Auteur: Rob and Joyce

Peuterpraat #3

Een mooi stel

Alex blijft ons amuseren met grappige uitspraken en vaak hebben die rechtstreeks of zijdelings te maken met Nova. Ook de zindelijkheidstraining heeft de nodige opmerkingen tot gevolg. Geniet even mee van de volgende pareltjes:

“Nova is so cute!” (dat heeft hij waarschijnlijk geleerd van de vele mensen die onze dochter bekijken)
“Nova, don’t mama opeten!” (wanneer hij zijn zusje op mama’s arm ziet sabbelen)
“Nova heeft pijn in de billen.” (een mooi staaltje projectie nadat hij zelf last had van luieruitslag)
“It’s ok, Nova, it’s ok.” (nadat hij hard moest niezen)
“Good job, Nova!” (nadat hij zuslief zelfstandig ziet eten)
“Hallo moppie!” (tegen Nova, nadat we uit de auto gestapt zijn)
“Alex heeft een warme poep in de broek.” (tja, die spreekt wel aardig voor zich)
“Alex kan niet zitten, Alex moet een schone broek.” (nadat hem gevraagd werd bij de computer te zitten zodat hij met opa en oma kan praten)
“Alex heeft een reu-eu-euzenpoep gemaakt!” (tegen papa, wanneer die uit zijn werk komt)

Wordt ongetwijfeld vervolgd!

Smikkelen met bananensnoepjes

Wie Nova ziet, hoeft er niet over te twijfelen of ze gezond is en van eten houdt. Het antwoord is ja! Afgelopen week zijn we begonnen met de introductie van gepofte graantjes met fruitsmaak, in dit geval banaan. Het mag geen verrassing zijn dat ze ze heerlijk vindt. Sterker nog, ze probeert ze al zelf te pakken als het niet snel genoeg gaat!

Met Elmo op de boerderij

Vorig jaar al hadden we voor Alex een computerspel gekocht van Elmo en ook toen vond hij het fantastisch om te spelen. Nu hij een jaartje ouder is en meer van de Engelse taal begrijpt, kijkt hij er natuurlijk heel anders naar. Het is een stuk interactiever geworden! Met name het spelletje op de boerderij vindt hij erg leuk om te doen, en een spelletje waar je close-up foto’s van voedsel moet raden samen met Koekiemonster. Als het aan Alex lag, speelden we die twee dingen de hele dag. Wie mee wil genieten moet maar naar de filmpjes kijken, eentje van Alex en eentje van Nova die het allemaal een beetje zit te bekijken vanaf de vloer.

Een vreemde pannenkoek

Onze arme brievenbus had gisteren een zware dag

Aan de overkant van de straat, schuin tegenover waar we wonen, is begonnen met de bouw van een nieuw huis. Het is vanaf een uur of 7 ’s morgens een drukke bedoening met grote vrachtauto’s, dumptrucks, betonmixers, bobcats en andere graafmachines. Kortom, een spekkie voor het bekkie van Alex, want die vindt dat natuurlijk prachtig.

Maar wat een beetje minder leuk is, is dat gisteren een vrachtauto die hout kwam brengen, genadeloos over onze brievenbus is gereden. Onze brievenbus ziet er nu uit als een mislukte pannenkoek. En de chauffeur die het op z’n geweten heeft, heeft de bus teruggelegd op de paal en is er vandoor gegaan alsof er niks gebeurd was. Nog niet eens even aangeklopt met een ‘sorry’ of ‘dat gaan we vergoeden hoor!’, nee, als een haas ervandoor en blijkbaar in de veronderstelling dat we het niet zouden merken.

Toen ik het zag, heb ik natuurlijk wel direct actie ondernomen. Want je denkt, wat een ophef over een simpele brievenbus, koop toch gewoon een nieuwe! Maar in onze wijk worden de bussen handgemaakt, voor de lieve prijs van 250 dollar. Dus het is toch echt wel de moeite om te achterhalen wie de boosdoener was, zodat die persoon voor de kosten kan opdraaien.

Zodoende heb ik gisteren veel gebeld. Over een brievenbus. Sterker nog, ik heb in mijn leven nog nooit zo veel over een brievenbus gepraat als gisteren. Maar het heeft wel geholpen, want vandaag komt er een tijdelijke bus en daarna hopelijk snel weer een normale. De hele buurt heeft het al gezien. Buren vragen zich bezorgd af wat er is gebeurd. Tja, zo gaat dat in Amerikaans suburbia.

