Van vakantie vieren word je moe

Twee...
In de zon in de Hatcher Garden

Het is al weer 5 maart en de dagen vliegen voorbij. Er is zo veel te doen en opa en oma moeten zo veel dingen zien dat de tijd niet loopt maar rent. Het weer laat zich van allerlei kanten zien: mooi en zonnig, bewolkt, soms koel en zelfs al een keer een drup regen. We passen onze activiteiten dan ook aan aan wat het weer ons biedt.

Op vrijdag hebben we het rustig aan gedaan en zijn we alleen even naar Wal-Mart geweest. Alex en Nova hadden zo veel nieuw speelgoed om mee te spelen dat ze daar een groot deel van de dag mee zoet waren. Aan de overkant van de Wal-Mart ligt een nieuw speeltuintje waar de kinderen nog een tijdje gespeeld hebben, maar de wind was koud die dag en op een open stuk is dat extra goed merkbaar. Dus dan maar weer lekker terug naar binnen.

De Kindle biedt familie-entertainment
Samen om de Kindle heen

Op zaterdag zou het regenen en zodoende hadden we ons opgesplitst in twee teams: oma en mama naar de hobbywinkel en de mannen naar de doe-het-zelver. Bij Chuck E. Cheese (waar Alex ook zijn verjaardagsfeestje gevierd heeft) kwamen we weer allemaal samen voor een paar uur heerlijk spelen. In totaal hadden we 200 speelmuntjes en ALLES was op! Zelfs opa waagde zich op het laatst nog aan een spelletje. Nova had het grootste deel van haar muntjes in de ritjes gestopt, een trein, een bulldozer en een brandweerauto. Ze ging van de een naar de ander en klikte zichzelf steeds mooi vast. Alex heeft allerlei spellen uitgeprobeerd en had ook in de gaten dat je, hoe beter je een spel kunt spelen, steeds meer tickets kunt veroveren (tickets kun je inleveren tegen prijzen).

Op zondag zijn we eerst bij Harbor Freight Tools geweest om nog eens naar wat gereedschap te kijken en daarna doorgegaan naar de Hatcher Garden voor een wandeling. Het was prachtig weer met een heerlijk zonnetje, dus daar hebben we fijn van geprofiteerd. Op weg naar huis hebben we geluncht met een broodje van Jimmy John’s en een koffie van Starbucks toe, nog maar weer eens lekker smikkelen.

IMG_2878
Zo, daar kunnen we voorlopig weer mee vooruit

Op maandag zijn Rob en opa naar Costco gegaan om het verjaardagscadeau van Nova te halen, een superleuk nieuw houten speelhuisje voor in de tuin. Om even na 11 uur ’s morgens kwamen ze er mee thuis en vlak voor 18.00 stond het ding helemaal in elkaar. Het was lente-achtig weer en de snoeten waren zelfs al lichtverbrand in de zon. Nova was verschrikkelijk blij met haar nieuwe onderkomen en ook Alex is er erg mee ingenomen, ze hebben meteen een boel gefantaseerd en druk gespeeld. Dat komt wel goed deze zomer!

Vandaag, dinsdag, is Rob weer aan het werk, maar gaan wij gewoon door. Eerst met de kinderen naar het voorleesuur in de bieb, waar juffrouw Jane de vakantievierders uit Nederland van harte welkom heette. Ze vond het erg speciaal dat ze erbij waren. Daarna boodschappen doen en heerlijk lunchen bij Panera, nog een keertje stoppen bij Harbor Freight Tools (deze keer om lijmtangen te halen — als opa er is, groeit onze verzameling gereedschappen en toebehoren meestal ook flink) en tenslotte naar Toys R Us zodat de kinderen nog een speeltje konden uitzoeken. Maar hee, wat is dat? Allebei de kleintjes in diepe slaap gevallen in de auto! Tja, Toys R Us houden we dus nog tegoed voor een volgende ronde! De eerste vakantieweek gaat zodoende snel voorbij en als het weer meewerkt, willen we aanstaand weekend een trip maken naar Charleston aan de kust. Lijkt ons ook erg leuk!

Bezoek uit Meijel

Een lange avond na een lange reis
Alex en Nova zijn erg blij om opa en oma weer te zien

Voor wie in Nederland zit te wachten op een bericht, bij deze: opa en oma Meijel zijn weer veilig geland en door de beide kleinkinderen in de armen gesloten. Alex was samen met papa naar het vliegveld in Charlotte gegaan om de reizigers op te halen, Nova was in slaap gevallen en bleef thuis. Maar toen opa en oma aan de deur stonden, was ze er weer helemaal bij en kon ze samen met Alex genieten van wat er allemaal uit de (vier!) koffers kwam. Het ene na het andere cadeau en ontelbare lekkernijen. Nova had de chocolade al snel te pakken, Alex was erg blij met een kraanwagen die opa voor hem had uitgezocht. Zoals Alex vanmorgen in de auto al zei: “Opa en oma zijn bij ons. Dat is fijner voor mij en Nova.”

