Een klein moppie

Klein maar fijn

In Nederland heb je het Consultatiebureau, in de VS ga je met je kind naar de pediater voor zogeheten ‘well child check-ups’, ofwel een bezoek aan de kinderarts terwijl je kind niet ziek is, maar om te kijken hoe het met de algemene ontwikkeling gaat. Deze check-ups vallen rond 10 dagen, 2 maanden, 4 maanden, 6 maanden, 9 maanden en 12 maanden. Voor Nova was het vandaag tijd om te zien hoe ze ervoor staat.

Het ging gelukkig allemaal vlot bij de dokter en het mag geen verrassing zijn: Nova doet het super! Alle ‘vereisten’ heeft ze ruimschoots gehaald (kan ze iets oppakken tussen duim en wijsvinger, kan ze in haar handjes klappen, iets aanwijzen, enkele woordjes zeggen, etc). Voor ons was het spannendste om de officiele cijfers te horen voor gewicht en lengte, want hoe je thuis je best ook doet, het is best moeilijk om zo’n beweeglijk popje op te meten. De verpleegster maakte er 72 centimeter en 8.5 kilo van. Daarmee zit ze zowel met gewicht als lengte op de 25% lijn en is ze heel mooi in balans. De omtrek van haar hoofdje komt op 45 cm wat precies gemiddeld is. Geen rare uitschieters naar boven of beneden dus deze keer.

Je hoeft ons niet te vertellen dat Nova het goed doet, want wij zien het iedere dag. Ze is een ontzettend vrolijk meisje, een doerak en nergens bang voor. Wat ze niet zo leuk vond, was de naald waarmee ze geprikt werd vandaag, vier keer maar liefst, om eerst hemoglobineghalte te meten en daarna drie vaccinaties te zetten. Daarbij zette Nova zo’n keel op, dat de zuster nauwelijks kon geloven dat ze na haar geboorte op de intensieve zorg gebracht werd wegens zorgen om haar longen. Nee, geloof ons maar gerust, met die longen zit het he-le-maal goed! Wel had ze (alweer) een oorontsteking te pakken, dus weer een rondje antibiotica voor die kleine meid. En als ze 15 maanden is, volgt de volgende well child check up.

Hagelstorm

Om nog even terug te komen op de afschuwelijke storm van afgelopen donderdag, er bestaan op YouTube inmiddels veel filmpjes die geschoten zijn tijdens het vallen van de hagel. Je moet het zien om te geloven! En het duurde en duurde maar, bijna een uur lang. We hebben het dakdekkersbedrijf gebeld maar die zijn nog zeker 3 weken zoet met het optekenen van schadegevallen en het beramen van de bijbehorende schade. Tot die tijd doen ze geen reparaties. Wie het filmpje ziet, snapt misschien wel waarom.

Een zoet paasfeest

Weten jullie nog dat het jaar net begon? En nu is het al weer april en bovendien Pasen! Op het kinderdagverblijf van Alex was het op Goede Vrijdag al feest. Er waren eieren verstopt die de kinderen mochten zoeken en in hun speciale emmertjes doen, er waren allerlei snacks om te snoepen, er waren leuke activiteiten rondom Pasen, kortom, het kon weer niet op. Het eieren zoeken had op Alex grote indruk gemaakt en toen Nova die kleurige dingen zag (en ook zag wat er in verstopt zat – CHOCOLADE!) was ze er ook direct helemaal weg van.

Vandaag is het de zaterdag voor Pasen en dus waren er weer veel plaatsen die festiviteiten hadden georganiseerd. De Bethel Assembly kerk, die dicht bij ons huis ligt, had ook een zogeheten ‘Easter egg hunt’ en er waren bovendien nog andere dingen om te doen. Het leek ons wel aardig om daar eens te kijken. Alex dook meteen op een springkussen en we kregen een lootje voor de kinderen waarmee ze kans maakten op een prijs. Nog voordat er aan de eerste eierenjacht begonnen werd, werden de prijzen voor de leeftijdscategorie 0-2 bekend gemaakt: bingo! Nova had een leuk mandje met twee flinke chocoladehazen te pakken.

Samen met mama is Nova vervolgens aan de zoektocht naar paaseieren begonnen. En tjonge jonge, het mandje zat binnen de kortste keren vol! Iemand van de leiding kwam snel een tasje brengen, zodat we de eieren daar in konden doen en snel verder zoeken. Alex was natuurlijk een beetje beteuterd, want hij snapte niet zo goed dat hij niet mee mocht doen. Maar we verzekerden hem dat hij ook nog aan de beurt zou komen. Gelukkig werden de eieren voor de kinderen van 3-6 niet lang daarna in het grote veld gestrooid. Samen met papa stond Alex in de startblokken. 5..4..3..2..1! Papa’s strategie werd direct overboord gegooid en Alex graaide naar alles dat hij vinden kon. Ook hij kwam met een flinke hoeveelheid eieren weer terug.

