Met dank aan ESPN heb ik vandaag het Nederlands Elftal kunnen bekijken in hun eerste groepswedstrijd tegen Italie. In tegenstelling tot mijn (en ik denk dat ik daarin niet alleen ben) verwachtingen, werd het zowaar een lekker potje voetbal. Het resultaat mocht er ook zijn: Nederland zette Italie met 3-0 weg! En dat terwijl ik het bijzonder donker inzag voor de mannen van Oranje.
De commentatoren van ESPN kwamen in hun verslaggeving superlatieven tekort om het spel van de Nederlanders te beschrijven. Het Hollandse voetbal werd omschreven als “altijd aanvallend”, “creatief” en “een feest om naar te kijken”. Waar andere teams een voorsprong van 1-0 met hun leven verdedigen en het hele veld op slot gooien, werd Nederland de hemel ingeprezen voor de wijze waarop ze blijven aanvallen ondanks hun voorsprong.
De Italianen speelden nu ook weer niet zo slecht en hadden met name in de tweede helft een periode waarin ze de aanval zochten. Maar dat was niet zo vreemd: ze moesten wel komen als ze nog iets aan de score wilden veranderen. Maar de bal wilde er bij de Italianen gewoon niet in en bovendien bezitten ‘wij’ met Van der Sar een briljante keeper die enkele fraaie reddingen verzorgde. Veel discussie was er met name over het openingsdoelpunt van Van Nistelrooy en of dit nu wel of niet een buitenspelgoal was. Echt veel maakte het niet uit, de Azzuri dropen na 90 minuten kansloos van het veld af.
Ik denk dat ik maar eens ga zoeken of ik nog ergens iets in de kleur oranje kan vinden.






Onze volgende Europese reis laat nog een tijdje op zich wachten. Tot die tijd kunnen we alleen dromen van een pizza bij Jerusalem, een echte Gentse stoverij, een flesje Framboise, een avondje tapas bij El Patio Andaluz, een durum bij Yunus, verrukkelijke sate bij Makan Makan, Indonesisch tafelen bij Bali of een gastronomisch maal in De Drie Biggetjes… mmm!
Nu we overzee zitten moeten we dit jaar de knusse gekte rondom het Europees Kampioenschap Voetbal missen. Vooral wij Nederlanders zijn sterk in het verzinnen van de gekste dingen om de Oranje Leeuwen aan te moedigen. In deze tijd is alles in Nederland oranje en hoewel we geen echte voetbalfanaten zijn, missen we het saamhorige gevoel dat tijdens zo’n periode als een warme deken over de lage landen hangt.
Tot mijn grote verrassing gaat sportzender ESPN elke dag ƩƩn of twee wedstrijden van het EK uitzenden, dus wellicht komen er nog enkele beelden van bont uitgedoste Oranje-fans onze huiskamer binnen. In dat geval wordt het eens tijd om een recept voor bitterballen op te zoeken en prikkertjes met worst en kaas te maken. En wie weet, als Nederland een doelpunt tegen Italiƫ weet te scoren, laten we ons verleiden tot een hele kleine polonaise!
Rondom het meer ligt een goed aangelegde wandelroute en bij het meer zelf zitten reddingszwemmers klaar. Er liggen waterfietsen en kano’s en er zijn veel barbecues en tafels en stoelen om te zitten. Van alle parken waar we al geweest zijn, is dit denk ik het meest luxe en best verzorgde. Het toegangsgeld van 2 dollar per persoon wordt duidelijk goed besteed.
Na de middag rijden we naar Sunrift, een outdoor winkel in ‘downtown’ Traveler’s Rest. Deze droomwinkel voor de buitensporter verkoopt alles van kano’s tot kampeerpannetjes. Rob heeft hier jaren geleden een broek gekocht die hij nagenoeg ieder weekend draagt, en hoera! Deze broek van North Face is nog steeds te koop. We nemen er nog een mee, samen met een water- en winddicht jack. Voor deze mooie dollarprijzen is het moeilijk om daar nee tegen te zeggen!
Zaterdagmorgen waren we voor 9.00 al op weg. De wegen waren nog uitgestorven en onze verwachtingen hooggespannen. Toen de TomTom ‘bestemming bereikt’ riep, zagen we een handvol kraampjes en parkeerden de auto, met het idee dat de rest van de markt in het station zou zijn. Maar… helaas. Het handjevol kraampjes was alles wat er stond. Acht stuks, om precies te zijn. Hiervan verkochten er vier bloemen en planten en ƩƩn verkocht kaarsjes. De andere drie hadden enkele bieten of knollen en eentje verkocht aardbeien en perziken. Tja. Dat was dus niet helemaal wat we er van verwacht hadden. Enigszins teleurgesteld zijn we huiswaarts gekeerd en hebben we onze boodschappen maar gewoon bij Ingles gehaald.
We zijn twee van de 4.3 miljoen mensen die in South Carolina wonen. Het totale oppervlak van de staat is 83.000 km2, dus dat is niet gek als je weet dat Nederland een oppervlak heeft van ongeveer 41.500 km2. Het klimaat is hier vochtig en subtropisch, en niet zelden worden in de zomer temperaturen van 40 graden of meer gemeten. Dat betekent dat je overdag beter binnen kunt blijven in de buurt van de airco en dat men zich ’s avonds pas een keer buiten laat zien.
Qua belastingen is het een fijne staat om te wonen. De BTW is maar 6% (3% voor voedingsmiddelen) en dat is erg prettig aan het eind van je kassabon. Van je salaris hou je meer over dan in Nederland of Belgiƫ, maar je moet dan wel zelf voor je ziektekostenverzekering en andere zaken zorgen. Wat dat betreft is het een beetje lood om oud ijzer, behalve als je er voor kiest om onverzekerd door het leven te gaan (wat in geval van je autoverzekering als een misdrijf wordt beschouwd). Er wordt overigens geschat dat 1 op 7 Amerikanen geen ziektekostenverzekering heeft, met alle gevolgen vandien.