En toen was het wit

IMG_3978
De witte dame

Als ik denk aan de relatief natte dagen in de afgelopen twee weken, is het moeilijk voor te stellen dat we vorig weekend plotseling te maken hadden met sneeuw. Het was voorspeld, een ‘winterse mix’, maar toen we zaterdagochtend wakker werden, waren de temperaturen een eind boven nul en we gingen er dus vanuit dat het wel nat zou worden maar niet wit. Het zou niet de eerste keer zijn dat de weermannen het mis hadden.

Desondanks besloten we onze boodschappen ’s morgens te halen. Voor het geval dat. Even na een uur ’s middags begon het voorzichtig te druppelen en toen we de boekhandel uitkwamen, leek dat ons een goed moment om naar huis te gaan. Dat is ongeveer 15 minuten rijden en jawel, onderweg naar huis veranderde de regen in… sneeuw! De temperatuur knalde in geen tijd omlaag en van achter de ramen in het kantoor en de kamer keken we met de kinderen hoe de wereld heel snel veranderde in een winterwonderland.

IMG_3941
Een sneeuwmannetje

Het was Nova’s eerste kennismaking met sneeuw en nog terwijl het viel, toch een centimeter of 7 in een uurtje tijd, stonden we buiten in dikke jassen en laarzen. Het was perfecte sneeuw, het plakte mooi zodat je er vanalles mee kon maken. Alex speelde ermee alsof hij nooit anders deed en lachte zich krom als er weer een sneeuwbal door de lucht vloog. Nova vond het aanvankelijk niet zo super, ze wees naar de achterdeur en riep ‘daar!’. Maar we lieten haar even wennen aan het idee en al snel werd ze aangestoken door de lachsalvo’s van haar broer. Even later stond ze met net zo veel smaak haar eigen sneeuwballen te gooien, totdat haar blote handjes pijn gingen doen en het alsnog tijd werd om naar binnen te gaan.

Het was een zeer bijzondere ervaring, want daags ervoor stonden de kinderen nog op de blote voeten in de tuin en na 24 uur was de sneeuw weer helemaal verdwenen, alsof het nooit gebeurd was. Maar het was prachtig om te zien, leuk om mee te maken en heerlijk om mee te spelen. Toch nog een winters tintje aan dit anders warme seizoen!

Een vis in het water

Na een pauze van twee maanden is Alex weer terug in het (zwembad)water. In december worden nooit lessen gegeven en in januari was hij in heel Spartanburg het enige kind dat zich had ingeschreven voor zwemles en tja, voor slechts een deelnemer rendeert het niet een zwemleraar in te huren. Dus we waren even benieuwd of Alex het zwemmen nog steeds leuk vindt en hoeveel hij er van onthouden had.

Welnu, er was weer een nieuwe badmeester in dienst en hij was direct erg onder de indruk van wat Alex allemaal liet zien! Ook Alex stuiterde van de adrenaline toen hij het zwembad weer zag, de liefde was absoluut nog niet over. Met gemak en enthousiasme ging hij talloze keren kopje onder en met name zijn vrije slag is al erg goed ontwikkeld. Waar Alex nu aan moet werken is het opbouwen van uithoudingsvermogen zodat hij langere stukken kan gaan zwemmen. Wij nemen ons petje af voor onze boef!

Peuterpraat #26

IMG_3764
Er bestaat toch geen twijfel dat dit guitige kereltje verantwoordelijk is voor heel wat grappige uitspraken.

In deze editie van Peuterpraat komen de monster trucks nogal eens ter sprake. Als je hier meer over wilt weten, klik dan hier.

Alex is blij zijn zusje weer te zien.
“Ik vind Nova een mooie sister.”

De kinderen hebben naar Diego gekeken. De aflevering is afgelopen. Nova rent naar mama toe, met EEN vinger in de lucht en een hoopvolle blik. Met haar handje maakt ze het gebaar voor ‘please’. (Nova’s manier om te zeggen, please, mogen we nog EEN aflevering zien?)

