Vandaag zijn we eens een kijkje gaan nemen in het Chapman Cultural Center in Spartanburg. Dit nog zeer jonge culturele centrum, dat nog maar een goed jaar in gebruik is, herbergt diverse kunstvormen waar je actief of passief aan kunt deelnemen. Er worden voorstellingen gegeven, je kunt er deelnemen aan workshops en er zijn drie kleine musea gevestigd. Deze musea hebben we vandaag bezocht.
Het Art Museum heeft een aantal schilderijen in bruikleen, meestal met een thema. Op dit moment is het thema ‘dieren’ en zijn er enkele tientallen schilderijen van Amerikaanse schilders te zien. De dieren in kwestie zijn beesten die typisch zijn voor Noord-Amerika. De werken zijn allemaal zeer figuratief, soms zelf fotorealistisch, en er zitten verschillende erg mooie werken tussen.
Op de tweede verdieping ligt het Spartanburg Historic Museum, dat ons wat meer vertelt over de geschienis van de stad en de county. Men heeft er wat oude voorwerpen van door de eeuwen heen, meestal geschonken door lokale bewoners, die een beeld schetsen van Spartanburg en hoe de plaats zich de afgelopen jaren ontwikkeld heeft. We leren hier iets meer over de indianen die vroeger in dit gebied zaten en vooral over diverse legers die veel invloed hebben gehad omdat ze hier gestationeerd waren. De informatie is wat fragmentarisch, hoewel men geprobeerd heeft om met het weinige materiaal toch een leuk en interactief museumpje te maken.
In een tweede gebouw ligt tenslotte het Science Museum. Dit bestaat uit vier zaaltjes met elk een ander thema: natuurhistorisch, biologie, natuurkunde en levende dieren. Het zijn maar kleine zaaltjes, dus je bent er snel door heen. Gelukkig mogen we vandaag gratis naar binnen (dat wisten we van tevoren ook niet) dus we hebben elk 10 dollar uitgespaard. Hartstikke mooi!
Na al deze cultuur (want het is het eerste museum dat we in lange tijd gezien hebben) dompelen we ons onder in iets heel anders. We zijn er al vaak genoeg langs gekomen maar nooit binnen geweest: drive-in restaurant The Beacon (Het Baken), een begrip in de wijde omtrek. Geen enkele presidentskandidaat slaat deze lokatie over. Wie het heeft over het vette eten uit het Zuiden, vindt bij The Beacon precies wat hij zoekt. Al op de parkeerplaats van het smoezelige pand zien we dat het niet veel goeds (of gezonds) kan zijn.
Zeer dikke Amerikanen hijsen zich uit auto’s die, als ik de nummerplaten mag geloven, uit heel het land komen. Binnen lijkt het nog het meest op een zeer plakkerige kantine die niet vaak wordt schoongemaakt. De rij voor de keuken is lang en de geur van frituurvet hangt als een vieze deken over je heen. We besluiten het bij twee drankjes te houden en vergapen ons aan de ontstellende borden vol stapels vet en supervet eten die een voor een voorbij komen. The Beacon is zeer trots op zijn reputatie en de mensen komen er in drommen naar toe, maar ik geloof nooit dat je erg oud wordt als je er vaak gaat eten.
Peperazzi Blog 