Categorie: Baby

Hoera! Goed nieuws vandaag! We hebben ons meisje op de echo gezien en ze zag er prachtig uit! Helemaal en hartstikke gezond en ook belangrijk: zeker niet zo groot en zwaar als verwacht! Ze zit zelfs iets onder het gemiddelde, maar is blijkbaar wel erg lang. Bovendien ligt ze vrij uitgestrekt en steekt het kontje uit, waardoor de buik dus waarschijnlijk iets groter meet. Tja, er is maar een manier om het allemaal zeker te weten en dat is nog een paar weekjes geduld hebben tot ze zich laat zien.

Mama is gelukkig ook gezond en blijft op wonderlijke wijze op minder dan 2.5 kg zwangerschapsgewicht steken. Er zijn nog zo’n 6 weken te gaan, dus wie weet komt alles er op het laatste moment pas bij? Alles wat er bij is gekomen is in ieder geval puur babygewicht want zusje weegt precies 2 kilo, als we de echo van vandaag mogen geloven. Ook de omtrek van het hoofdje laat geen gekke dingen zien, dus we mogen wel zeggen dat het een opluchting is (vooral voor mama trouwens)!

We zijn inmiddels al weer een dikke 7 maanden zwanger, dus de afspraken gaan elkaar nu een stuk sneller opvolgen. Vandaag was het weer zover en we waren echt benieuwd of onze kleine meid nog steeds voor ligt op haar schema. En inderdaad, de buik meet nu 3 weken groter dan zou moeten en dat betekent dat we bij de volgende afspraak een echo krijgen om te zien waar dat aan ligt.

Ons meisje beweegt wel, maar veel plaats om te schoppen is er niet meer. Het is nu meer draaien en duwen in een ruimte die met de dag krapper wordt! Ik moet goed in de gaten houden dat ik elke dag voldoende beweging voel zodat we zeker weten dat alles nog naar wens verloopt.

Mocht bij de echo overigens blijken dat zusje echt een flinke meid is, gaan we bespreken welke gevolgen dat eventueel heeft. Ofwel de uitgetelde datum wordt naar voren bijgesteld (niet waarschijnlijk), ofwel ik zou een week of twee weken voor de uitgetelde datum ingeleid kunnen worden of we moeten er rekening mee houden dat de bevalling wel eens een keizersnede zou kunnen worden. Hoe dan ook, onze kleine dame maakt het spannend en over twee weken weten we weer meer.

Vandaag hebben we nog 80 dagen te gaan tot 8 april en het was tijd voor de laatste maandelijkse controle. De volgende afspraak is over 3 weken en daarna gaan we over naar een twee-wekelijkse check-up.

Rond week 28 word je altijd gecontroleerd op zwangerschapsdiabetes, dus ik mocht beginnen met het mierzoete drankje dat na een uur door mijn lichaam opgenomen moest zijn. Mijn bloeddruk was netjes met 126/69 en er was weer een pondje bij dus dat brengt het totaal op 4 pond. Mijn hemoglobine was 11.4 en moet ergens zitten tussen 11 en 16. Dat was dus ook in orde! Na een uurtje bleek gelukkig ook de diabetes test goed afgerond, het resultaat moest onder de 139 zitten en het was 133. Dat was allemaal weer dik in orde dus!

Bij dr. Warren hadden we niet overdreven veel tijd nodig. Ik had weinig fysieke klachten de afgelopen maand dus ook niet vreselijk veel vragen. We hebben het hartje weer horen kloppen en de dokter mat mijn buik nu op 30.5cm. Daarmee lig ik 2cm voor dus ik meet ‘groot’ maar nog wel binnen het normale spectrum. Er kunnen verschillende redenen voor zijn maar voorlopig is er nog geen reden tot zorg. Als het verschil bij het volgende bezoek groter is geworden, zal er waarschijnlijk een echo geboekt worden om de zaak wat nader te bekijken. Over 3 weken weten we weer meer!

Er zijn al weer 4 weken om sinds het vorige bezoek aan Piedmont Women’s Health Center dus het was tijd om te zien hoe het met onze kleine meid is!

Eerst natuurlijk de metingen voor mama, een mooie bloeddruk van 109/68 deze keer, een hemoglobine van 12.6 en sinds vorige keer weer 2 pondjes erbij, wat het totaal op 3 extra ponden brengt. Jaja, de jongedame is toch echt aan het groeien! Alles was in ieder geval helemaal goed, echt fijn om te horen. Ik kon ook naar waarheid antwoorden dat de baby flink beweegt!

Dr. Warren heeft vervolgens naar de hartslag van ons meisje geluisterd, prachtig en regelmatig. Alex zat er vol verwondering naar te luisteren. Vervolgens is mijn baarmoeder opgemeten en die is nu 25cm, precies op schema als je in week 25 van je zwangerschap bent! De volgende afspraak is op 18 januari en daarna gaan de controlebezoeken elkaar wat sneller opvolgen, aangezien we dan al weer in het 3de trimester zitten. Als het jaar 2010 om is, hebben we nog 98 dagen te gaan tot 8 april… we kunnen nu echt wel zeggen dat we aan het aftellen zijn!