Aan het eind van het voorleesuurtje in de bieb krijgen de kindjes allemaal een dierensticker. Op weg naar huis heeft Alex genoeg van de plakker op zijn hand.
“I don’t want a sticker.”
“Dan haal je hem eraf. Wat heb je voor beest gekregen van Ms. Barbara?”
“Een STOM beest.”

Papa heeft een belangrijke meeting gehad en komt thuis in zijn pak.
“Hey, papa heeft een white shirt aan!”
“Ja, papa is vandaag helemaal sjiek.”
Papa trekt vervolgens zijn overhemd uit, waar een wit t-shirt onder zit.
“Moet je two white shirts aan voordat je sjiek bent?”

Alex en papa zijn naar Monster Jam geweest (een monster truck evenement). Hij vat zijn indrukken bondig samen.
“It was VERY loud. Monster Jams zijn niet voor girls.”

In de speelkamer wijst Nova enthousiast naar de cd speler en dient haar verzoek voor het nummer ‘Big Green Tractor’ in.
“Tactor! Tactor!”

Alex en papa spelen een bordspel waarbij je vier puzzelstukjes moet bemachtigen om te winnen. Al bij zijn eerste beurt speelt Alex vals door het meest exclusieve stukje alvast te pakken.
“Alex, wat doe je daar?”
“It’s the flag.”
“Maar die kun je nu nog niet pakken.”
“But I want to winnen!”

De kinderen willen met klei spelen. Als de doos met de spullen tevoorschijn komt, ziet Alex het maanzand dat Nova met kerst gehad heeft.
“Can I play with Nova’s playdoh?”
“Nu niet Alex, we gaan nu met de klei spelen. Het kan niet samen, dus het is het een of het ander.”
“Can I have de een? Can I have de een, mommy?”

We zitten in de auto en de zon begint te zakken.
“Gaat de zon nou naar opa en oma toe?”

Alex heeft een terugval in zijn zindelijkheidstraining, dus we hebben weer een kaart op de deur hangen waar hij stickers mag plakken na elk succesvol toiletbezoek. Wanneer hij, na bedtijd, zelfstandig naar de wc is geweest, roept hij vanaf de balustrade:
“Mama! Ik heb een plassticker verdiend!”

We rijden in de auto met de GPS aan. Een dame geeft af en toe instructies. Alex antwoordt steeds ‘ok’. Na een tijdje komt er een uitgebreidere instructie van de dame in de telefoon. Het klinkt Alex wat ingewikkeld in de oren.
“Ok, in a minute we will do that.”

Het regent al.de hele dag. Mama kijkt naar buiten.
“Wat een vies weer.”
“Ik wil SCHOON weer!”

Nova zit in bad. Na een tijdje is ze het zat en gaat staan.
“Ben je klaar? Wil je eruit?”
“Koud!”

Alex heeft een puzzel in de kamer liggen. De stukjes liggen overal verspreid. Terwijl hij de volgende dag op school is, ruimt mama de puzzel op. Zodra Alex thuis komt, ziet hij dat de puzzel weg is. Hij duikt de speelkamer in en komt terug met de doos.
“Don’t put away my puzzel! Never ever do that! You are not my best friend! Daddy is my friend! This is my puzzel, don’t put it in de speelkamer!” (en zo foetert hij nog een poosje door)

“Mama, jij zit vol met knuffels.”

Al een aantal dagen zegt Nova, rond het eind van de maaltijd “toppie”. We wisten niet wat ze bedoelde totdat we vandaag bij Starbucks stonden en ze weer “toppie” zei. Het betekent dus ‘koffie’! (Alex noemde het vroeger ‘kossie’)

Dankzij het plakken van stickers en kleine cadeaus gaat het met de zindelijkheidstraining van Alex weer erg goed. Hij past het geleerde ook toe bij anderen.
“Papa, if you make a poop on the potty you get a sticker, and then you get a monster truck!”

Alex heeft naar een documentaire over monster trucks gekeken waarin ook nogal wat metaforen voor deze voertuigen gebruikt worden. Als de kinderen later samen spelen, houdt Alex Nova een monster truck voor en vraagt:
“Nova, what’s the name of the beast?”

Het regent.
Mama: “It’s a rainy day.”
Alex: Nee, it’s Sunday.”

Wat een talent!

Nova heeft een boekje ontdekt vol Nederlandse kinderliedjes, die ze keer op keer wil horen. Alex pikt er, gewild of ongewild, toch het een en ander van op. Dat blijkt wel als ze samen op de bank in het boekje kijken en Alex van een aantal liedjes een stukje zingt. Nova kijkt geduldig mee en ziet in haar broer een groot zangtalent. Alex raakt af en toe wel in de war, met name bij Hansje Pansje Kevertje, in het Engels beter bekend als Itsy Bitsy Spider. Hij maakt er dan ook een prachtige mengelmoes van.

