit de andere kamer:
“It takes 17 DAYS, Nova!”

Nova kijkt naar het Chinese team dat een gymnastische oefening doet op de Olympische turnmat.
“Are you sure they are grown-ups?”

Nova is gevallen en heeft haar elleboog flink geschaafd. Na een tijdje merkt ze op:
“Blood is just like ketchup except you don’t eat it.”

Onderweg breekt plots een wolkbreuk los en al even plotseling houdt de regen weer op. Nova:
“It seems to me somebody in the clouds has the ability to turn the rain on and off.”

Een lange, lange zomer

Opa en oma zijn inmiddels al weer een maand thuis en ik vraag me steeds af waar ik over kan schrijven op de blog. Het is hartje zomer en het is heet, heet, heet. Zelfs voor een zomer in South Carolina is het heet! Elke dag temperaturen achterin de 30 graden en de 30 halen we al rond 9 uur ’s morgens. De hitte duurt tot laat in de avond en zelfs als de duisternis invalt is het nog steeds een graad of 30. De gevoelstemperaturen liggen rond of boven de 40 graden, dus wat doe je dan nog? Het zwembad is een van de weinige opties die overblijven. Tijdens het zwembadseizoen hebben we af en toe filmpjes geschoten en die heb ik nu allemaal achter elkaar geplakt voor wat visuele verkoeling. Fijn zo’n zomer, maar nu mogen er weer een paar graadjes vanaf!

Zomervakantie

Het zit er al weer op. De afgelopen vijf weken zijn opa en oma bij ons op bezoek geweest en op de een of andere manier is onze tijd samen alweer om. Vanmorgen hebben we opa en oma naar het vliegveld gebracht en nu is het stiller in huis. Een heel jaar kijken we er naar uit en plotseling is het voorbij. Dat kan maar één ding betekenen: het was een geweldige tijd samen en de tijd is omgevlogen.

Zoals gebruikelijk hebben we samen verschrikkelijk veel ondernomen. Korte trips, maar ook een langere reis die ons naar Charleston, Savannah en Jekyll Island heeft gebracht. Een weekend in de bergen van Asheville. Allemaal leuk, steeds weer goed weer, iedereen blij. Geen wonder dat de tijd zo snel om is gegaan.

img_5842_27576027796_oDe timing van het bezoek was heel goed: in Nederland is het een bijzonder slechte juni-maand geweest. Hier is het daarentegen alleen maar zonnig en warm geweest, en tijdens de hele vakantie hebben we welgeteld één dag regen gehad, toen tropische depressie Colin eventjes roet in het eten gooide tijdens onze dag in Charleston. De kinderen hebben op Jekyll Island kennisgemaakt met het strand, daar waren ze nog nooit eerder geweest. Ik denk dat we rustig kunnen stellen dat het een groot succes was. Het was op de meeste dagen zo warm dat er ’s middags weinig beters te doen was dan naar het zwembad gaan. Iedereen is daardoor vreselijk bruin geworden! In de namiddag was er vaak een karateles waar opa en oma konden zien hoe goed onze kinderen daarin al zijn. En samen hebben we ook steeds gezellig getafeld.

Het zal weer even wennen zijn aan een leven met z’n vieren. De kinderen snappen niet waarom opa en oma niet gewoon hier blijven wonen. Er is toch plaats genoeg? Maar dat is nog moeilijk te begrijpen. Daarom beginnen we vandaag maar gewoon aan het aftellen naar volgend jaar. Het duurt nog lang, maar de eerste dag is al weer voor een deel voorbij. Voor we het weten, zijn ze weer terug bij ons!

