Ineens is voetbal weer leuk

De leeuw brult weer!Met dank aan ESPN heb ik vandaag het Nederlands Elftal kunnen bekijken in hun eerste groepswedstrijd tegen Italie. In tegenstelling tot mijn (en ik denk dat ik daarin niet alleen ben) verwachtingen, werd het zowaar een lekker potje voetbal. Het resultaat mocht er ook zijn: Nederland zette Italie met 3-0 weg! En dat terwijl ik het bijzonder donker inzag voor de mannen van Oranje.

De commentatoren van ESPN kwamen in hun verslaggeving superlatieven tekort om het spel van de Nederlanders te beschrijven. Het Hollandse voetbal werd omschreven als “altijd aanvallend”, “creatief” en “een feest om naar te kijken”. Waar andere teams een voorsprong van 1-0 met hun leven verdedigen en het hele veld op slot gooien, werd Nederland de hemel ingeprezen voor de wijze waarop ze blijven aanvallen ondanks hun voorsprong.

De Italianen speelden nu ook weer niet zo slecht en hadden met name in de tweede helft een periode waarin ze de aanval zochten. Maar dat was niet zo vreemd: ze moesten wel komen als ze nog iets aan de score wilden veranderen. Maar de bal wilde er bij de Italianen gewoon niet in en bovendien bezitten ‘wij’ met Van der Sar een briljante keeper die enkele fraaie reddingen verzorgde. Veel discussie was er met name over het openingsdoelpunt van Van Nistelrooy en of dit nu wel of niet een buitenspelgoal was. Echt veel maakte het niet uit, de Azzuri dropen na 90 minuten kansloos van het veld af.

Ik denk dat ik maar eens ga zoeken of ik nog ergens iets in de kleur oranje kan vinden.

Een avondje Mexico

Mexicaanse vlag.Op zondag zijn we uitgenodigd bij Robs collega Francisco en zijn vrouw Sandra. Ze wonen op een steenworp afstand van ons huis en zodoende kunnen we er te voet naar toe. Door de verzengende hitte lopen we naar de overkant van de straat en duiken er een zijstraatje in. De airco op nummer 713 staat gelukkig lekker te draaien als we binnen komen.

Pedro, Cathy en hun kinderen Owen en Reese zijn ook uitgenodigd en terwijl de kleintjes spelen, genieten wij van de gastvrijheid van de familie Alvarez. Ze zijn zeer vriendelijk en doen hun uiterste best het hun gasten naar de zin te maken. Ik kan niet anders dan concluderen dat Rob zeer aardige collega’s heeft, niet alleen in Belgie maar ook in de VS.

Na een heerlijk Mexicaans avondmaal mag Rob uitgebreid proeven van de collectie tequila’s en mescal en dat laat hij zich natuurlijk geen twee keer zeggen! Het is maar goed dat we niet meer naar huis hoeven te rijden. šŸ™‚ Na het eten blijven we nog voor een drankje en legt Francisco aan Rob uit hoe de sprinkler-installatie werkt. Het wordt tijd dat we het gras eens wat water gaan geven, want, zoals we vanavond leren, als je je veldje niet netjes bijhoudt kun je een brief verwachten van de bewonerscommissie. In dat geval nemen zij in jouw naam een bedrijf in de arm die het grasveld in orde brengt. De rekening valt natuurlijk in jouw bus! Zo ver gaan we het toch maar niet laten komen…

Kookclub

Kalfsvlees... een zeldzaamheid in South Carolina.Op zaterdagmiddag ben ik bezig met de voorbereidingen voor onze eerste ‘kookclub’. Dit wordt georganiseerd door Wally en zijn vrouw Conny, waar Rob op woensdagavond ook altijd Dungeons & Dragons gaat spelen. Het thema voor vanavond is Italiaans en iedereen die komt neemt zodoende een Italiaans gerecht mee. Rob heeft aangeboden om iets met kalfsvlees te doen.

Welnu, dat is makkelijker gezegd dan gedaan. In Nederland of Belgie kun je op elke straathoek wel kalfsvlees kopen, maar dat ligt hier dus helemaal anders. In de wijde omtrek kunnen we uiteindelijk alleen bij de supergespecialiseerde Fresh Market 10 minilapjes kalfsvlees vinden. Daar zullen we het mee moeten doen!

Als we bij Wally binnenkomen (die overigens in een schitterend, groot huis aan een meer woont), is al snel duidelijk dat we met echte kookgekken te maken hebben. Alle boeken die je ziet zijn kookboeken en terwijl Wally zonder veel moeite calzones in elkaar staat te draaien, is Conny bezig met delicate crostini’s. Ze hebben een groot kookeiland in de keuken en eindeloos veel potjes met kruiden. Kortom, een plaats waar ik me heel snel thuis voel.