Beelden uit januari

Het is dit jaar weer een bijzonder milde winter, want ook vandaag piekt de thermometer op 23 graden. Dit komt ons morgen echter duur te staan, want door de warme, vochtige lucht gaan er ernstige problemen ontstaan met een groot weersysteem dat momenteel nog elders boven het land is (en daar huishoudt). We moeten rekening houden met een aardige kans op tornado’s en dat is het vervelendste wat je kunt hebben, want in tegenstelling tot een orkaan kun je ze niet of nauwelijks voorspellen en als het zover is, heb is misschien maar een minuut of twee om jezelf in veiligheid te brengen.

Maar goed, zover is het gelukkig nog niet. Eerst nog wat beelden van een ongebruikelijk milde januarimaand. Alex bestuurt zijn bobcat inmiddels heel vakkundig (zeker ten opzichte van een jaar geleden) en hij rijdt lekker door de achtertuin in zijn bolide.

Als we ’s morgens uit bed komen, staan we natuurlijk niet meteen buiten. Het is dan meestal eerst tijd voor een aflevering van Go Diego Go, het neefje van Dora The Explorer. Nova is er helemaal weg van en zingt graag mee. De afleveringen zelf bestudeert ze alsof ze er later een werkstuk over moet maken. Het is mooi om te zien hoe intens ze er naar kijkt!

Een koninginnetje

Nova is een heus dametje aan het worden en ze laat zich doorgaans van haar beste kant zien. Af en toe piept er wat diva-gedrag tevoorschijn, maar dat bewaart ze meestal voor thuis. Zo’n keurig meisje verdient een bijpassend bericht, dus ik heb twee filmpjes waar Nova de hoofdrol speelt.

In het eerste filmpje is ze druk in de weer met foam stickers plakken, iets waar ze haar fijne motoriek flink mee oefent. En oefening baart kunst, want ze kan er al aardig mee uit de voeten. Het tweede filmpje is de kleine koningin op haar nieuwe troon, een geweldige stoel in de vorm van een naaldhak, waar ze lekker op kan zitten als ze een van haar vele boekjes leest. Alex profiteert er ook van, want hij vindt de doos prachtig en is inmiddels druk in de weer om het hele ding te beschilderen.

Peuterpraat #25

Vandaag publiceren we alweer de 25ste editie van Peuterpraat! Het ziet er niet naar uit dat het de laatste is, nu Nova zoetjesaan ook begint te babbelen en Alex elke dag wijzer lijkt te worden.

IMG_2448
Onze kletskous.

Alex valt bijna in slaap in de auto, net voordat we bij restaurant P.F. Chang’s aankomen.
“Alex, je moet nog even volhouden.”
“Nee! Ik moet het leeghouden.”

Nova weet wat de bedoeling is aan het eind van de maaltijd.
“Ate Nova pudding.”

Nova zingt een stukje uit een aflevering van Dora the Explorer.
“Ba pa! Ba pa!” (= backpack backpack)

We eten clafoutis (een frans gerecht uit de oven, met courgette en paprika erin). Alex kijkt met weinig vertrouwen naar de ‘pizza’ op z’n bord. Uiteindelijk pakt hij een stukje courgette op:
“Ik kan deze niet eten. Deze is HEEL warm.”

Even later probeert hij de rest van de clafoutis en kijkt wederom zeer bedenkelijk. Hij heeft de volgende smoes al klaar:
“Cold things make me wiggle.”

Bij Total Wine laat papa een wind. Alex merkt dit en is zeer verontwaardigd. Hij laat dit dan ook met opgetrokken neus en luide stem blijken:
“Het stinkt! Het stinkt! Papa, je stinkt! Papa stinkt! Papa, je moet naar het potje!”

Alex onderwijst zijn zusje:
“After de vier, Nova, word ik heel five.”

Alex is nieuwsgierig. Hij wijst naar mama’s borst.
“Is de melk op?”
“Ja, de melk is op.”
“Did Nova drink it?”
“Ja, Nova heeft alles opgedronken.”
“Als jij drinkt koffie, komt er dan koffie uit?”

Nova heeft met de treintjes van Alex gespeeld terwijl hij op school was. Wanneer hij het ziet roept hij verontwaardigd (in een vrij goede imitatie van mama):
“Nu moet ik alles WEER opruimen!”

Opa en oma zijn op skype. Mama probeert met oma te praten. Alex:
“Excuse me mama. I was talking to oma.”

