Peperazzi Blog

Vanmorgen belde Ruth om te vragen of ik met haar naar het zwembad wilde. Het was vanmorgen wat bewolkt, dus de schroeiende zon werd voorlopig nog wat geblokkeerd. Bij het zwembad is namelijk niet al te veel schaduw, dus je zit er midden onder de warme stralen. Het was ons eerste bezoek aan het zwembad in onze wijk, een nieuwe ervaring dus. Hoewel Alex alles even moest bekijken, schroomde hij toch niet om het kinderbadje in te gaan en daar lekker rond te spatten. Sarah had wat speeltjes meegebracht dus de kleintjes waren al snel druk in de weer. Na een poosje kwamen ook achterbuurvrouw Marla en haar zoontjes Caden (4) en Reed (2) er nog bij, dus het was dikke pret en erg gezellig. Dat gaan we zeker nog een keer doen!

Vorig weekend was het ongenadig heet en zijn we ons heil gaan zoeken in het overdekte winkelcentrum. Hier staat een pleintje met verschillende ritjes. Alex is er wel eens vaker in geweest en vindt het altijd erg grappig. Van de winter zijn we er ook naar toe gegaan toen het zo verschrikkelijk koud was. Gelukkig staat er een wisselmachine, want je hebt natuurlijk overal kwartjes voor nodig. Toen we door onze kwartjes heen waren, was er nog een ritje over. Alex wist het precies, bij Garfield heb ik nog niet in de auto gezeten! Dus toen hebben we er nog maar een paar omgewisseld. Pienter baasje!

Onze Alex is van alle markten thuis. Hij houdt van lezen, koken, zandtaartjes bakken, rommel maken, auto rijden, dansen en ook kunst. Geef hem een paar kleurkrijtjes en hij maakt in geen tijd een heus kunstwerk. Maar ook beeldhouwen is zijn ding, want met de klei weet hij ook wel raad.

Alex heeft van zijn papa een heleboel Lego gehad, en met veel daarvan heeft papa nog gespeeld toen hij zelf klein was. Het is fantastisch speelgoed dat ook na 30 jaar nog tot de verbeelding spreekt, en bovendien er nog zo goed als nieuw uit ziet. Alex is er al heel wat uurtjes mee zoet geweest en een van de mooiste dingen is toch wel het bouwen van een treintje. In het onderstaande filmpje kun je goed zien dat hij het aan elkaar koppelen van de wagentjes al eens vaker geoefend heeft.

Op de vlucht voor de warmte kwamen we afgelopen zaterdag nog eens in het Children’s Museum in Greenville terecht. Er waren enkele nieuwe dingen te zien, zoals de televisiestudio waar kinderen kunnen zingen of dansen terwijl ze voor een groen scherm staan, en hun prestaties direct op een televisiescherm kunnen zien. Het lijkt dan wel of ze ergens live in de uitzending zijn. Alex mocht ook voor de camera maar al snel bedacht hij zich dat hij de camera zelf een stuk interessanter vond!

Nu het zo onbeschrijflijk heet is, zijn we blij dat Alex een bezigheid binnenshuis heeft waar hij heel wat tijd aan besteedt: puzzelen! Die interesse heeft hij al langer, maar hij wordt er steeds beter in. Waren het eerst simpele puzzels van 1 stuk die in de juiste vorm terug gestopt moesten worden, nu kan hij al twee stukjes aan elkaar leggen.

We hebben een puzzel die ‘waar is mijn staart?’ heet, waarbij tien verschillende dieren zijn opgedeeld in een kop en een staart. Alex zoekt moeiteloos de juiste stukken bij elkaar en puzzelt ze zelf aaneen, of geeft ze aan ons om dat laatste te doen. Uit dezelfde categorie hebben we ook een puzzel met 20 dieren en objecten, die gekoppeld moeten worden aan een bijvoeglijk naamwoord (bijvoorbeeld ‘kikker’ en ‘groen’ en ‘sjaal’ en ‘geblokt’). Ook deze setjes kan Alex al goed bij elkaar zoeken (dat zijn wel 40 verschillende puzzelstukjes!). Elke dag zien we vooruitgang en leert die kruimel van ons weer nieuwe geluiden en gebaren bij de puzzels. Elke ouder zegt het natuurlijk over zijn eigen kind, maar tjonge jonge, wat hebben we toch een pienter baasje!

Alexander heeft altijd al van muziek en dansen gehouden. De laatste week heeft hij zijn danspassenrepertoire uitgebreid, zoals op het filmpje te zien is. Waarschuwing: je kunt er behoorlijk duizelig van worden!