Build A Bear

In de USA is Build-A-Bear een begrip, maar ik denk dat het buiten dit land niet bekend is. We waren er tot voor kort nooit geweest hoewel we wel wisten wat het was, maar om de een of andere reden waren we er nooit binnen geweest. Nova heeft onlangs enkele filmpjes op YouTube gezien van een meisje dat bij Build-A-Bear binnen was en daar een beer heeft gemaakt en sindsdien wilde ze er dolgraag naar toe. En papa… tja… die kon daar moeilijk nee tegen zeggen. 🙂

Dus toen Rob laatst een keer vrij had op een vrijdag zijn we naar Greenville gegaan en, na een bezoek aan de dierentuin, zijn we het overdekte winkelcentrum binnengegaan waar de Build-A-Bear Workshop zit. Hier zoek je een beer of ander beest uit dat je vervolgens geheel naar eigen wens kunt vullen en aankleden. De kinderen hadden op YouTube prinsesseberen gezien dus ze wisten al direct wat ze wilden hebben: een Rapunzel voor Nova en Alex wilde Ariel. Deze beren waren nu in de ‘aanbieding’ voor slechts 50 dollar per stuk in plaats van de reguliere 80. Maar eerlijk gezegd, als je een willekeurige andere beer pakt en daar kleertjes bij koopt, schoenen bij doet, een liedje erin stopt en wat je verder nog allemaal kunt toevoegen, haal je die 50 dollar ook royaal.

Het idee is dat je een lege beer koopt die je vervolgens opvult naar eigen wens. Je stopt er een hart in en je kunt er een geur in doen (Alex had suikerspin, Nova had aardbei) die het 3 tot 5 jaar volhoudt. Als de beer gevuld en dichtgemaakt is, mag je een outfit uitzoeken of in ons geval de bijbehorende prinsessenjurk aantrekken. Daarna is het tijd voor een geboortecertificaat: Alex heeft zijn beer ‘special Ariel’ genoemd en Nova heeft haar Rapunzel omgedoopt tot ‘Nova’. Sommige Build-A-Bear Workshops zijn nog wat uitgebreider en dan kun je de beer ook nog in bad stoppen. Onze kinderen waren helemaal ondersteboven van hun ervaring bij Build-A-Bear en zijn overtuigd dat ze hun volgende verjaardag hier willen vieren. Dat duurt gelukkig nog een hele tijd!

Wat een kermis

De zweefmolen was vroeger ook een favoriet van mama.
De zweefmolen was vroeger ook een favoriet van mama.

Afgelopen weekend stond er een kermis naast de bibliotheek en dat waren we eerlijk gezegd vergeten, ware het niet dat we het toevallig zagen toen we onze boeken gingen omwisselen. Alex was een aantal dagen aan het modderen geweest met koorts en weinig eetlust, dus toen hij zich zondag eindelijk weer wat beter voelde, was de kermis een leuk idee. Het was overigens schitterend lenteweer, een strakke blauwe lucht en in de twintig graden dus beter kon het echt niet zijn.

We kochten voor de kinderen elk een ‘stempel’, voor twintig dollar kunnen ze dan net zo veel ritjes maken in welke toestellen dan ook. En aangezien het goedkoopste ritje al 3 tickets kost, is het een snelle conclusie om voor de stempel te gaan. We waren hier twee jaar geleden voor het laatst geweest en toen was Nova bijna voor alles nog te klein, maar dat was deze keer wel anders. Samen met Alex is ze overal in geweest! En ze heeft meer lef dan haar grote broer, want waar Alex hem af en toe flink zit te knijpen, lacht Nova zich een breuk en wil ze het liefst nog een beetje wilder en gekker. Alex wilde maar één keer in het achtbaantje en de Jimmy, daarna had hij het al gezien. De boot liet hij al helemaal aan zich passeren. Papa is met de kindjes in het reuzenrad geweest, daar mochten ze alleen in met een begeleider erbij omdat ze anders te klein waren. Nova zwaaide enthousiast naar beneden, Alex hield zich heel stil. Maar goed, hij heeft het toch maar mooi gedaan.

Zij liever dan wij.
Zij liever dan wij.

Er waren ook veel ritjes waar het vooral om ronddraaien ging: auto’s, motors, boten, bijen, een draaimolen en een zweefmolen. Daar zijn ze ontelbare keren ingeweest. En dan nog de Frog Hopper, dat was ook een groot succes, hoewel Alex daar de eerste keer ook een beetje pips uitstapte. Drie uur lang zijn ze van ritje naar ritje gerend, toen was de koek op, de ananassmoothie leeg en mama danig verbrand, zodat het tijd was om naar huis te gaan. Altijd een bijzondere ervaring, die kermis, al is het maar om het personeel en de andere bezoekers te bekijken.