The Golden Compass - bluray versie.EƩn voor ƩƩn beginnen de andere gasten binnen te druppelen: Le, Hao, Sharon en Marcel, en Cristina en Eduardo. Al snel staat de tafel vol met heerlijke (zij het over het algemeen vrij calorierijke) schalen vol eten en het mag duidelijk zijn dat niemand met honger van tafel gaat. De avond is een groot succes!

Na een portie tiramisu kruipen we met z’n allen op de bank om naar The Golden Compass te kijken. In huize Scrivens bezit men een grote HD tv en een BluRay speler, dus dat betekent haarscherp beeld en geluid. Dit is de eerste keer dat we zien hoe mooi hoge definitie-televisie kan zijn. Aan het eind van de avond worden er restjes onder de gasten verdeeld en gaat iedereen met een flinke schaal eten terug naar huis. Morgen hoeven we alvast niet te koken.

ps: vandaag bereikte de temperatuur rond 17.30 40 graden Celsius… in de schaduw.

Nachtelijk bezoek

Een tijdje geleden schreef ik al eens dat we bezoek hadden gehad van een wasbeertje. Toen we gisteravond een luid *bonk* hoorden, dachten we al snel dat deze onverwachte bezoeker was teruggekomen. En inderdaad, een wasbeer had zich op het voerstation van de vogels gestort en was druk bezig een enorme bende van ons balkon te maken. Gelukkig hadden we de tegenwoordigheid van geest om snel een filmpje te maken.

Ā Het begint overigens steeds meer op een dierentuin te lijken in de achtertuin. Een kat van een van de buren ligt tegenwoordig ’s morgens op de patio in afwachting van een vogel die hij kan verschalken (en poes vertrekt onder luid miauwend protest als je hem wegjaagt) en enkele dagen terug zat er een reusachtige roofvogel op de top van onze parasol. Naar alle waarschijnlijkheid zag hij een mogelijke prooi in de vorm van een kardinaalvogel of eekhoorn. Af en toe voel ik me net Sneeuwwitje met al die beesten om me heen!

Aardbeien plukken

Vanmorgen belde Vicki al vroeg of ik zin had om mee te gaan naar een boerderij in Chesnee. Hier kun je zelf aardbeien plukken (en al doende natuurlijk alvast deels opeten). We besloten direct te gaan, met in ons achterhoofd de wetenschap dat het ook vandaag weer flink heet gaat worden.

Even voor half tien staan we gedrieƫn tussen de aardbeiplantjes. De rode vruchten lachen ons aan alle kanten toe en Emma kan niet wachten om haar tanden in de aardbeien te zetten. Sterker nog, ze loopt met me mee en elke aardbei die ik in mijn mandje leg, vist ze er uit en eet ze op. Het duurt dan ook niet lang voordat ze zelf ook aardig op een aardbei begint te lijken.

De zon wint snel aan kracht en het is al 30 graden als we het rond half 11 voor gezien houden. We hebben samen 3 gallon aardbeien geplukt, dus daar kunnen we voorlopig wel weer mee vooruit. Ik weet in ieder geval wat ik vanmiddag op mijn brood kan doen.

Wat we missen

Sinds ik gisteren over bitterballen heb geschreven, heb ik ontzettend veel zin in een schoteltje met deze Hollandse lekkernij. Vreemd genoeg, want in Nederland at ik ze vrij zelden. Toch klinkt een bitterbal met een likje mosterd en een frikadel met een kneepje mayonaise me nu als een delicatesse in de oren.

Rob mist deze Gentse lekkernij.Ik heb eens nagedacht en er zijn nog wel meer dingen die we missen. Rob mist vooral de grote verscheidenheid in broodbeleg. Lekkere ganda- of serranoham, lomo of gerookte zalm… hier komen ze niet verder dan kip, kalkoen en gekookte ham voor op de boterham. Andere culinaire hapjes, zoals gevulde olijven, pakora’s, dolmades en de zoetpikante pepertjes waar we zo dol op zijn, zijn we ook nog niet tegengekomen.

Op het gebied van zoete lekkernijen missen we de Belgische chocolade en de verse warme wafels die je er op elke straathoek kunt kopen. Uit Nederland mis ik de stroopwafels, speculaas en ouderwetse peperkoek. Een zak drop zou op z’n tijd ook wel lekker zijn!

Muntdrop.Onze volgende Europese reis laat nog een tijdje op zich wachten. Tot die tijd kunnen we alleen dromen van een pizza bij Jerusalem, een echte Gentse stoverij, een flesje Framboise, een avondje tapas bij El Patio Andaluz, een durum bij Yunus, verrukkelijke sate bij Makan Makan, Indonesisch tafelen bij Bali of een gastronomisch maal in De Drie Biggetjes… mmm!

