Geluk zit in een klein… treintje

Nog geen tijd om op de rails te wachten

Alex houdt van drie dingen: Elmo, Bob de Bouwer en Thomas de Trein. Als Alex ergens treinen ziet of de gelegenheid krijgt om met een treinset van Thomas te spelen, is hij helemaal in de wolken. Sterker nog, je moet van goede huize komen om hem er weer bij weg te slepen. Met de baby op komst vroegen we ons af of het een idee is om Alex zijn eigen Thomas treintafel cadeau te doen. Er komen een heleboel feestdagen aan (om hem steeds een onderdeeltje te kunnen geven) en het geeft hem iets te doen als ik straks met de baby bezig ben. Dat was althans ons idee.

Onlangs waren we eens aan het kijken wat het zoal kost, die Thomas de Trein toestanden. En dat was even slikken, want laten we het maar gewoon eerlijk zeggen: het is schreeuwend duur. Terwijl we de vele verschillende onderdelen op internet aan het bekijken waren, was Alex in tranen. Hij zag alle plaatjes en probeerde wanhopig om ze van het computerscherm te grijpen. O, wat wilde hij dat graag hebben!

Toen we opa en oma Meijel vertelden over de tranen die gevloeid waren, keek oma eens in haar spaarpot en vond daarin een mooi bedrag om voor Alex zijn eerste Thomas spullen te kopen. Zo gezegd, zo gedaan en we werden vandaag door de post verrast met een flinke doos vol rails en treintjes. Alex was buiten zichzelf van blijdschap en kon maar met moeite wachten tot alle onderdelen uitgepakt waren. Hij is er inmiddels al een uur mee zoet en er klinkt veelvuldig een dolgelukkig ‘toet toet!’ door de kamer. Lang leve Thomas!

Zonnige herfst

Op z'n stokpaardje

Na een lange, hete zomer kunnen we nu eindelijk genieten van de herfst. De bomen beginnen voorzichtig te verkleuren en vooral de temperaturen zijn een stuk aangenamer dan een tijdje terug. ’s Morgens is het soms maar 5 of 6 graden en dit loopt in de loop van de dag op naar heerlijke temperaturen in de 20 graden, de afgelopen dagen zelfs 30 graden! Elke dag zien we de zon en vanwege het koelere weer kunnen we er ook echt van profiteren en lekker veel buiten zijn.

Dit weekend hebben we dat gedaan in grote speeltuin Kids Planet en zondag op het landgoed van Biltmore. Fantastisch genieten van het buitenleven, ’s morgens met een vestje aan en overdag in je korte goed. Geweldig toch? Alex speelt graag buiten (welk kind niet eigenlijk?) dus daar krijgt hij nu volop de kans voor. En omdat je in deze tijd van het jaar overal pompoenen ziet, is ‘pompoen’ zijn nieuwe woord. Bij elke oranje kolos horen we het weer: “poempoem”.

Greencard ellende

Wie zich permanent wil vestigen in de Verenigde Staten moet veel geduld hebben en bereid zijn om concessies te doen op privacy. We zijn nu enige tijd bezig met onze Greencard procedure en dat heeft nogal wat voeten in aarde. Gelukkig wordt er veel voor ons gedaan via een advocatenkantoor en Robs werk, want om dit zonder dergelijke ondersteuning te doen is bijna onmogelijk. Het is in ieder geval een succesvolle ontmoedigingsstrategie, want als je aanvraag voor een Greencard niet op deze wijze wordt ondersteund, duurt het hele verhaal ongeveer 10 jaar, terwijl wij nu een ‘snelle’ procedure van anderhalf jaar doorlopen.

Na onbeschrijflijk veel papierwerk waarin je de gekste details en stomste vragen moet beantwoorden, mochten we vandaag bij een dokter langs voor een medisch examen. Gelukkig hadden we onze vaccinatiegeschiedenis nog op officiele papieren en hoeven we alleen een nieuwe tetanusprik te halen. Verder is er bloed genomen en de medische geschiedenis doorgenomen. De resultaten van dit onderzoek krijgen we woensdag, in een gesloten envelop die we zelf onder geen beding mogen openen. Kortom, er wordt een heel dossier over je aangelegd waar je geen inzage in krijgt. Maar zonder dit gedoe kun je die Greencard wel vergeten, dus veel keuze heb je niet.

