Renaissance

Rob had van een collega gehoord over de Renaissance Fair in Huntersville, NC, een stukje boven Charlotte. We wisten niet zo goed wat we ons erbij moesten voorstellen, maar de website klonk in ieder geval veelbelovend. Eten, amusement en wat dies meer zij, allemaal in Renaissance-stijl. Er zouden zo’n 500 mensen in klederdracht te vinden zijn en er was genoeg te doen om je middag door te komen. Het festival wordt blijkbaar elk jaar georganiseerd in de weekenden tijdens de maanden oktober en november. Dit jaar was de 20ste editie en er werden een kleine 200.000 mensen verwacht.

Muziek en dans, overal waar je kijkt.

Op zaterdag waren we rond half twaalf ter plaatse en het eerste wat ons opviel was hoe massaal het was! Een gigantisch veld volgeparkeerd met auto’s en de bezoekers bleven toestromen. Vanaf onze plekje was het nog een aardige tippel naar de ingang. Gelukkig waren we zo slim geweest om thuis alvast entreebewijzen te kopen zodat we niet in de rij hoefden te staan aan de kassa. De kinderen mochten nog gratis naar binnen, dus dat scheelde alvast 42 dollar.

We liepen onder de poort in Middeleeuwse stijl door en werden overal begroet door mensen in uitbundige klederdracht. Dames met grote jurken, heren van allerlei allooi, een nar hier, een beul daar, een deerne, een armoedzaaier, alles liep door elkaar. Maar het bleef niet bij de 500 mensen waar op de site sprake van was! Nee, veel van de bezoekers waren ook verkleed. Blijkbaar zijn er veel mensen in onze omgeving die een of andere variant op een middeleeuws kostuum in de kast hebben hangen.

Je keek aan alle kanten je ogen uit. We hadden nog geen 50 meter gelopen of we werden al een soort circustentje binnengelokt voor een jongleershow. De ‘hoofdjongleur’ en zijn student maakten er een vrolijke show van vol grappen. Uiteraard bleek de student uiteindelijk een stuk getalenteerder dan zijn ‘baas’. De show was nog niet afgelopen of op een steenworp afstand was het volgende grappenfestijn al in volle gang. Rob ging bij de Tortuga Twins en hun grollen kijken, terwijl ik met de kinderen in rij ging staan bij een schommelschuit ‘The Queen’s Glider’. De schommel was een groot succes, de kinderen konden er niet over ophouden (in ieder geval niet totdat we bij de volgende attractie kwamen).

Mooier kan het voor Nova niet.

In totaal waren er 11 verschillende podia waar grote en kleinere producties elkaar afwisselden. Aan weerszijden stonden allerlei kasteeltjes waarin diverse handelaren te zaten met waren in de stijl van het tijdperk (zwaarden, schilden, rijk versierde kledingstukken), in taveernes kon je eten kopen als hele kalkoenpoten en broodbollen met chili of marinarasaus, versgebrande amandelen met suiker en kaneel (en zelfs ‘ye olde margherita’). Er waren attracties waar je tomaten kon gooien naar mensen op het schavot. De ritjes die er stonden werden allemaal door mensen aangedreven, want elektriciteit bestond in de middeleeuwen natuurlijk nog niet. Tussen de podia, handelaren en eethuisjes in kwam je regelmatig muzikanten tegen (uiteraard met instrumenten als een luit en een harp, trommels etc), al dan niet in combinatie met dans. Er was zelfs een duo dat met het grootste gemak ‘Shakespeare rap’ ten gehore bracht en heel vloeiend sonnetten voordroeg, maar ook moderne stukken in Shakespeare stijl (bijvoorbeeld de titelsong van The Fresh Prince of Bel-Air).

Een ander hoogtepunt was het ‘jousting’, een steekspel te paard waarbij ridders elkaar van het paard moeten zien te steken met behulp van een houten lans. Er was hier enorme belangstelling voor en het publiek stond er met grote aantallen omheen. Dat het er af en toe best hard aan toe ging, bleek wel toen een houten lans afbrak. De ridders speelden dat ze elkaar absoluut niet konden verdragen en de koning besliste uiteindelijk dat er nog een extra toernooi moest komen ‘op leven en dood’.

Het was een dag vol indrukken en we denken dat we volgend jaar nog wel een keertje terug gaan om de 21ste editie te bekijken!

Een laatste groet

De laatste kaart voor Riek, in het scrapbook-album.