Biltmore…again

Een paar weken geleden kregen we weer eens een aanbieding voor goedkope(re) seizoenspassen voor Biltmore. Rob heeft daar gebruik van gemaakt, want het was al weer anderhalf jaar geleden dat we er voor het laatst geweest waren. Op dat moment was net begonnen met de bouw van een nieuw hotel en we waren ook wel benieuwd hoe dat er inmiddels uit zag. Biltmore blijft voor ons een geliefde bestemming en het is er mooi in alle seizoenen. Daarnaast is een abonnement zijn geld zeker waard, aangezien het minder kost dan de prijs van twee entreekaartjes. Bij je tweede bezoek maak je dus al ‘winst’.

Bloemenpracht op Biltmore.
Bloemenpracht op Biltmore.

Op dit moment is Biltmore Blooms in volle gang, het jaarlijkse lentefestival met een bonte pracht aan lentebloemen. De narcissen waren net zo’n beetje uitgebloeid maar daar stond tegenover dat je over de tulpen struikelde. Een indrukwekkend, kleurig tapijt van bloemen in de tuinen die het dichtst bij Amerika’s grootste huis liggen. We waren niet de enigen die kwamen kijken: het was een drukke dag op Biltmore, wat te verwachten was op een zonnige lentedag tijdens het populaire bloemenfestival.

Er stond een koele bries waardoor het kouder was dan het eruit zag en zelfs met een fleece jasje was het vooral in de morgen aan de frisse kant. Nova bibberde van de kou waardoor we uiteindelijk maar een trui voor haar hebben gekocht. Dat was een stuk beter en ze vond het een geweldige trui, wat maar goed was ook want ik geloof niet dat we al eerder 40 dollar hebben betaald voor een stuk kinderkleding.

Er was weer het nodige veranderd sinds ons laatste bezoek: het hotel was inmiddels af, er waren weer veel parkeerplaatsen bijgekomen, de speeltuin is verplaatst, de ijssalon heeft een verwarmd terras gekregen, de ingang van Biltmore village is verlegd, kortom, elk bezoek hier is opnieuw verrassend. Binnenkort gaan we wellicht nog een keertje terug als de azaleatuin in volle bloei staat!

Peuterpraat #46

Een goed gevulde Peuterpraat deze keer!

Tevreden aan het spelen met een van Nova's verjaardagscadeaus.
Tevreden aan het spelen met een van Nova’s verjaardagscadeaus.

Alex heeft een tijdje geleden een leuk boek ontdekt in de bibliotheek. We hebben dit voor hem besteld op Amazon, maar omdat het van origine Brits is, ontvangen we dus ook een originele Engelse kopie, in plaats van een die aangepast is aan de Amerikaanse markt. Zodra hij het boek openslaat, merkt hij het al.
“Mom, this isn’t right. In the preview I read for this book it said ‘you must be kidding’ but here it says ‘you must be joking’.
Mama legt uit dat er wat verschillen zijn tussen Engels en Amerikaans Engels. Even later staat er een vreemde uitdrukking in de tekst: “we had to hide in the loo.”
“Weet je wat dat betekent? Het betekent ‘bathroom'”.
Alex ligt in een kriek van het lachen.
“WHAT?! That is RIDICULOUS!”

Nova: “You are the best dad in the world!”
Papa: ” Hoe weet je dat?”
Nova: “Because you make me feel happier inside.” (Awww)

Nova meldt dat ze moe is en naar bed wil. Vervolgens ziet ze papa YouTube aanzetten op televisie, waarop ze zich acuut bedenkt.
“Ok, I’m unsleepy!”

Alex en Nova liggen naast elkaar op de grond naar een tablet te kijken. Nova merkt op:
“Alex has a bigger butt. Mine is still little. When he was six he had a big butt, but now it’s even bigger now that he is seven. My billen are still little.”

Nova geeft mama een pets op het achterwerk. Mama kijkt haar verbaasd aan.
“You get what you get and you don’t get upset”, roept ze wijs.