Hup Holland Hup!

Oranje-fansNu we overzee zitten moeten we dit jaar de knusse gekte rondom het Europees Kampioenschap Voetbal missen. Vooral wij Nederlanders zijn sterk in het verzinnen van de gekste dingen om de Oranje Leeuwen aan te moedigen. In deze tijd is alles in Nederland oranje en hoewel we geen echte voetbalfanaten zijn, missen we het saamhorige gevoel dat tijdens zo’n periode als een warme deken over de lage landen hangt.

In het geval van Nederland moet ik helaas wel zeggen dat meedoen belangrijker is dan winnen, want laten we eerlijk zijn, in een poule met Italiƫ, Frankrijk en Roemeniƫ is de kans dat we de tweede ronde halen niet bijzonder groot. Zeker niet met Marco van Basten aan het roer, die zoals gebruikelijk alle Ajacieden wel weer het veld zal opsturen. Desondanks zullen we het EK toch zo goed mogelijk proberen te volgen, niet in de laatste plaats omdat we meedoen in de voetbaltoto van Jos zijn werk. Het zou toch wat zijn als we vanuit de VS de pot winnen!

Bitterballen!Tot mijn grote verrassing gaat sportzender ESPN elke dag ƩƩn of twee wedstrijden van het EK uitzenden, dus wellicht komen er nog enkele beelden van bont uitgedoste Oranje-fans onze huiskamer binnen. In dat geval wordt het eens tijd om een recept voor bitterballen op te zoeken en prikkertjes met worst en kaas te maken. En wie weet, als Nederland een doelpunt tegen Italiƫ weet te scoren, laten we ons verleiden tot een hele kleine polonaise!

Paris Mountain State Park

Op zondag vertrekken we al vroeg richting het plaatsje Traveler’s Rest. Het belooft weer een erg warme dag te worden, dus we nemen de koelbox mee om onze picniclunch lekker koel te houden. Het is een ritje van ongeveer 45 minuten en onderweg trekt de lucht flink dicht. Als we het park binnenrijden, dreigt het zelfs te gaan regenen. Dit, in combinatie met de warmte, zorgt voor een erg klamme toestand. We besluiten echter toch om wat te gaan wandelen en parkeren de auto vlakbij Lake Placid, het meertje dat in het park ligt.

Lake Placid in Paris Mountain State ParkRondom het meer ligt een goed aangelegde wandelroute en bij het meer zelf zitten reddingszwemmers klaar. Er liggen waterfietsen en kano’s en er zijn veel barbecues en tafels en stoelen om te zitten. Van alle parken waar we al geweest zijn, is dit denk ik het meest luxe en best verzorgde. Het toegangsgeld van 2 dollar per persoon wordt duidelijk goed besteed.

Als we na ons rondje om het meer in een paar mooie houten stoelen gaan zitten, zien we een stel jongeren aan het werk met schoffels en spades. Het lijkt erop dat ze een taakstraf hebben en wat uren gemeenschapswerk moeten doen. Hoe dan ook, het komt het park zeker ten goede. Ik ben echter wel blij dat zij degenen zijn die staan te schoffelen, want in dit plakkerige weer kun je maar beter geen al te inspannende activiteiten ondernemen.

northface.jpgNa de middag rijden we naar Sunrift, een outdoor winkel in ‘downtown’ Traveler’s Rest. Deze droomwinkel voor de buitensporter verkoopt alles van kano’s tot kampeerpannetjes. Rob heeft hier jaren geleden een broek gekocht die hij nagenoeg ieder weekend draagt, en hoera! Deze broek van North Face is nog steeds te koop. We nemen er nog een mee, samen met een water- en winddicht jack. Voor deze mooie dollarprijzen is het moeilijk om daar nee tegen te zeggen!

Boerenmarkt!?

De afgelopen dagen zijn er wat problemen geweest bij onze host DDS, dus is de blog een tijdje niet bereikbaar geweest. Gelukkig is alles weer opgelost en kan ik verslag doen van het afgelopen weekend. We hebben namelijk eindelijk iets kunnen doen waar we al een hele poos naar uit hebben gekeken: een bezoek aan de farmer’s market (boerenmarkt) van Spartanburg! Al sinds we hier net kwamen wonen hebben we van verschillende mensen gehoord over deze markt die tussen juni en oktober gehouden wordt bij het treinstation (!) van Spartanburg. We waren dus zeer benieuwd of we, net als in Gent en Eindhoven, voortaan in het weekend verse groenten en fruit op de markt konden kopen.