Er was een stand opgezet waar je gratis drankjes en snacks kon krijgen en toen dat achter de kiezen was en Alex nog een keertje op het springkussen was geweest, was het wel weer tijd om naar huis te gaan. We waren natuurlijk ook benieuwd wat er allemaal in de eieren verstopt zat. Het mag geen verrassing zijn: bergen snoepgoed. Dat gaat mooi in de trommel voor de komende weken!

Vertrek

Hier is alles nog zonnig

Hoewel alle dagen evenveel minuten hebben en elke week zeven dagen telt, blijft tijd toch iets heel subjectiefs. Zo voelde de middag van deze donderdag net zo lang als de twee vrolijke weken die eraan vooraf gingen. Het is spijtig maar waar: het bezoek van opa en oma Meijel zit er al weer op. Vandaag hebben we hen met een droevig hart naar het vliegveld in Greenville gebracht, waar zij aan de lange reis naar huis zijn begonnen.

En de hemel huilde met ons mee, want vanmiddag kregen we een zeer zware storm te verduren. Het zag er buiten ineens winters uit na een dik pak hagel. De stenen, die volgens het nieuws zo groot konden zijn als pingpongballen, sloegen met duizenden tegelijk tegen de ramen aan. Het was doodeng en schuilen geblazen. Het was het type storm waarmee we de waterdichtheid van de keuken eens goed konden testen en… helaas, het is nog steeds niet goed. Wéér water in de keuken en het plafond ziet er nu helemaal hopeloos uit. We zullen de mensen van het dakbedrijf dus maar bellen dat het probleem nog altijd niet is opgelost en dat zal gezien het Paasweekend wel iets voor volgende week worden.

http://www.youtube-nocookie.com/embed/sj_Ty6vkyEw?rel=0

Hiep, hiep, Nova is EEN!

...Hoera!

Een jaar geleden, op 31 maart, waren we in het ziekenhuis in de wetenschap dat onze kleine meid eraan kwam, een week vroeger dan verwacht en een volslagen verrassing. Dat uitgerekend op 1 april onze lieve Nova geboren werd, werd door veel mensen aanvankelijk een beetje argwanend aangehoord. Was het een grap? In de verloskamer moesten we er zelf al mee lachen. Vanwege het tijdverschil hadden we niemand op de hoogte kunnen stellen en dus kwam in de loop van 1 april 2011 het bericht via e-mail: Nova Elizabeth is er, 48 cm en 2804 gram, geboren om 4.36!

Alex was ’s nachts bij zijn vriendje Johnny blijven logeren, iets wat wonderwel heel erg goed was gegaan, zeker omdat het zijn eerste nachtje uit logeren was. De bedoeling was dat opa en oma Eindhoven bij ons zouden zijn als Nova geboren werd, maar het liep dus helemaal anders. Net als haar grote broer voor haar, kwam ze ter wereld met haperende longen, iets waarvoor ze naar de Neonatale Intensive Care Unit (NICU) werd gebracht. Maar binnen 5 minuten was ze al terug, niks mis met die longetjes zoals ze ter plaatse had laten horen! (En wie haar nu hoort huilen, zal niet kunnen begrijpen dat er ooit twijfel heeft kunnen bestaan.)

Het feestvarkentje mag cadeaus uitpakken!

Nu zijn we dus een jaar verder en kennen we dat kleine meisje een heel stuk beter dan 365 dagen geleden. We weten nu dat ze ontzettend nieuwsgierig is, een persoontje om u tegen te zeggen en die zich de kaas niet van het brood laat eten (en dat moet ook wel als je een broer als Alex hebt). Ze kan met haar hele wezen spelen, is dol op water en het speelgoed van broerlief. Ze heeft haviksogen, want als er iets nieuws in de kamer op speelkamer is, ziet ze het direct en dan zit ze er meteen bovenop. Geen enkele kast of lade is veilig en als ze ergens niet bij kan, doet ze haar uiterste best om dat te veranderen. Als ze naar buiten wil, kruipt ze naar de deur, wijst en gromt. Niks mis met haar communicatie!

Vandaag hebben we heerlijk gevierd dat ons moppie een jaar oud is, samen met opa en oma Meijel. Het huis hangt vol met slingers en ballonnen, de mantel staat vol met kaarten en we zijn heerlijk naar het circus geweest vanmiddag. Dank je wel aan iedereen die heeft geholpen er een leuk feest van te maken!

http://www.youtube-nocookie.com/embed/22SPo0P1EXU?rel=0

Grote en kleine reizen

Op landgoed Biltmore

De grootste reis van opa en oma zit aan het begin en het eind van de vakantie. Tussendoor maken we een heleboel kleine trips. Zo hebben we vandaag het landgoed Biltmore bezocht in Asheville, NC, een plaats die we al talloze keren belicht hebben op de blog, maar dat bij elk bezoek even indrukwekkend blijft. We hadden gehoopt dat de azaleas er in volle bloei zouden staan, maar er waren nog veel knoppen. Jammergenoeg hebben opa en oma de zee van azaleas dus niet kunnen zien, wat overigens niet betekent dat het niet mooi was vandaag. De frisse lentekleuren waren alomtegenwoordig en niet te vergeten: we hebben tulpen gezien in alle soorten en maten, velen daarvan ook Nederlands!