Op enkele dagen na is het al weer 6 maanden geleden dat een zeer noodlottig ongeval ons leven op z’n kop zette. Vandaag zou Riek 65 zijn geworden en in het bijzijn van veel familie en vrienden een dag lang gefeest hebben. Vandaag is een dag dat we in het bijzonder denken aan onze lieve moeder, schoonmoeder en oma. We missen haar nog elke dag.

Wanneer mensen plotseling wegvallen, denk je vaak aan de dingen die nog hadden moeten gebeuren. Dromen die niet meer uitkomen, reizen die nog gemaakt hadden moeten worden, beloftes die niet meer waargemaakt kunnen worden. Natuurlijk, er zijn vele herinneringen waar je je mee kunt troosten, maar er blijft altijd de wens om nog een keer met iemand te kunnen praten, ze een knuffel te kunnen geven en te zeggen wat ze voor je betekenen.

De laatste keer dat ik Riek sprak op Skype, beloofde ik haar om alsnog een kaart voor moederdag te maken. Ik had er gewoon geen tijd voor gehad en had een kaart in de winkel gekocht, met in mijn achterhoofd het idee dat mijn eigen kaart er spoedig na zou volgen. “Ach, dat hoeft toch niet, ik vind dit ook een mooie kaart!” stelde ze mij gerust. Maar ik wilde het gewoon graag doen, omdat het voor mij een manier is om te laten zien dat ik iemand bijzonder vind. Een dag na mijn belofte kwam het verschrikkelijke nieuws.

Heel bijzonder om te hebben.

Dat verdriet soms in kleine dingen zit, bleek al snel. Ik voelde me schuldig dat ik niet had kunnen nakomen wat ik haar beloofd had. En na een poosje besefte ik dat ik mijn belofte alsnog kon inlossen. Ik heb drie dagen gewerkt aan een kaart en deze zit nu in mijn scrapbook, met de tekst erop die ik haar had willen sturen. Het brengt haar niet terug, maar ik voel me er wel beter bij.

In hetzelfde album zit een pagina over de briefjes die ze stuurde bij elk pakje voor de kinderen. Er kwam zo vaak een groot of klein pak uit Meijel en altijd zat er wel een klein briefje bij. Ik heb ze steeds bewaard en nu zijn ze verzameld in het scrapbook voor de kinderen. Als ze straks groot zijn, kunnen ze zien wat voor een bijzondere, warme en lieve vrouw hun oma Riek was.

Ballerina in de dop

Een talentje!

Op de peuterspeelzaal van Nova is het sinds kort mogelijk om mee te doen met dansles. Een gediplomeerde lerares komt er eens per week balletles geven, elke woensdagochtend van half tien tot half elf. Omdat Nova thuis zo graag staat te dansen, dachten we dat ze het wel leuk zou vinden en het is natuurlijk ontzettend makkelijk dat dit tijdens schooluren is, zodat we niet nog eens extra op pad hoeven. Alex hoeft ook niet op zijn zusje te wachten (een uur is een behoorlijk lange tijd als je 4 bent) en Nova heeft mooi haar eigen ding.

Aan de andere kant is het erg jammer dat we Nova nu niet zelf kunnen zien, want een peuter van 2 op balletles zal er ongetwijfeld erg koddig uitzien. Ik had dan ook aan de directrice van de school gevraagd of zij wat voor mij wilde filmen vandaag en dat is gelukkig gelukt.  Ik ben erg onder de indruk van mijn kleine mop en daarnaast is het bijzonder vertederend om te zien. Ze heeft duidelijk meer gevoel voor dans dan haar mama!

Elke dag Halloween

Nova de eerste.

Sinds Halloween zijn de kinderen helemaal in de ban van het verkleden. Vooral Nova heeft haar draai gevonden in het prinsessenbestaan; elke dag staat ze te zwieren en te zwaaien in een prinsessenjurk en blijft maar herhalen dat ze een prinses is. Ze kan er niet genoeg van krijgen. Alex doet vrolijk mee, hij wil een chef-kostuum aan maar net zo lief de Tinkerbell-jurk van Nova, want die rokken wapperen zo leuk als je erin danst!

De laatste Halloween-restanten in de winkels zijn nu diep afgeprijsd en Nova doet het momenteel geweldig met haar zindelijkheidstraining, dus om haar te belonen zijn we voor een habbekrats een prinsessenjurk gaan uitzoeken bij Toys R Us. Natuurlijk hoorde er ook een mooie kroon bij, heuse oorbellen en een sjieke ketting. De kleine madam was enorm in haar nopjes en kon nauwelijks wachten tot we thuis waren om haar nieuwste gewaad te passen. En ze is er dik tevreden mee (en papa en mama zijn heel tevreden met Nova’s vooruitgang op het potje)!