Er bestaan veel fabeltjes wat betreft het voorspellen van het geslacht van je kind. Zit de baby laag, dan is het een jongen, en indien ze hoog zit, een meisje. De hartslag van de baby is boven de 140? Dan is het zeker een meisje. Heb je trek in hartige dingen? Sla maar vast een hoop blauw spul in. Komt je echtgenoot tijdens de zwangerschap aan? Gefeliciteerd, je krijgt een dochter! Last van acne? Ja hoor, er komt een meisje bij. Draag je naar voren, dan wordt het een jongen, zit het gewicht meer rondom, dan wordt het een meisje. Wie zwanger is van een meisje heeft meer last van misselijkheid en als je je leeftijd ten tijde van de bevruchting optelt bij de maand van de verwekking en op een even nummer uitkomt, mag je je verheugen op een zoon.

Hoe veel er precies van waar is, weet niemand. Maar ik kan je wel vertellen in hoeverre het voor MIJ klopt. De hartslag van ons meisje was bij de afgelopen afspraak 163, ik heb meer trek in zoet dan in hartig, ik ben veel gevoeliger voor acne dan normaal, het extra gewicht zit op mijn heupen en de eerste drie maanden was ik vreselijk misselijk. Ik heb dus het idee dat de meeste van de ‘meisjesfabels’ toch vrij aardig kloppen deze keer. Hoe dan ook, we zijn inmiddels volop bezig met winkelen naar spullen voor zusje, iets wat op de dag na Thanksgiving, de beruchte Black Friday, naar hartelust kan. We hebben nieuw beddengoed gevonden dat we wel typisch voor een meisje vinden, zonder dat het zuurstokroze is waar je al scheel van wordt als je er naar kijkt. Ook de klerenkast voor ons meisje is al flink gegroeid!

De tijd vliegt en onze allerkleinste spruit is al weer ruim 16 weken onderweg. Met de reis naar Nederland in het verschiet waren we erg benieuwd of we met een tweede jongetje of misschien een meisje te maken hebben, want dat zou betekenen dat we misschien al wat kleertjes in de juiste kleur zouden kunnen meebrengen.

Vandaag was het tijd voor een routine controle en ze hadden ons gezegd dat, als het niet te druk was, we een korte echo konden doen om het geslacht te bepalen. Welnu, we hadden geluk en het was inderdaad niet zo druk vanmorgen. Een tweede vereiste was natuurlijk dat de baby wilde meewerken, en laat die kleine uk nou net prins(prinses?)heerlijk liggen te slapen. Het kostte dus wat moeite om de juiste hoek te vinden maar uiteindelijk konden we toch met 90% zekerheid vaststellen om welke kleur het gaat.

De rest zag er ook goed uit, een mooi gezond kindje met een hartslag van 156bpm, prachtige beelden van het hartje, de diverse botten in armen en benen, altijd prachtig om te zien en opnieuw een geruststelling dat het nog steeds goed gaat. De kleine laat al flink van zich horen met schoppen en stoten, het is er eentje met stevige beenspieren! Je zou dus denken dat het een jongen is? Maar nee hoor, het is een meisje!

Het ene geheim is het andere niet en sommige zijn veel moeilijker te bewaren dan andere. Al weken moeten we ons best doen om het stil te houden, maar nu is het echt tijd om het te vertellen: onze Alexander wordt grote broer! In april 2011 verwachten we een nieuw gezinslid, een broertje of een zusje voor onze kleine vent. Fantastisch!

We hebben inmiddels al 3 echo’s achter de rug en ze vertellen ons allemaal dat het heel goed gaat met de baby. Zijn of haar hartje klopt ongeveer 152 keer per minuut en hij/zij ligt heel mooi op schema voor 8 april. Het eerste trimester zit er al bijna op! Alex vond de echo een heel interessant ‘televisieprogramma’ en zijn broertje of zusje zwaaide al enthousiast naar de ‘camera’. Hopelijk kunnen die twee strakjes ook goed met elkaar overweg!

Het is de laatste maand ongebruikelijk koud in South Carolina. ’s Nachts daalt het kwik flink onder nul en overdag is het weliswaar droog en open weer, maar de wind blaast stevig en koud, waardoor het geen weer is om lang buiten te spelen. We moeten ons binnen maar zien te vermaken.

Nu heeft Alexander er niet zo veel moeite mee om zich te amuseren, waar hij ook is. In het onderstaande filmpje zie je hem lekker bezig met spelen en ontdekken. En nog iets anders, dat vooral veel werk voor papa en mama betekent…