We horen de kinderen hard lachen en het is duidelijk dat ze iets aan het doen zijn wat waarschijnlijk niet mag. Mama vraagt:
“Wat zijn jullie aan het doen?”
De kinderen roepen: “Nothing!”
Mama: “Van zo’n antwoord word ik extra achterdochtig.”
Alex: “Umm… we’re spook-ing around the house!”
(‘Spook’ is hier een Nederlands woord: wij zeggen nogal eens dat de kinderen ‘aan het spoken’ zijn.)

Nova komt verdrietig melden: “Alex hurt my feelings.”
Papa: “Waar zitten je feelings eigenlijk?”
Nova: “In my knees.”

Alex heeft duitse les gehad.
“Mama, in German, breakfast is Frühstück.”
“Goed zo, Alex.
“And you know what banana is in German? *giechelt* It’s Ba-na-ne!”
Informerend vragen we of hij weet wat ‘Wurst’ is, aangezien hij graag worstjes eet. Om hem te helpen, maken we er een zin van.
“Ich mochte gerne Wurst.”
Alex denkt dat hij weet wat het betekent:
“I met a gang of worsts!”

Nova denkt na over de betekenis van Pasen en zegt liefjes:
“I think Easter is a wonderful day where you go looking for eggs.”

Er is iets grappigs gezegd en mama moet hard lachen. Nova blijft stil.
“Vind je het niet leuk, Nova?”
Ze antwoordt bloedserieus:
“I’m laughing in my brain.”

Nova is op zaterdagmorgen naar de all-girls class geweest in de karatestudio. Later vraagt ze:
“Why is it called old-girls class?”
(Ze heeft dus al die tijd gedacht dat het old-girls was…dat moet toch vreemd zijn voor een 4-jarige)

Nova heeft zoals gebruikelijk weinig trek in haar groenten.
“I’m accidentally not hungry for my vegetables, mommy.”

Alex komt verdrietig melden dat Nova zijn Lego-trein kapot heeft gemaakt. Nova rent achter hem aan.
“I didn’t do it!”
“Wie heeft de trein van Alex dan kapot gemaakt?”
“Umm… it was my foot.”

Het is bedtijd. Nova:
“I’m going to sleep in your bed tonight.”
“Nee hoor, je gaat in je eigen bedje slapen.”
“That’s ok, mom, I’ll just run there myself after you leave.”

Nova speelt dat ze een winkeltje heeft en papa komt een taart kopen. Hij hoeft niks te betalen.
“That’s because you are special. You only have to pay when you’re un-special.”

Alex: “I think that, when I say I LOVE something, I have little hearts floating above my head.”
Een poosje later zegt hij: “I love you, mom.”
Nova: “No, there are no hearts above your head. I checked.”

We zijn onderweg naar Nova’s verjaardagsfeestje. Ze maakt zich enigszins ongerust:
“I hope nobody farts. I don’t like it when it’s stinky.”

Nova maakt een statement:
“I love my family more than popsicles.”

Alex heeft heel wat knuffels in zijn bed. Als hij gaat slapen zegt hij dat hij er nog eentje bij wil doen.
“Daar heb je toch helemaal geen plaats meer voor?”
“Oh mom, I’m a very skinny boy. I’m sure it will fit.”

Bij Subway gooit Nova haar melk om. Alles zit onder. Mama zucht en ruimt het op. Alex ziet de zonnige kant:
“At least the table got a good wash-down!”

We hebben op YouTube een filmpje gezien waarin iemand ‘donutzaadjes’ geplant heeft (eigenlijk Cheerios, een soort cereal) en zodoende donuts liet groeien in de tuin. Alex laat zich maar heel even foppen en trapt er niet in. Toch blijft hij er wel over doorgaan en hij wil het voor de zekerheid een keer proberen.
“We have to plant 4, mom,”
“Maar Alex, jij houdt niet eens van donuts.”
“Ok, let’s do 3. But what about the long johns? I know! Let’s plant some underwear!”
(Een long john is een langwerpige donut die met vanillepudding is gevuld, maar het is ook de naam van lang ondergoed.)

Glunderend 5!

Op de troon als een echte koningin.
Op de troon als een echte koningin.

