Categorie: Alexander

‘Happy’ New Year

Het lijkt erop dat we nog even moeten wachten op de ‘happy’ in het nieuwe jaar, want tot op heden is het alleen nog maar sukkelen. Voor de jaarwisseling hadden we allemaal een buikgriep en arme Alex houdt nog steeds niet veel binnen. Ook Nova is behoorlijk uit haar hum en brult wat af. Wat mijzelf betreft is het ook huilen met de pet op, eerst al een zware verkoudheid die wekenlang aanhield, direct gevolgd door een buikgriep en nu weer een zeer zware griep die ik al jaren niet meer heb gehad in combinatie met een oogontsteking. Helaas is in je bed kruipen geen optie als je kinderen hebt, en in dit geval kan ik ook geen medicijnen slikken want dat mag nu eenmaal niet als je borstvoeding geeft. Ofwel, er zit niks anders op dan door te bijten en hopen dat het op tijd over is voor het grote feest van Alex. Want ja, onze kleine grote man wordt DRIE deze vrijdag en op zaterdag hebben we een groot feest gepland met een boel vriendjes bij een springkastelenpaleis. En dan willen we natuurlijk wel allemaal kunnen genieten!

Wat zijn ze lief samen

Gelukkig zijn de eerste foto’s en filmpjes van dit jaar al weer gemaakt en zoals de onderstaande bijdrage laat zien, is Nova niet van plan om het langzameraan te doen dit jaar. Alex moedigt haar van harte aan, dus we kijken nog steeds belangstellend uit naar haar eerste echte stapjes (en naar de cijfers die we vrijdag te horen zullen krijgen bij de kinderarts, waar allebei de kinderen een bezoekje mogen brengen voor een standaard check-up).

http://www.youtube-nocookie.com/embed/6ffereoirr8?rel=0

Kerstpret

Kerstmis duurt in Amerika maar een dag en die dag staat natuurlijk in het teken van het vele nieuwe speelgoed dat uitgeprobeerd moet worden. Dat is ook precies wat er vandaag gebeurde en misschien maar goed ook, want Nova had niet zo’n heel beste dag (vanwege een zware verkoudheid die nog steeds niet wil overgaan en een tandje dat eindelijk doorgekomen was). Dus terwijl zuslief ongebruikelijk veel sliep, had Alex volop de gelegenheid (en ruimte!) om ongestoord en bovendien ongehinderd door nieuwsgierige babies zijn nieuwe speelgoed te onderzoeken.

In de filmpjes zie je hem bezig met zijn nieuwe puzzel (48 stukjes, over een graafmachine), een racebaan die hij zelf op velerlei manieren kan bouwen en Chuck de dumptruck, die aan alle kanten schudt wanneer je iets in zijn laadbak stopt. Onze jongeman was bijzonder in zijn nopjes!

http://www.youtube-nocookie.com/embed/H8NwwpQ5UY0?rel=0

http://www.youtube-nocookie.com/embed/86GhZMFa-kk?rel=0

Heel erg lieve kinderen

Santa kreeg het maar net aan in zijn slee

Zoals iedereen wel weet, komt niet alleen Sinterklaas maar ook de kerstman alleen langs bij de kinderen die het hele jaar lief zijn geweest. Dus naar mate de kerst dichterbij komt, wordt het steeds spannender… heb ik goed genoeg mijn best gedaan? Heb ik goed geholpen? Heb ik goed geluisterd en gedeeld?

We moesten Alex er af en toe heus wel op attenderen dat Santa precies wist wat hij allemaal uitspookte en dat het een en ander gevolgen kon hebben voor eventuele cadeaus. ‘Alex heeeel lief!’ zei hij dan. En Alex was ook echt heel lief. Lief voor zijn zusje, lief voor papa en mama, een helper in de keuken, een helper voor zijn zusje. En Nova, tja, dat zij lief is, staat natuurlijk buiten kijf. Maar had Santa het ook allemaal gezien?

Voor wie zou dit cadeautje zijn?

Alex heeft twee keer bij Santa mogen zitten om hem te vertellen wat hij wilde hebben. En twee keer informeerde hij de brave man dat hij graag ‘struction’ wilde hebben. Maar Santa moet bij zo veel kindjes langs, had hij het wel onthouden? En wat wilde Nova hebben? Want zij zette het bij de kerstman op schoot steeds op een brullen.