Peuterpraat en Kleuterklets #32

Helemaal klaar voor Trick or Treat!

Bij de Panera (broodjeszaak):
Nova: “I want tjips”
Mama: “Nee Nova, dat is niet goed voor je. Daar ga je niet van groeien.”
Alex: “Daat gaat alleen je buik van groeien.”

Wijsheid van een 4-jarige:
“Opa en oma are my family. Even though they are far away, we are still together. We all share the same world.”

Een praktische jongen, onze Alex.
“Wat wil je als eerste doen als we zo op de farm zijn?”
“Umm, eerst moeten we betalen.”

Een gesprekje met Alex over auto’s.
“Alex, wat heeft een auto nodig om te rijden?”
“A big powerful engine under the hood.”
“En wat ‘eet’ de auto?”
“Gas.”
“Weet je dat er ook auto’s zijn die rijden op het licht van de zon?”
Alex denkt eventjes na.
“But at nighttime there is no sun and you can’t drive.”
“Dat heb je slim bedacht. De zonneauto’s hebben batterijen die worden opgeladen door de zon zodat ze ook kunnen rijden in het donker.”
Alex, die nog steeds problemen ziet bij de zonneauto’s:
“Maar at nighttime when there is no sun and your battery is empty…you can’t drive!”

We lezen al twee weken elke avond hetzelfde boek. Er staat een uitdrukking in, ‘to lose your temper’ en elke keer als we het lezen, vraag ik Alex wat dat betekent. (Overigens, het betekent ‘flink kwaad worden’.)
“…Tyrannosaurus Trux finally lost his temper…
Alex, wat betekent dat ook alweer, ‘to lose your temper’?”
“Uhh… he put the battery on high and crashed through the walll…”
“Nee, dat is niet wat het betekent. Denk eens goed na. We hebben het er al vaak over gehad. Wat gebeurt er ‘when you lose your temper’?”
“Umm… dat is… dan… I have to think in my brain…. to lose your temper is als… dan… first you have your temper and daarna is het gone because you lost it!”

Papa speelt met Alex en Nova. Papa is de wolf en de kinderen zijn de biggetjes.
Papa: “Little pig, little pig, let me in!”
Alex: “Not by the hair on my chinny chin chin!”
Papa: “Little pig, little pig, let me in!”
Nova blijft stil.
Papa: “Nova, wat zegt piggie dan?”
Nova: “Oink!”

We zijn bij de bibliotheek geweest. De tas zit vol met 25 boeken en is loodzwaar. Met de boekentas, de handtas en twee kinderen aan de hand begint Nova te jengelen dat ze gedragen wil worden.
“Nova, we zijn zo bij de auto. Ik heb geen handen meer over om je te dragen. Mama is Superman niet!”
“No, because we are in South Carolina.”
“Heel goed, Alex. En waar woont Superman dan?”
“In Canada.”

Alex kijkt op televisie naar Mighty Machines. Mama komt naast hem zitten op de bank. Nonchalant merkt Alex op:
“Mama, you forgot to bring me a big lollipop met een tootsie roll snoepje erin.”

Alex en Nova kijken tv op zondagochtend. Op PBS is een programma over een kat die oefeningen doet, die de kinderen mee kunnen doen.
Papa: “Kom op, kindjes. Van de bank af en meedoen met de exercise.”
Alex: “No, exercise is hard!”

Alex ziet een kleurenspectrum op de muur.
“A rainbow! How did it get there?”
“Dat is het licht dat opbreekt.”
“Or… maybe it fell out of the sky!”

Alex heeft met papa boter, kaas en eieren gespeeld. Dit eindigt vaak in remise, ofwel in het engels ‘a draw’. ’s Middags in de speeltuin zit op een van de toestellen ook een Boter, kaas en eieren spel. Als we het spel samen spelen zegt Alex:
“It’s a drawing.”

We parkeren bij de speeltuin en het is er onverwacht druk. “Normaal is hier geen hond”, zegt mama tegen papa.
Als mama Alex uit de auto heeft geholpen vraagt hij verwachtingsvol:
“Is er hier een hond?”