We hebben ook nog een prikje gehad om te checken of we tuberculose hebben. Woensdag wordt dit gecontroleerd. Moest de huidtest niet goed zijn, komt er een rontgenfoto aan te pas (maar als je zwanger bent, hoeft dit gelukkig pas nadat je bevallen bent). De kosten van het hele grapje? Zo’n 600 dollar! Gelukkig mogen we de kosten declareren…

Eindelijk herfst

Een optreden in Barnet park

Het leek wel alsof aan de lange, hete zomer maar geen einde wilde komen, maar sinds een aantal dagen is de temperatuur dan eindelijk flink gezakt. Het is nu heerlijk weer met temperaturen in de 20 graden. De ochtenden en avonden zijn lekker koel en ’s middags is het genieten van blauwe luchten, een zonnetje en een briesje. Echt weer om van te genieten.

Nu de zwangerschap gevorderd is naar het tweede trimester en de typische klachten en kwaaltjes een stuk minder zijn geworden, is het ook weer prettiger om er op uit te trekken. Dat komt goed uit, want er zijn nog volop activiteiten om ons heen. Zaterdag was er het jaarlijkse Internationale Festival, waarbij je in het Barnet park zo ongeveer de hele wereld kon rondwandelen. Het weer was onbeschrijflijk mooi en omdat het niet overdreven heet was (ca 25 graden) waren veel mensen uitgedost in traditionele kostuums. Overal werd weer flink gedanst en opgetreden, we hebben naar een soort moderne riverdance kunnen kijken en een buikdansoptreden. Op de ‘boulevard of food’ was vooral gastcontinent Zuid Amerika goed vertegenwoordigd, maar we hebben uiteindelijk een Duits broodje braadworst met zuurkool gegeten. En natuurlijk een stukje Schwarzwalderkirschtorte toe.

Een herfstig tafereeltje

Op zondag zijn we naar de Nivens Apple Farm geweest, een boerenbedrijf met een appelboomgaard waar je zelf kunt plukken. Behalve appels is er ook een grote zogenaamde ‘pumpkin patch’, een groot pompoenenveld waar je pompoenen kunt uitzoeken, om te eten of om je huis mee te versieren. In de herfst zetten mensen hier graag een pompoen in de tuin om Halloween en Thanksgiving te vieren. Alex vond het prachtige dingen, hoe groter hoe beter. Voor de kinderen was er ook een speeltuintje en allerhande boerderijdieren om te bekijken. Met de tractor konden we mee op een ‘hayride’, waarbij je op een trekker zit vol balen hooi. Zo kregen we een kijkje op het landgoed en konden we afstappen in de boomgaard, waar we een flinke zak Golden Delicious en Red Delicious hebben geplukt. Alex vond het schitterend, maar snapte natuurlijk niet waarom we niet de vele appels van de grond pakten in plaats van met moeite appels uit de boom te halen. Hij heeft dapper meegeholpen met het plukken en het vullen van de zak en heeft alles bij elkaar flink wat meters gelopen.

1, 2, 3… 4!

Alex heeft een nieuwtje

Het ene geheim is het andere niet en sommige zijn veel moeilijker te bewaren dan andere. Al weken moeten we ons best doen om het stil te houden, maar nu is het echt tijd om het te vertellen: onze Alexander wordt grote broer! In april 2011 verwachten we een nieuw gezinslid, een broertje of een zusje voor onze kleine vent. Fantastisch!

We hebben inmiddels al 3 echo’s achter de rug en ze vertellen ons allemaal dat het heel goed gaat met de baby. Zijn of haar hartje klopt ongeveer 152 keer per minuut en hij/zij ligt heel mooi op schema voor 8 april. Het eerste trimester zit er al bijna op! Alex vond de echo een heel interessant ‘televisieprogramma’ en zijn broertje of zusje zwaaide al enthousiast naar de ‘camera’. Hopelijk kunnen die twee strakjes ook goed met elkaar overweg!