Welnu, vanmorgen was het moment van de waarheid en… jawel hoor! Santa vond dat onze kleintjes het heel goed gedaan hebben afgelopen jaar! Elk kreeg niet minder dan 12 cadeaus!! Wat een uitpakfeest en plezier en zoals we op het eerste oog kunnen zeggen heeft Santa precies de goede cadeaus gebracht. Dank je wel Santa!

En wie dit leest, op deze eerste Kerstdag (of daarna), heel fijne dagen gewenst en het allerbeste voor 2012!

http://www.youtube-nocookie.com/embed/6lfXXtzbL_U?rel=0

http://www.youtube-nocookie.com/embed/hAfr_2wMZHw?rel=0

Handig mannetje!

Papa en mama hebben een smartphone en wie pikt ze in? Alex natuurlijk, want die weet al verrassend goed raad met deze apparaatjes. Dankzij enkele kinderspelletjes is de smartphone voor Alex nu… kinderspel. Vooral een app met kinderpuzzels houdt hem lang bezig en ook Angry Birds vindt hij hilarisch om te zien en doen.

http://www.youtube-nocookie.com/embed/fT5hK3q2VA0?rel=0

Groeipijn?

Hopelijk zijn toekomstige groeipijnen alleen maar metaforisch

In de nacht van zondag op maandag werden we opgeschrikt door luid gehuil. Alex brulde hartverscheurend en snikte over pijn. We dachten aanvankelijk dat hij buikpijn had, iets waar hij eerder op de dag ook een beetje last van had gehad. Maar tussen de snikken door kon ik uiteindelijk opmaken dat de pijn in zijn dij zat, wat ook verklaarde waarom hij amper op zijn benen kon staan. Ik heb Alex op zijn bed gelegd en zijn been gemasseerd en na een kwartiertje was het blijkbaar voorbij en viel hij simpelweg weer in slaap. Toen ik aan hem vroeg of de pijn weg was, mompelde hij nog net dat dat zo was voordat hij weer in dromenland was.

Ik was zelf natuurlijk klaarwakker, want je schrikt je wild en je vraagt je meteen af: moeten we naar de eerste hulp? Bij kinderen kun je heel goed het verschil merken tussen oprechte pijn en ‘pijn’ die vaak niet meer of minder is dan een verkapte vraag om aandacht. Maar dit nachtelijke voorval was absoluut geen acteerwerk en aangezien ik toch niet meer kon slapen, heb ik meteen op internet gezocht. Ik vermoedde dat het om groeipijn ging en wat ik daarover las, leek inderdaad heel sterk op wat er even daarvoor was voorgevallen.

“Wordt je kind ’s nachts wel eens huilend van pijn wakker? Je troost je kind, masseert hem en je vraagt je af of je een dokter moet bellen of een pijnstiller moet geven. Als dit bekend klinkt, lijdt je kind waarschijnlijk aan groeipijn, iets wat bij ongeveer 25% van alle kinderen voorkomt, doorgaans in de leeftijd van 3 tot 5 en later nog eens in de leeftijd van 8 tot 12. In tegenstelling tot wat de naam suggereert, heeft het meer met spieren te maken dan met botten, zijn het meestal de beenspieren die pijnlijk zijn en gebeurt het in de avond of nacht volgend op een dag waarin je kind erg actief is geweest.” (vertaald van de website kidshealth.org)

Deze informatie (en die van diverse andere websites) stelde me al snel gerust. Het incident met Alex stond bijna woord voor woord beschreven, dus de kans is zeer groot dat het inderdaad om groeipijn gaat. ’s Morgens was er niks meer aan hem te merken en de rest van de nacht had hij rustig geslapen. Geen koorts, zwellingen of roodheid, dus geen reden tot paniek. Desondanks zullen we het bij het eerstvolgende bezoek aan de kinderarts wel melden. De diagnose ‘groeipijn’ kun je in feite pas stellen als andere (en ergere) dingen zijn uitgesloten. Hopelijk heeft ons arme mannetje er niet al te vaak last van. Voor Alex is het heel vervelend en voor ons heel onprettig om hem zo te zien lijden. Niets zo verschrikkelijk als wanneer je kind pijn heeft!