The sound of Music is op televisie. Bij het zien van de nonnen roept Nova:
“Halloween!”
Nadat de nonnen beginnen te zingen, voegt Alex met een bedenkelijk gezicht toe:
“I don’t think they are going to get any treats. They don’t know how to say ‘trick or treat’.”

Na een succesvolle Halloween, zegt Nova:
“I’m a princess! Ate fireman. Nova Snow White. Papa bat, mama witch.” (Herhaal oneindig veel keren)

Alex heeft pijn aan zijn been en moet het rustig aan doen van de dokter. Als mama hem van school heeft gehaald en vraagt of hij naar de speeltuin wil, pruilt hij:
“I can’t, it’s too much fun.”

We zijn aan het spelen. Mama zegt iets over een camping. Alex rent naar de printer, haalt er een vel papier uit en begint driftig te tekenen. Hij maakt een verbodsbord met een tent erop.
“Mama, it is not allowed to talk about camping.”
Even later haalt hij nog meer papier en tekent verder.
“No frowny faces. No scribbles. And no black.”

Op zoek naar de herfst

Genieten van de herfst.

We naderen november en dat is wanneer de herfstkleuren in de Upstate altijd ‘pieken’. In de eerste week van de elfde maand vind je meestal het hoogtepunt qua kleuren in de natuur. Toen we twee weekenden geleden met de camera op pad gingen om fraaie foto’s te maken van de in vuur staande bomen, viel het resultaat erg tegen. Er was nog heel veel groen en de verkleuring die we zagen was alleen geel of in sommige gevallen al bruin. Waar blijft het vlammende oranje en rood?

In de bergen ligt het herfst-hoogtepunt een paar weken vroeger en toen we dit weekend in de omgeving van Chimney Rock waren, konden we de kleurenpracht in alle glorie vinden. Wat een adembenemend gezicht! Op zondag hebben we een druk programma afgewerkt bij Sky Top Orchard, Lyda Farms, teruggereden door Chimney Rock (waar het beredruk was) en uiteindelijk geeindigd op Strawberry Hill USA, waar we nog een huifkartocht hebben gemaakt en een milkshake gedronken.

How tall this Fall? Nova is 89cm en Alex 107cm!

Het was een prachtige dag na een week lang koud weer door zeer koele lucht die uit Canada was aangevoerd, wat voor temperaturen zorgde die aanmerkelijk koeler waren dan normaal voor deze tijd. We hebben zelfs de eerste nachtvorst al gehad met als laagste temperatuur -3 graden. Rob moest drie ochtenden op rij ijs van de ramen van zijn auto krabben!

Inmiddels is het weer gewoon 24 graden met volle zon, waar we helaas alleen binnen van kunnen genieten. Nova heeft een bronchitis te pakken en Alex heeft zo’n kramp in zijn been vandaag dat hij er niet of nauwelijks op kan staan. Hopelijk zijn ze er snel weer bovenop zodat ze met volle teugen van het kinderhoogtepunt van de herfst kunnen genieten: Halloween!

Jack-o-lantern

Alex vond de pompoen wel ‘een beetje zwaar’.

Het is bijna Halloween en een typisch verschijnsel bij dit feest is de zogenaamde Jack-o-lantern. Dit is een pompoen waar een spookachtige afbeelding uitgesneden is, die je bij je voordeur zet met een lampje of kaarsje erin. Het idee erachter is dat boze geesten tijdens Halloween bij je huis vandaan blijven.

Het ontstaan van deze bijzondere decoratie kent een lange geschiedenis. Volgens de folklore was er eens een Ierse man die bekend stond als ‘Stingy Jack’ (‘stingy’ betekent gierig). Deze Jack maakte een deal met de duivel die natuurlijk helemaal verkeerd uitpakte. Toen Jack stierf, mocht hij de hemel niet in en door de deal die hij met de duivel had gemaakt, mocht deze zijn ziel niet claimen. Van de duivel kreeg hij een stuk gloeiende steenkool die hij in een uitgeholde knol deed en hiermee moest Jack vervolgens voor eeuwig op aarde blijven ronddwalen. Jack kwam bekend te staan als ‘Jack of the Lantern’ en uiteindelijk verbasterde dat tot ‘Jack-o-lantern’.

Een kat met hoed, een pompoen en vleermuizen.

Welnu, dit jaar is Alex voor het eerst oud genoeg om te weten dat Halloween meer is dan simpelweg een feest waar je veel snoepgoed kunt vergaren. Op school wordt er natuurlijk veel aandacht aan besteed en zodoende kwam hij vorige week thuis met het verzoek om een Jack-o-Lantern te maken. Samen zijn we naar de supermarkt gegaan om een mooie pompoen uit te zoeken en een speciale kit om mee te werken.