Kleine mensjes

Opa en oma Meijel hadden de kleintjes weer eens verwend door kermisgeld te sturen en een bijdrage uit de spaarpot van oma. Dat geld hebben we heel goed benut in de speelgoedwinkel èn op Craigslist, zeg maar een soort Marktplaats.nl. We zijn nu wat speelgoed rijker van Little People van Fisher Price en natuurlijk zijn Alex en Nova er helemaal dol op. Behalve de dumptruck en de boot die Alex al had, is de verzameling gegroeid met de boerderij, het vliegtuig, de schoolbus, de dierentuintrein en de Ark van Noach. Nu weet Alex helemaal niet wat een ark is of wie Noach was, dus wat hem betreft is het gewoon een boot met beestjes. Als je 2 bent, vraag je je nog niet af waarom een boot vol staat met vee. En wat Noach betreft? Alex wist wèl wie het was! “Santa!” riep hij verrukt, toen hij het bebaarde mannetje zag. Daarna zette hij ‘Santa’ in het vliegtuig. Op de filmpjes zie je Alex en zelfs Nova druk in de weer met de nieuwe aanwinsten.

Delicious

Een mooie dag om appels te plukken

Vandaag zijn we naar de Nivens farm gereden in Moore. Vorig jaar zijn we daar in oktober geweest toen alles al volop om Halloween en Thanksgiving draaide. Vandaag was het echt nog allemaal te doen om de appeloogst. Alex wist blijkbaar nog van vorig jaar dat er iets interessants te doen was in het winkeltje, want daar wilde hij naar toe. Er rijdt binnen een treintje rond en net als vorig jaar stond hij er ademloos naar te kijken. En niet alleen hij, ook Nova stond het met grote ogen te volgen. We hebben vervolgens kaartjes gekocht voor een ritje met de tractor en een zak om appels te plukken in de boomgaard (waar je met de tractor naar toe rijdt).

Het was nog redelijk vroeg in het seizoen dus niet zo druk en dat was goed te merken. Vorig jaar duurde het erg lang voordat we een zak met appels bij elkaar geplukt hadden, vandaag was de klus vlot geklaard! En leuker nog, de rijpe appels hingen ook laag in de bomen, zodat Alex er gemakkelijk bij kon. Nova stelde zich tevreden met het plukken aan blaadjes. We konden Alex deze keer uitleggen dat hij ten eerste niet de appels van de grond moest pakken en ten tweede dat hij bij het plukken naar grote appels moest zoeken. Dat deed hij hartstikke goed en later op de dag heeft hij heerlijk van een zelfgeplukte appel zitten eten.

De Thomas alfabet trein

Aansluitend aan het appelplukken, zijn we naar Toys R Us gereden. Daar was vandaag tussen 11 en 13 een ‘playdate with Thomas’. We waren wel benieuwd wat dat precies inhield, behalve dan dat al het Thomas speelgoed met 25% korting verkocht werd. Er stond een tafel met wat nieuwe koopwaar rond de Day of the Diesels film die net uit was, verder kleurplaten en krijtjes. Alex ging zitten en begon meteen ijverig te kleuren. We waren eerlijk gezegd wat teleurgesteld, voor iets waar je met de post voor uitgenodigd werd, leek het ons nogal karig allemaal. Maar twee tellen later kwam er een dame aan die voor Alex een speeltje tevoorschijn toverde en een stapel papier bijeen graaide. Thuis zagen we pas goed wat het allemaal was: een memory spel, een poster met stickers om te plakken, een pet om zelf te kleuren, nog meer kleurplaten… maar de klapper was de Thomas alfabet trein met een waarde van 25 dollar! Toch de moeite dat we even binnengewipt zijn! Het sluit heel mooi aan bij de alfabet training waar we nu mee bezig zijn en het is een heel nuttig ding. Die Alex toch, voor het geluk geboren die boef van ons!

Labor Day weekend

Nog maar weer eens een dagje in de speelkamerHet is al weer even geleden, maar afgelopen weekend was het Labor Day en dus een extra vrije dag op maandag. Het leek er aanvankelijk op dat het weekend zou verregenen, want tropische storm Lee kwam eraan en zorgde overal voor veel water, plaatselijk wel 50 cm. Maar zoals dat bij ons meestal gaat, valt het water altijd ergens anders en dat was ook deze keer het geval. Twee malse buitjes en dat was het weer, de grond en de begroeiing schreeuwen nog altijd om water. Er is in meer dan 2 maanden een habbekrats gevallen en de situatie begint behoorlijk schrijnend te worden.