The great discovery

Afgelopen zaterdagavond stond in de bibliotheek het ‘Kidzmas’ gepland, een groots opgezette viering van 17.00-20.00, met echte rendieren, sneeuw, activiteiten voor de kinderen en een beroemd auteur van kinderboeken die pop-up boeken maakt, iets wat hij kwam demonstreren en uitdelen aan de aanwezigen. Het was het eerste jaar dat dit georganiseerd werd en er werd gerekend op ongeveer 500 bezoekers. Maar bijna 4000 mensen kwamen er op af en zo stonden we in een ellenlange rij te wachten om binnen te mogen, iets waar we om 19.00 maar de brui aan gaven omdat het binnen een totale chaos was. De gezichten van de mensen die naar buiten kwamen spraken boekdelen! Dat hebben we dus maar laten schieten. We vonden het wel jammer, want ten eerste leek het ons erg leuk en ten tweede hadden we het met Alex al de hele week over deze speciale avond gehad, die dus uiteindelijk in het water viel. Het arme kind snapte er niks van en was teleurgesteld.

Druk bezig in het Discovery Place
Om het fiasco van zaterdag te compenseren, zijn we op zondag naar Charlotte gereden, waar we een half jaar geleden voor het eerst de Discovery Place ontdekten. Dit fantastische ‘kindermuseum’ biedt een groot scala aan interessante activiteiten die een wetenschappelijke achtergrond hebben en het is leuk voor kinderen maar ook hun ouders. Tot bijna sluitingstijd hebben we er een geweldige middag gehad. Nova ook, want die kroop en liep overal vrolijk rond en bekeek alles eens mooi op haar eigen manier. Bovendien amuseerde ze zich prima met de vele experimenten, waar ze meestal hartelijk om moest lachen. Wat haar betreft is het al snel goed, zo lang ze maar de gelegenheid krijgt om flink te bewegen. Dit lijkt ons ook een leuke bestemming om samen met de opa’s en oma’s te doen!

http://www.youtube-nocookie.com/embed/a0-4IMDCWOo?rel=0

http://www.youtube-nocookie.com/embed/IgoWPEZtjRI?rel=0

Er was overigens ook een exhibitie over mummies, iets wat op Alex veel indruk maakte en waar hij veel over te vertellen had. Maar die uitspraken staan in de eerstvolgende editie van Peuterpraat.

I like to move it!

Een poosje geleden hebben we samen met Alex naar de film Madagascar gekeken, over een aantal dieren die uit de dierentuin ontsnappen en zo op het exotische eiland raken. In die film zit een oud nummer dat opnieuw is gezongen door karakters in het verhaal en het is een echte oorwurm, zoals dat heet. Een nummer dat je hoort en dan vervolgens de hele dag in je hoofd blijft zitten. Ook Alex ondervond dat, want vanuit het niets begon hij gisteren ineens ‘I like to move it’ te zingen, de hele dag! Het was verschrikkelijk grappig. De camera heeft het een en ander vastgelegd, hoewel een beduidend minder uitbundige versie dan Alex in zich heeft. Blijkbaar houdt hij zich toch een beetje in als iets voor de eeuwigheid wordt vastgelegd.

http://www.youtube-nocookie.com/embed/L7XJtpGB4oA?rel=0

En het origineel is hier:

http://www.youtube-nocookie.com/embed/34z5DGZMf_s?rel=0

Nog een tweede poging:

http://www.youtube-nocookie.com/embed/9gUCI42BQug?rel=0

Wandeltocht

Het is al weer een weekend geleden dat we met de kinderen de Cottonwood Trail hebben opgezocht. Het was ’s middags heerlijk weer en we konden nog zonder jas de bossen in! Het is een geweldig stukje om met Alex te doen, niet overdreven ver en onderweg is er van alles te doen en te bekijken. Eerst langs het water, dan over de brug, dan over de wetlands en dan een ‘loop’ door het bos met een leuk heuveltje erin. Onderweg heeft hij ontdekt dat grote takken een grote, hoorbare plons maken in het water en de kleine takjes niet. We hebben ook naar de wortels van de bomen gekeken en uitgelegd waar ze voor zijn. Leuk en leerzaam dus!

Ook Nova vond het prachtig om te zien en ze hing bij papa in de sling op de buik. Ze lachte voortdurend en schopte van blijdschap met haar voetjes. Ze kan het niet zeggen, maar ze geniet zo van die uitstapjes! Alex had zijn camera meegenomen en knipte er op los: foto’s van de natuur, van een passerende jogger, van papa en Nova, van modder, van poep op de brug en later op de weg naar huis nog van een paar graafmachines waar we speciaal voor hem gestopt waren.

http://www.youtube-nocookie.com/embed/9xU_XwXpTD8?rel=0

Ontwerp een vergelijkbare site met WordPress.com
Aan de slag