Om de Jack-o-Lantern te maken, moet je eerst een deksel van de top afsnijden, dan de pompoen uithollen en tenslotte de afbeelding uit de pompoen zagen. Alex wilde maar al te graag helpen en heeft zijn best gedaan bij het uithollen, dat hij deed zonder shirt aan zodat hij niet vies zou worden. Zijn arm verdween volledig in de pompoen! Het duurde eventjes, maar voor onze eerste poging is het eindresultaat niet verkeerd!

Herfstavonden

Wat is het genieten van het mooie herfstweer! Het is al weken prachtig weer zonder een drup regen. De jassen blijven voorlopig nog wel in de kast. Je struikelt bijna over de vele activiteiten en ook buiten in de tuin is het heerlijk om te spelen. De kinderen krijgen er geen genoeg van.

Herfst: heerlijk weer en kleurrijk genieten.

Vorig weekend zijn we nog eens bij de appelboer geweest om te spelen, een pompoen uit te zoeken, een tocht te maken met de tractor en natuurlijk om heerlijke appels mee te nemen. Alex was daarbij vooral geboeid door de tractorbanden (die ook op de monster trucks zitten waar hij zo van houdt) en Nova vond het prachtig om rond te rijden terwijl ze van een snack zat te knabbelen. We waren niet de enigen die er zo over dachten, want het was beredruk bij de boer. Deze bedrijven halen hun jaaropbrengsten voornamelijk in de maand oktober binnen dus het is een enorme bedrijvigheid elk weekend! In de komende weken zullen we nog een aantal boerderijen bezoeken en Alex heeft met school ook nog een uitje naar Strawberry Hill in het verschiet. De grote zak appels die we afgelopen weekend hadden meegebracht, is al weer bijna op. Is Mutsu in Nederland ook een bekende appelsoort?

Het kan in de namiddag nog aardig warm zijn (de laatste dagen hebben we steeds 32 graden gehaald), maar de avonden zijn in een woord geweldig. Het is een perfecte tijd om lekker buiten te zijn voordat het rond half acht begint te schemeren. Alex is in de laatste maanden een flink stuk gegroeid waardoor hij beter bij de pedalen van zijn fiets kan en er nu met veel genoegen bovenop klimt. Ondanks het zalige weer blijft het bij ons buiten vrij rustig, zodat hij zelfs op straat kan fietsen. Nova is een enthousiaste supporter van haar broer.

Met de fiets naar de speeltuin op de hoek van ons blok, ook daar is het in de avonduren prima toeven.

In de achtertuin kunnen de kleinste mensen in ons huis hun fantasie prima kwijt. Hele verhalen komen tot leven als je ze lekker hun gang laat gaan.

Peuterpraat en Kleuterklets #31

Het is vrijdagavond, het weekend begint en het is heerlijk weer! Hoe kunnen we het nog een beetje beter maken? Met een Peuterpraat natuurlijk!

Een kus van zus.

Alex vertelt in de auto al minstens 5 minuten aan een stuk. Wanneer mama tussendoor iets tegen papa zegt, klinkt het streng:
“Excuse me! Je zit er doorheen te praten!”

De plastic hark van Alex is kapot; er zijn tijdens het harken enkele tanden afgebroken. Beteuterd:
“We have to fix it! Ducky tape can fix it!”

In de supermarkt hebben we twee rollen fruit Mentos meegenomen. Ze liggen op het keukeneiland. ’s Avonds laat merken we dat een van de rollen weg is en ja hoor, het lege papiertje ligt in de vuilnisbak. De volgende morgen vragen we het aan Alex.
“Weet jij waar de rol met fruitsnoepjes is gebleven?”
“In de trash.”
“In de trash?! Hebben we de snoepjes weggegooid?!”
“No, I eat them.”
“Ah. En waren ze lekker?”
“Ze waren HEEL lekker. So I eat them. In ene keer.”

Wanneer papa thuis komt van het werk vertelt mama dat Alex de hele dag heel lief is geweest en zich uitstekend gedragen heeft.
Papa: “Goed zo! Wat heb je allemaal gedaan?”
Alex (triomfantelijk): “I did everything that mommy wants!”

Papa meet zijn bloeddruk. We hebben een nieuwsgierige Alex onlangs uitgelegd dat het apparaat de ‘blood pressure’ meet.
“Alex, wat is dat ook alweer voor een apparaat?”
“Dat is een blow-upper.”