Lilypie Pregnancy tickers

De knappe kapper kapt knap…

Maar de knecht van de knappe kapper kapt nog knapper dan de knappe kapper kapt, zoals het bekende versje luidt. Het was hoog tijd dat de haartjes van Alex wat bijgesnoeid werden en omdat dat de vorige keer bij de kapper vrij goed ging, hebben we dat afgelopen zaterdag nog eens herhaald. Hoewel Alex flink afgeleid was door allerlei dingen om zich heen, is er uiteindelijk toch een flink stuk van zijn haar afgehaald.

Ochtendmens

Als Alex ’s morgens opstaat, is hij meteen klaar voor actie! Geen tijd en zin om te ontbijten, we gaan spelen! Meestal weet hij amper waar hij het eerst mee moet beginnen. Vanmorgen was er echter buiten veel te zien, want de twee stukken grond die grenzen aan onze achtertuin worden bebouwd. Er wordt nu aan de fundering gewerkt en vandaag kwam de betonmolen om cement te storten. Een prachtig gezicht en Alex stond met ogen als schoteltjes te kijken.

We waren dus al vroeg buiten vanmorgen en daar heeft hij met een hapje en een drankje zitten kijken hoe er gewerkt werd. Daarna werd het tijd om zelf aan de slag te gaan en flink rommel te maken zoals alleen jongetjes dat kunnen.

‘Verkoeling’ in de bergen

Omdat voor zondag een vrij warme dag van 34 graden voorspeld was, dachten we de bergen op te zoeken omdat het daar meestal een paar graden koeler is. Zodoende vertrokken we met een volgeladen auto naar Chimney Rock. Alex viel onderweg in slaap zodat hij bij aankomst vol energie zat. Het was al vroeg druk in het kleine plaatsje en het duurde niet lang of we ontdekten dat het jaarlijkse Dirty Dancing festival dat weekend plaatsvond. Van deze bekende film zijn verschillende scenes in de omgeving van Chimney Rock opgenomen, en het is een prachtige trekpleister voor toeristen. Ook de motorrijders waren weer goed vertegenwoordigd, de Harley Davidsons waren niet te tellen.

We zijn maar eens begonnen om ergens een hapje te eten, een typische barbecuehap die je in deze streken kunt verwachten. Het is een goede bodem als je de rest van de dag in de natuur gaan wandelen. Hierna zijn we afgezakt naar de Rocky Broad River, waar Alex heerlijk heeft geklauterd over de vele stenen. We hadden hem nieuwe schoenen aangetrokken dus het eerste dat hij doet is natuurlijk in een diepe plas met modder staan (om vervolgens zijn voet af te vegen aan mama’s been). Klimmen zit hem echt in het bloed, want het was ongelooflijk om te zien hoe zo’n klein baasje zich kan redden op zulke ongelijke ondergrond. Bij de rivier is jammergenoeg maar weinig schaduw, dus we konden de zon flink voelen branden. Het kwik was al gestegen tot 32 graden.

Na de middag zijn we het Chimney Rock park ingereden. We wilden eerst de speciaal uitgezette kinderwandeling lopen, maar bedachten ons en hebben in plaats daarvan de Hickory Nut Falls trail gelopen. Dit pad is 1,6 mijl lang en klimt naar de basis van de Hickory Nut waterval. Alex heeft vrijwel het hele pad zelf gelopen, een hele prestatie voor een mannetje van 20 maanden! De weg naar boven is beduidend vermoeiender dan de weg omlaag. De waterval zelf was vanwege de aanhoudende droogte (al anderhalve maand geen regen!) nog maar een dun stroompje, net als de Reedy River Falls waar we zaterdag nog waren geweest.

Terug bij de auto leek het erop dat Alex vrij moe was, dus leek het ons tijd om naar huis te gaan. De middag vorderde al aardig en we hadden gelijk, de kleine viel al snel in slaap. We zijn nog even gestopt onderweg om wat appels te kopen bij een standje langs de weg. Vlakbij huis zijn we gestopt bij Bru’sters, want we vonden dat we wel een verkoelend ijsje verdiend hadden. Thuis gaf de thermometer 35 graden aan, prima weer om een paar hamburgers te bakken op de barbecue dus!

Ontwerp een vergelijkbare site met WordPress.com
Aan de slag