Vaccineren

Toen we donderdag bij de kinderarts waren voor een controlebezoek, drukte dokter Luci Daley ons op het hart dat we Alexander echt moesten laten vaccineren (een soort DTP prik). Volgens Amerikaans gebruik dient dit te gebeuren rond de leeftijd van 2 maanden. Ik heb daarna bij thuiskomst direct een afspraak gemaakt bij het Health Department, waar we vandaag direct terecht konden. De kinderarts wist ons trouwens te melden dat Alex inmiddels 6.1 kilo weegt en 9 cm gegroeid is sinds zijn geboorte. Alles gaat heel goed met hem!

Het lachen was vandaag snel over...Vanmorgen zijn we dan maar naar het Health Department gegaan. Alexander was zoals gebruikelijk vrolijk en blij, zich niet bewust wat hem te wachten stond. Na wat papierwerk werden we opgeroepen en legden twee vriendelijke dames ons uit om welke vaccinaties het vandaag ging en welke procedures we zoal zouden volgen.

Alexander kreeg eerst een aantal mililiters vloeistof te slikken om hem te beschermen tegen het rotavirus. O, wat trok hij daar een vies gezicht bij! Maar het was nog niets vergeleken met wat hem daarna te wachten stond: in elk been een flinke injectienaald. Het arme kind vond het niet leuk en zette het op een schreeuwen. Voor het allereerst biggelden er tranen over zijn wangen. Wat was ons kleine kereltje zielig! Na zijn prikjes bleven we hem nog even troosten, want Alex was er toch even van ontdaan.

Naast het Health Department zit het Office of Vital Records, waar we wat extra geboortecertificaten zijn gaan halen. Terwijl we daar zaten te wachten, dommelde onze nog wat najammerende knul in slaap. En dan te bedenken dat we dit over 2 maanden weer moeten doen…

Update: Na zijn prikjes was Alexander de rest van de vrijdag wat jengelig en wilde graag vastgehouden worden. Zaterdag was hij weer gewoon een blije baby en was al het leed achter de rug! Ook geen last van stijve beentjes, waarvoor de dokter gewaarschuwd had. Als Alex 4 maanden oud is, krijgt hij zijn volgende ronde vaccinaties, daarna weer als hij 6 maanden oud is en dat gaat zo nog wel even door.

Lekker leren

Als je de dag doorbrengt met Alexander verbaas je je al snel hoe hij elke dag weer iets nieuws leert. Als nieuwe ouder is het de kunst om in te schatten waar je baby aan toe is en hem te helpen met groeien en leren. Wanneer je ziet dat hij weer een nieuwe vaardigheid heeft opgepikt, is dat een mooie beloning.

Al een paar weken geeft Alexander aan dat hij niet langer alleen wil liggen, maar ook rechtop zitten zodat hij de wereld in kan kijken. Zo zoetjesaan begint hij ook gerichter te grijpen naar voorwerpen die bij hem in de buurt zijn. Ik heb hiervan twee filmpjes gemaakt waarop je kunt zien hoe hij rechtop zit en hoe hij een speeltje op de tummy time mat slaat.

Van wit naar warm

Alex in de wandelwagenWas het vorig weekend nog sneeuw en ijs, daar is nu niets meer van te merken. Al vanaf vrijdagmiddag heeft de zomer weer toegeslagen, en kunnen we weer in de dunne kleren en korte broeken naar buiten. Het kwik haalt op zaterdag en zondag gemakkelijk de 25 graden.

Wij zijn op zaterdag een eindje gaan wandelen in het centrum van Spartanburg, zodat kleine Alex zijn portie vitamine D kan aanmaken. Het was voor ons zelf ook al weer een tijdje geleden dat we hier hadden gewandeld, dus we zijn even bij het Chapman Culteral Center binnengewandeld om de nieuwe expositie te bekijken. In de eerste hal waren vooral werken van leerlingen van de lokale scholen te zien. Het was opmerkelijk om te zien dat hier zeer goed kunstonderwijs wordt gegeven. De werken waren zeer divers in opbouw en uitvoering, en sommige leerlingen hadden zeker een goed oog voor wat mooi is. In het achterste gedeelte (het echte museum) was een expositie met afbeeldingen van dieren, vooral van kunstenaars uit het Zuidoosten van de VS. Een ijsje van Bruster’s is na al dat wandelen een goede afsluiter van de dag.

Beelden bij Chapman Cultural CenterOp zondagochtend is de tijd verzet naar de zomertijd, dus we zijn wat later op gang dan normaal. Rond de middag gaan we op weg naar de Westgate Mall, om daar voor Joyce een paar schoenen te kopen. We komen daar toevallig Daan tegen, die later die dag ook nog langs zou komen bij ons thuis. Na het bezoeken aan het winkelcentrum rijden we nog even door naar de Hatcher Gardens voor een verfrissende wandeling. Toevallig komen we daar nog een collega tegen, die net aan het leren is hoe met zijn nieuwe spiegelreflexcamera om te gaan. Rob is niet te beroerd om hem wat tips te geven… Zoals gezegd kwam Daan aan het eind van de middag om gezellig wat bij te babbelen en hij had voor Alexander nog een leuk cadeautje bij zich… een overalletje! Daan mag tijdens zijn verblijf in de VS zelf ook weer gaan shoppen, want eind april wordt hij voor de tweede maal vader.