Op de boerenmarktZaterdagmorgen waren we voor 9.00 al op weg. De wegen waren nog uitgestorven en onze verwachtingen hooggespannen. Toen de TomTom ‘bestemming bereikt’ riep, zagen we een handvol kraampjes en parkeerden de auto, met het idee dat de rest van de markt in het station zou zijn. Maar… helaas. Het handjevol kraampjes was alles wat er stond. Acht stuks, om precies te zijn. Hiervan verkochten er vier bloemen en planten en ƩƩn verkocht kaarsjes. De andere drie hadden enkele bieten of knollen en eentje verkocht aardbeien en perziken. Tja. Dat was dus niet helemaal wat we er van verwacht hadden. Enigszins teleurgesteld zijn we huiswaarts gekeerd en hebben we onze boodschappen maar gewoon bij Ingles gehaald.

Na het succes van Panera (de broodjeszaak) van vorige week, besluiten we om ook vandaag hier te gaan lunchen. Bovendien ligt tegenover Panera een bioscoop waar we nog niet geweest zijn, Carmike’s. Hier draait Indiana Jones en aangezien het verschroeiend heet is vandaag (37 graden midden in de zon, 33 graden in de schaduw), is het idee van een lange film kijken in een ruimte met airconditioning bijzonder aantrekkelijk. De film is precies wat je ervan kunt verwachten, maar ik zal geen details prijsgeven omdat ik weet dat een aantal mensen die deze blog lezen ook van plan zijn om naar Indiana Jones te gaan.

Als we van de koele bioscoop weer in de snikhete buitenlucht komen, besluiten we dat het perfect weer is voor een ijsje. Dat betekent een bezoekje aan Bruster’s bij ons om de hoek, waar we een heerlijke en reusachtige White Raspberry Truffle eten. ’s Avonds vermaken we ons met een televisiezender die we op proef hebben. De zender G4 zendt Japanse programma’s uit zoals Ninja Warrior en Unbeatable Banzuke, waar deelnemers fysiek loodzware trajecten moeten afleggen, voor niets meer dan de eer. Niet zelden haalt geen enkele deelnemer de finish, iets wat op westere televisie ondenkbaar zou zijn.

Waar we wonen: onze staat

Regelmatig krijgen we vragen van mensen over waar in de VS we nu precies zitten. Vandaar een klein lesje in geschiedenis en aardrijkskunde voor de liefhebbers. We wonen momenteel in de staat South Carolina, gelegen in het zuidoosten van de USA. De staat behoorde tot de 13 koloniƫn die zich onafhankelijk verklaarden van Engeland tijdens de Amerikaanse Revolutie en het was de eerste staat die zich volledig zelfstandig verklaarde. De naam is een afgeleide van koning Charles II (Latijn: Carolinus). Aangrenzende staten zijn Georgia en North Carolina en de Atlantische Oceaan ligt aan de oostkant.

South Carolina, gelegen in de VS.We zijn twee van de 4.3 miljoen mensen die in South Carolina wonen. Het totale oppervlak van de staat is 83.000 km2, dus dat is niet gek als je weet dat Nederland een oppervlak heeft van ongeveer 41.500 km2. Het klimaat is hier vochtig en subtropisch, en niet zelden worden in de zomer temperaturen van 40 graden of meer gemeten. Dat betekent dat je overdag beter binnen kunt blijven in de buurt van de airco en dat men zich ’s avonds pas een keer buiten laat zien.

De vier grote steden in deze staat zijn Greenville, Columbia, Charleston en Spartanburg. Over het aantal kerken is niets bekend, maar in onze directe omgeving zijn het er al een stuk of 50. De lokale bevolking is dus bijzonder religieus en daar vallen we uit de toon. Baptisten, Methodisten en Lutheranen strijden met elkaar en met Katholieken, Presbyterianen en Episcopalen wie het bij het rechte eind heeft over de lange, bochtige weg naar Verlossing. Wij houden ons overal fijn buiten en laten dat aan de Amerikanen over.

De vlag van South Carolina.Qua belastingen is het een fijne staat om te wonen. De BTW is maar 6% (3% voor voedingsmiddelen) en dat is erg prettig aan het eind van je kassabon. Van je salaris hou je meer over dan in Nederland of Belgiƫ, maar je moet dan wel zelf voor je ziektekostenverzekering en andere zaken zorgen. Wat dat betreft is het een beetje lood om oud ijzer, behalve als je er voor kiest om onverzekerd door het leven te gaan (wat in geval van je autoverzekering als een misdrijf wordt beschouwd). Er wordt overigens geschat dat 1 op 7 Amerikanen geen ziektekostenverzekering heeft, met alle gevolgen vandien.

Ontwerp een vergelijkbare site met WordPress.com
Aan de slag