Wat een vrolijke boel!

Nu is Asheville zo’n vijf kwartier rijden, maar je hoeft niet verschrikkelijk ver om een trip te maken. Immers, een simpel bezoek aan een gigantische supermarkt of bouwmarkt is al een hele ervaring. Of je nu ver weg gaat of ‘dicht bij’ huis, je moet altijd de auto in. Even een brood halen? Hup, de garage gaat open. Een lekkere douchegel kopen? Spring maar in de Quest. Oma ziet overal wel iets leuks om voor iemand anders te kopen en opa zou het liefst een reuzenkoffer hebben om allerlei vondsten uit de Amerikaanse Gamma mee te kunnen brengen.

Je kunt misschien niet alles meenemen, maar wat er altijd in je koffer past? Foto’s en talloze mooie herinneringen. Gelukkig hebben we daar al weer heel veel nieuwe van!

http://www.youtube-nocookie.com/embed/9P5qzTI-bOM?rel=0

Werken voor de kost

Zo kennen we oma maar al te goed

Nu opa en oma er zijn, worden er links en rechts een hoop kleine klusjes gedaan. Op verzoek is opa een prikbord aan het maken voor de speelkamer, zodat we er de tekeningen en knutselwerkjes van de kinderen kunnen ophangen. Alex vindt het heel interessant allemaal, maar vandaag is hij op school, dus hij kan nu niet zien hoe opa aan het verstekzagen is.

Ook oma is druk in de weer met naald en draad. Broeken worden korter en gaten worden gedicht. Het komende jaar lopen we er allemaal weer keurig bij! De kleintjes houden opa en oma ook flink bezig, want ze vinden niks mooier dan geduwd en getrokken worden in hun karren door de tuin. Niet te geloven dat de eerste week van hun ‘werkvakantie’ er al weer op zit!

Dikke vrienden

Vanaf het moment dat Alex opa en oma zag op het vliegveld, zijn ze erg goede vrienden. Wanneer we hem ophalen van school vraagt hij direct of ze er nog zijn en hij heeft ze heel wat te vertellen. Ik denk dat het engels van opa en oma al flink gegroeid is de afgelopen dagen. Opa had bovendien een boekje meegenomen waar stickers van tractors ingeplakt moesten worden. Dat is op dag 1 al helemaal ingevuld. Er moest af en toe wel even nagedacht worden, zoals het onderstaande filmpje wel laat zien.

http://www.youtube-nocookie.com/embed/zexZkwFFr5Y?rel=0

Bezoek uit Meijel!

De broodbus was direct favoriet

Tijd is iets wonderlijks, want hoe ver iets ook in de toekomst ligt, uiteindelijk is het moment toch daar. Al lang kijken we uit naar het bezoek van opa en oma Meijel en nu zijn ze er dan, veilig aangekomen na een lange, saaie reis. Gevieren stonden we gisteravond op het vliegveld om ze op te halen, Alex bijna buiten zichzelf van opwinding. We zagen eerst het vliegtuig landen en daarna de vele passagiers een voor een door de tunnel en via de roltrap naar binnen komen. Alex riep bij elke reiziger alvast ‘daar is opa!’ en toen dat na 50x nog niet zo was, ging hij maar luidkeels verkondigen wat iedereen bij zich had. ‘Een koffer! Een backpack!” De andere passagiers moesten lachen om zijn duidelijke enthousiasme.

Maar uiteindelijk was het echt zo ver, daar kwamen opa en oma van de trap af! Alex gedroeg zich keurig en hielp oma haar koffer naar de auto te brengen. Thuis gingen de koffers open en kwam het ene na het andere cadeau te voorschijn, het was nog erger dan kerstmis. Wat heeft iedereen weer goed aan ons gedacht, de kinderen zijn enorm verwend, veel boekjes erbij, speelgoed en kleertjes. Ontzettend bedankt iedereen! We gaan er twee heerlijke weken van maken en ik zal mijn best doen om via de blog iedereen een beetje op de hoogte te houden van de gang van zaken.

Nog meer buitenpret

Nu het al zulk mooi buitenspeelweer is, kunnen we met de kinderen weer heerlijk op pad. Afgelopen weekend waren we weer eens naar Kids Planet geweest, de grote speeltuin in de buurt van het vliegveld. Nova heeft er heerlijk geschommeld en Alex lekker geklauterd! En op de weg terug… natuurlijk allebei doodmoe van het spelen en een dutje gedaan in de auto.

http://www.youtube-nocookie.com/embed/KcJ2Pv1jNKM?rel=0

Ontwerp een vergelijkbare site met WordPress.com
Aan de slag