Regenboogbaby

In zijn romper van Rainbowbabies.Van onze vrienden Aster en Kurt in Gent ontvingen we na de geboorte van Alexander een leuk cadeautje, een vrolijk rompertje met zijn naam erop. Aster liet me weten dat ze dit besteld had bij Rainbowbabies.nl, een webwinkel waar je zelf kinderkleding kunt laten bedrukken. De eigenaren hebben vele uitbundige kleuren ter beschikking, vandaar ook de naam.

De website heeft ook een fotogalerij waar foto’s van kinderen die bij Rainbowbabies bestelde kleren dragen geplaatst kunnen worden. Vanmorgen is ook onze kleine uk toegevoegd, iets wat je hier kunt zien. Wat een snoes is het toch!

Wit, wit, wit

De sneeuw waarover we gisteren nog melding maakten in onze blog is daadwerkelijk gevallen! Vanaf een uur of 17.00 begon de hevige regen te bevriezen en vielen de sneeuwvlokken al snel in hetzelfde tempo als de regen even daarvoor. Binnen afzienbare tijd lag er een laag sneeuw en we stonden vol verwondering naar buiten te kijken hoe de witte wirwar ter aarde sloeg.

Winters weerIn de loop van de avond begon de stroom wat te sputteren en het kwam dan ook niet als een verrassing dat even na 22.00 de stroom helemaal uitviel. Gelukkig hebben we een zaklamp zodat we Alexander veilig en warm in bed konden leggen. Verder konden we alleen maar afwachten wat de nacht nog meer zou brengen.

Deze morgen zijn we wakker geworden in een winters paradijs. Buiten ligt een flink pak stevige sneeuw. In de achtertuin liggen enkele dikke takken die onder het gewicht van de sneeuw omlaag zijn gekomen. De stroom doet het inmiddels weer, dus op televisie kunnen we zien hoe het winterse weer voor veel problemen zorgt. Het verkeer ligt nagenoeg helemaal stil en alle scholen zijn dicht. Ook Rob blijft vandaag thuis en maakt van de gelegenheid gebruik om wat foto’s te maken.

Verregend weekend

Echt weer om binnen te blijven!De Amerikaanse Erwin Krol zit er niet vaak naast en de voor dit weekend voorspelde regen is dan ook echt gevallen. Niet gewoon regen, maar een heus watergordijn zonder pauzes. Dat was zo op zaterdag en op zondag is het allemaal nog een graadje erger. Echt geen weer om iets buiten te ondernemen, dus we hebben onze broodnodige boodschappen gedaan en verder ons vertier maar binnen gezocht. De rij auto’s op de afslag naar het overdekte winkelcentrum was oneindig, dus ook de Westgate Mall hebben we links laten liggen.

Na regen komt in dit geval ook geen zonneschijn, want we zijn gewaarschuwd dat de regen vanavond en vannacht omslaat in ijzel en sneeuw. Naar verluidt gaat er vannacht een flink pak vallen, wat morgenvroeg wel weer voor de nodige chaos zal zorgen. Hoe dan ook, het mooie lente-achtige weer van enkele weken geleden is helemaal zoek. In plaats daarvan hebben we nu echt ‘Hollands’ weer, een zeldzaamheid voor deze streek van het land.

Dikke pret

Nog niet zo lang geleden was de bouncer voor Alexander een plaats om een lekker dutje te doen. Inmiddels heeft hij ontdekt dat er allerlei leuke functies op zitten, zoals een zingend en bewegend hondje, een trilfunctie en bovendien wipt het stoeltje flink op en neer als hij maar genoeg beweegt. Nu hij dit uitgevogeld heeft, is de bouncer ook een van zijn favoriete speeltjes. In het onderstaande filmpje kun je aan zijn ogen zien dat Alexander zich prima vermaakt!

Asperges zijn wel/niet lekker

Het witte goud.Sommige dingen kun je hier in het zuiden van de VS niet of nauwelijks vinden en hoewel we dat wel weten, neemt het niet weg dat we het af en toe missen. Probeer onze verrassing te begrijpen toen we bij de Fresh Market zomaar ineens witte asperges zagen liggen! Ze zagen er niet eens zo verkeerd uit, niet uitgedroogd of iets dergelijks. Afkomstig uit Californie, wel wat aan de dunne kant, maar je kunt nu eenmaal niet alles hebben. In de koelkast hadden we nog een stuk zalm liggen, dus een idee voor een smakelijk avondmaal was snel geboren.

Met veel smaak hebben we die avond heerlijk gegeten van een klassiek asperges-maal. Met een witte saus, eiermimosa en peterselie, echt genieten! Maar… helaas viel het niet bij iedereen in de smaak. Alexander krijgt alles wat mama eet ook binnen via de moedermelk en hoewel we tot op heden nog geen problemen hebben gehad, vond hij de smaak van de asperges niet te pruimen. In de uren na de maaltijd had hij geen trek in moedermelk en natuurlijk had hij wel honger. Het heeft het arme baasje een paar traantjes gekost. Na een paar keer pompen was de smaak van de asperges voldoende verdund en heeft Alex een paar keer goed gegeten om de schade in te halen.

De conclusie? Voorlopig nog even geen asperges voor mama…

Ontwerp een vergelijkbare site met WordPress.com
Aan de slag