Al snel vrienden gemaakt

Wat wel een prettige bijkomstigheid was van Lee, was dat de temperaturen tijdelijk even zakten. Voor het eerst sinds half mei kwamen we onder de 30 graden, wat een verademing! Als je de Nederlandse maatstaven voor een hittegolf hanteert, duurt onze ‘hittegolf’ nu al drieenhalve maand en gaat voorlopig nog door. Want ondanks een duik van de temperatuur, piekte de koelste dag nog altijd op 25 graden. Op zondag zijn we dan ook naar Biltmore gegaan, of eigenlijk Antler Hill want de rest van het landgoed hebben we niet eens gezien. Ruim drie uur hebben Alex en Nova zich geamuseerd, lekker rennen in het gras, klauteren op de oude paardenkar, spelletjes spelen in de stallen, een papieren hoed opgezet, beestjes kijken en aaien… het kon weer niet op.

Alex kondigde aan dat hij een ijsje wilde en we waren blij dat we even konden zitten. De temperatuur schommelde rond de 30 graden en het was ontzettend plakkerig weer. Bij de ijssalon stond een briesje op het terras, heerlijk dus. Alex koos voor de smaak cookies ’n cream en dat was een succes! Wat zat hij te smullen, geen hapje bleef over. “Alex smikkelen’, zei hij dan ook. Wat een moppie toch, he?

Nova is 5 maanden oud!

Ons poppetje is al weer 5 maanden oud vandaag!

Vandaag is onze kleine meid al weer 5 maanden oud! Het is niet te geloven hoe snel het allemaal gaat. Net als Alex heeft ze verschrikkelijk veel haast om op te groeien en kan het niet vlug genoeg gaan. Ze eet al drie vaste maaltijden per dag en mama’s melk is vooral om de dorst te lessen, want we krijgen haar buikje er niet mee gevuld. Nova zit al zelfstandig en wil vooral staan, staan, staan! Als je haar op de grond durft neer te leggen, word je getrakteerd op oorverdovend protest.

Qua slapen is het hopeloos, een half uurtje hier, een kwartiertje daar, we mogen blij zijn als ze aan het eind van de dag anderhalf tot twee uur geslapen heeft. Ook ’s nachts blijft het een zware klus, nog steeds komt ze drie, vier, vijf keer om eten. Holle bolle Gijsje! Maar ja, broer en zus lijken ook wat dat betreft op elkaar, Alex sliep immers ook pas met 14 maanden ’s nachts door (en het is nog steeds geen beste slaper).

Het filmpje laat laat Nova zien zoals ze vandaag maar weer eens bij de tafel stond. Een van de weinige vrolijke momenten van de dag, want helaas was Nova vandaag niet in een al te beste bui en heeft ze ongebruikelijk veel gehuild. Je kunt trouwens wel zien dat haar rode haren verdwenen zijn en nu hebben plaatsgemaakt voor blond!

Children’s Museum of the Upstate

De geschiedenis herhaalt zich

Het was al weer bijna 4 maanden geleden dat we in het Children’s Museum (CMU) zijn geweest, dus het was een mooie bestemming voor wederom een hete zondag. Nu Alex ’s middags niet meer slaapt, zijn we ook niet meer gebonden aan de ochtenden voor activiteiten (hoewel het nog wel moeilijk voor hem blijft om in de auto wakker te blijven, zoals op de terugweg maar weer eens bleek).

Het is wel grappig om Alex eens in de zoveel maanden in het CMU te zien, dan wordt echt duidelijk hoe hij zich ontwikkelt en waar zijn interesses liggen. Bij de eerste bezoeken was hij niet bij het water weg te slaan, nu is hij vooral onder de indruk van de ‘construction zone’ en de robotarm. Ook het autootjes in elkaar puzzelen en deze van een racebaan laten roetsjen kan op zijn goedkeuring rekenen.

Voor Nova was het ’t tweede bezoek aan het CMU en in tegenstelling tot de vorige keer heeft ze het deze keer niet vooral vanaf de binnenkant van haar ogen gezien. Ze heeft volop rondgekeken en meegespeeld, vooral in de kinderboerderij en de babystoeltjes bij het water. De filmpjes die ik daar gemaakt heb, zijn helaas in lage resolutie opgenomen dus niet zo heel bruikbaar. Daarom voorlopig alleen beelden van het eerste gedeelte van ons bezoek.

Ontwerp een vergelijkbare site met WordPress.com
Aan de slag