In de auto. Nova herhaalt onophoudelijk ‘papa, papa’. Alex hoort het een paar minuten aan en is het dan beu.
“Nova! Nou weet ik het wel!”

Alex, op de ochtend van zijn verjaardag:
“Mommy, am I nou echt four?”

Papa kijkt binnen bij een van de huizen in aanbouw. Alex kijkt toe.
“Is that a playroom, mommy?”
“Misschien. Het kan nog van alles worden.”
“If they have kids, they NEED a playroom.”

We zijn met Alex gaan kijken bij de basisschool. De directrice geeft ons een rondleiding en laat alles zien. Eenmaal thuis zijn we benieuwd naar Alex zijn mening.
“Alex, wat denk je ervan? Zou je over een poosje naar die school toe willen?”
Alex heeft tijdens de rondleiding blijkbaar iets essentieels gemist.
“I don’t want to go there because they don’t have a potje.”

Alex is wakker en vertelt volop tegen mama. Hij houdt zijn hand omhoog met gespreide vingers.
(wijst zijn pink aan) “Hier wonen wij. (wijst zijn duim aan) En hier wonen opa oma. (wijst een voor een de andere vingers aan) En hier zijn onze straat, de bobcat en de backhoe. (concluderend) Opa en oma wonen HEEL ver weg!”

Alex valt bijna in slaap in de auto.
“Alex, ben je moe? Wil je slapen?”
(verontwaardigd) “Nee! Ik zit gewoon even te kijken!”

Een weekend vol ditjes en datjes

Playing dump truck together
13 januari 2013

Het weekend was bijzonder warm voor de tijd van het jaar, 24 graden maar liefst! Niet wat je verwacht in het tweede weekend van het nieuwe jaar. Jammergenoeg was het wel zeer zwaar bewolkt en leek het steeds te gaan regenen, wat, op anderhalve spetter op zaterdag na, uiteindelijk niet gebeurde. We kozen er dus voor om dicht bij huis te blijven en zo werd het een weekend met van alles een beetje.

Running from T-rex
Door de tuin roetsjen garandeert lachsalvo’s.

Op zaterdag kwam de klusjesman eerst twee uurtjes werken aan de badkamer. In die tijd hebben we zelf flink opgeruimd en gepoetst, ook wel eens prettig om te doen en bovendien noodzakelijk. Rond het middaguur reden we naar Gaffney, om daar te zoeken naar winterkleren voor het volgend jaar. Er is niet zo vreselijk veel meer te vinden, dus ik heb denk ik net iets te lang gewacht. Gelukkig heb ik toch nog wel het een en ander gevonden (in totaal 350 dollar bespaard) en hopelijk komen we hier en daar nog wel eens wat tegen tijdens de volgende superuitverkoop. Jammergenoeg worden kleren voor jongens steeds saaier naarmate ze groter worden. Ik heb voor Alex gezocht naar kleren in maat 5T en XS en er is weinig meer te vinden met treinen en machines. Een streepje hier, een ruitje daar, een knoopje of een logo, maar dan heb je het wel gehad. Gelukkig zijn de pyama’s wel nog erg uitbundig. Op de weg terug zijn we gestopt bij Publix en Costco en zo was de middag al weer een heel eind om. ’s Avonds hebben we nog lekker gedanst met de kinderen in de speelkamer, dat vinden ze geweldig!

Nova’s kamer krijgt er iets leuks bij.

Op zondag was het weer precies hetzelfde, dus we zijn na een luie ochtend naar Greenville gereden. Bij meubelzaak Rooms To Go hebben we voor Nova een stoel gekocht, eentje die we al een poosje op het oog hebben maar die nu in de aanbieding was. Volgende week dinsdag wordt hij geleverd dus we zijn erg benieuwd wat ze er van zal vinden. Nova viel daarna in de auto in slaap, dus bleef er van ons plan om naar de speeltuin te gaan ineens niets meer over.

Helping mommy with renovating a desk
Onder enkele lagen verf zit een leuk bureautje verstopt.

In plaats daarvan heb ik ’s middags in de tuin aan een bureautje gewerkt dat ik aan het opknappen ben, terwijl de kinderen lekker aan het ravotten waren met alles dat de achtertuin te bieden heeft. Het was af en toe wel een klus om ze bij de natte verf vandaan te houden, maar gelukkig rende Rob dan met ze door de tuin om T-rex te spelen. Een bezig weekendje dus, en nu maar hopen dat de zon zich weer snel laat zien. Hoewel… voor de komende week staat bijzonder veel nat weer op het programma. Bah!

Ontwerp een vergelijkbare site met WordPress.com
Aan de slag