Het aftellen is begonnen naar Nova’s 5de verjaardag! Onze kleine dame is al sinds kerst bezig met het afstrepen van de dagen en nu is het bijna zover! Haar verjaardagsfeestje heeft ze al gehad, afgelopen zaterdag bij Pump It Up. Net als Alex in januari wilde ze haar feest hier graag houden en ook net als Alex wilde ze graag de Glow In The Dark variant. Dat maakt foto’s maken er niet gemakkelijker op, maar hey, het is haar grote feest en dus krijgt ze wat ze wil. Het was een dag vol spanning want het feestje begon pas om 17.00 dus na afloop viel ze in de auto ook meteen in slaap. Wat heeft ze genoten van een dag die helemaal om haar draaide!

Het kwam trouwens goed uit dat ze met haar nieuwe cadeaus kon spelen, want zondag, Paasdag, was een vreselijk druilerige dag. We zijn vooral binnen gebleven en de kinderen hebben lekker gespeeld met alle nieuwe speeltjes. De rest van de week vieren we nog een beetje door want Nova’s echte verjaardag is vrijdag pas en dan krijgt ze het cadeau van papa en mama en opa en oma. Op en top jarig dus!

Science Bob

Vorige week was er ’s avonds een bijzondere gast in de bibliotheek en daar gaan we op schooldagen eigenlijk nooit naar toe, maar het toeval wilde dat Nova de dag erna geen school had en Alex slaapt nooit zo vroeg, dus voor hem maakte het niet zo veel uit. Zodoende gingen we naar Science Bob, iets wat Rob aangekondigd had zien staan en waar hij wel oren naar had, aangezien het om een wetenschapper gaat, die zich met name met schei- en natuurkunde bezighoudt.

Science Bob is inmiddels een soort rockster in zijn veld, want hij is al vaak op nationale tv geweest met zijn proeven, die hij vooral bedenkt voor kinderen op de basisschool. Als leraar vroeg hij zich af hoe hij wetenschap voor kinderen aantrekkelijker kon maken en zo kwam hij met allerlei leuke proeven op de proppen, interessante scheikundige reacties die bij kinderen (en volwassenen trouwens ook) de nodige respons veroorzaken. Zijn humoristische en vaak spectaculaire aanpak trokken al snel aandacht en zodoende is hij uitgegroeid tot een fenomeen. De bieb had blijkbaar een aardig budget dit jaar want het zal een paar centen gekost hebben om Science Bob op bezoek te laten komen.

In het filmpje dat ik heb gemaakt, kun je drie proefjes zien. Het eerste is de zogenaamde ‘olifantentandpasta’. Dit experiment heeft hij ook bij Jimmy Kimmel Live gedaan, zij het iets groter en met de nodige gevolgen voor de opnamestudio. Zoals Science Bob al vertelt in het filmpje, “als ik dit erbij schenk ontstaat er een reactie en hoewel ik een vrij grote cylinder heb, kan het wel eens een beetje erover gaan, vandaar dat ik er iets onder heb gelegd.” De kinderen vonden dit helemaal geweldig, want ze konden niet wachten om deze proef thuis na te doen.

Het tweede experiment betreft Bernouilli’s Principle, of de Wet van Bernouilli. Je mag op Wikipedia opzoeken wat die wet precies inhoudt, want er komt nogal wat wiskunde bij kijken. Maar Science Bob had een proef gevonden om deze wet te demonstreren die voor iedereen duidelijk was. Met een bladblazer werd een rol wc-papier over de zaal verdeeld, en dat leverde heel wat hilariteit op.

Het laatste experiment gaat om het creeren van een wolk binnenshuis. Welke chemicalien hij daarvoor gebruikte, heb ik net niet vastgelegd (hoewel Rob waarschijnlijk wel iets kan bedenken). Het resultaat staat wel op beeld en de oplettende kijker kan Alex terugvinden in de meute kinderen die allemaal de wolk willen aanraken. Na afloop heeft Alex een boek van Science Bob gekocht en die door hem laten signeren. Een heel leuk aandenken aan een bijzonder amusante avond.

Ontwerp een vergelijkbare site met WordPress.com
Aan de slag