Het is al laat. Papa werkt aan de nieuwe computer en mama is boven in de hobbykamer. Nova komt voor de zoveelste keer uit bed. Ze staat bij papa in het kantoor.
“Mama?”
“Mama is al gaan slapen.”
Nova vertrekt weer naar boven. Even later, nadat ze in de slaapkamer is gaan kijken, komt ze enigszins in paniek terug naar beneden.
“Mama is missing!”

Alex heeft zijn elleboog gestoten in bad. Dikke tranen. Snikkend:
“You have to kiss it.”
Papa geeft een kus.
“It’s not working. Your mouth isn’t big enough.”

We hebben een Monster Truck spel meegenomen uit de bieb voor de Wii. Alex kan niet wachten om met papa samen te spelen. Rob komt uit zijn werk en we zitten aan tafel. Alex leunt opzij en geeft papa een schouderklop.
“Papa, I’m so glad you are back home!”
Een minuutje later.
“Papa, I have a GREAT idea. Ik ga mijn exercise kleertjes aan doen en jij gaat ook je exercise kleertjes aan doen en dan gaan we samen Monster Trucks spelen!”

Kinderbedtijd. Het is de avond voor Nova’s eerste ‘schooldag’. We leggen Alex uit dat hij de volgende dag vroeg uit bed zal moeten (even oefenen voordat zijn schooljaar op woensdag echt begint).
“Alex, we moeten op tijd gaan slapen want morgen moet je al vroeg uit bed.”
“Why moeten we vroeg uit bed?”
“Omdat we Nova naar school gaan brengen en de auto naar de garage.”
“I don’t think that is a good idea.”
“Waarom niet?”
“Omdat ik beter ben in long slapen!”

De avond van de eerste schooldag. Mama waarschuwt dat Alex op tijd moet gaan slapen omdat hij de volgende dag weer vroeg moet opstaan. Alex laat het even bezinken.
“I’m a good sleeper. I’m not a good waker.”

We zitten aan tafel. Het eten is nog warm.
Papa: “Dan moet je even blazen, Alex.”
Alex: “I don’t have any more blow. I used it on other foods.”

Papa is weer thuis. We zitten aan tafel en Alex draait zich naar hem toe en geeft hem een schouderklopje.
“I’m so glad you’re back home.”
Even later:
“Papa, I have a great idea! Let’s play monster jam together. You can be Triceratops. Mama had het ook geprobeerd maar die is op d’r kop gevallen.”

De kinderen zitten in bad. Mama merkt een plekje op Nova’s rug.
“Nova, heb je een booboo?”
Om niet voor zijn zusje onder te doen, merkt Alex op:
“Mama, ik heb ook een booboo. Een mug heeft mij met zijn lange neus in mijn billen geprikt.”

De kindjes komen hand in hand de speelkamer uit.
Alex: “Mama, Nova heeft een DIKKE poep gemaakt.”
Mama: “Oh, hoe weet je dat?”
Alex: “Ik heb al gespiekt!”

Het is bedtijd en een vermoeide Alex slaat nonsens uit.
“I turned into a planet! I turned into Mars!”

We zijn bezig met huiswerk en nummers leren. Gevraagd welk nummer gevormd wordt door de 1 en de 6, moet Alex hard nadenken.
“Umm…first I have to think in my brain.”

Alex: “Do you grow as big as papa?”
Mama: “Nee, mama is helemaal uitgegroeid.”
Alex denkt even na en vraagt daarna vol ongeloof: “And you still eat?!”

Mama wil de nagels van Alex knippen in het gras. Hij heeft er niet zo veel zin in.
“No mama, dat is niet goed voor de animals in the grass.”

Mama heeft eens een andere film aangezet dan Dora. Alex kijkt het even aan en zegt:
“I’m a little bit allergic to this film. I don’t like it.”

Alex vertelt over zijn dag op school.
“We got new crayons and all the kids were so excited! Then a bear came and ate them all.”

Alex heeft ’s avonds in de tuin gespeeld dat hij een vogel is. Tegen bedtijd zegt mama dat hij zijn pyjama aan moet gaan trekken.
“But I want to be a flapping bird! Birds and pajamas don’t go together!”

Alex zit op het potje en roept luid om mama. Met veel gevoel voor drama zegt hij:
“I love you. Thank you for rescuing me.”

Ontwerp een vergelijkbare site met WordPress.com
Aan de slag