Prenatale avond

In het Regional Hospital waar het Piedmont Women’s Health Center gevestigd is, wordt op dinsdagavonden kosteloos een informatiebijeenkomst voor aanstaande ouders georganiseerd. Onze dokter had ons daar al eens op gewezen, maar het staat overal breed aangekondigd dus het is moeilijk te missen. Met nog minder dan tweeenhalve maand te gaan leek het ons nu een mooi moment om hier eens naar toe te gaan.

Childbirth Class #1In de wachtkamer van het Piedmont, dus op bekend terrein, geeft Dr. Susan Barrow haar ‘childbirth classes’. Dat doet ze al sinds 1979 en dat ze er ervaring mee heeft is goed te merken. De avond begint om 19.00 en we zijn samen met nog vijf andere stellen. We zijn allemaal blanke koppels van eind twintig, begin dertig jaar die hun eerste kindje verwachten in december. Erger nog, de voorspelde geboortedata zijn 18, 25, 27, 28 en 29 december, en een stel is uitgerekend op 6 januari. De kans is dus vrij groot dat we hen nog eens tegen gaan komen in deze laatste weken voor de geboorte.

Dr. Barrow steekt direct van wal en legt met veel vaart en beeldspraak uit waar we allemaal aan moeten denken vóór de geboorte, zoals het preregistreren bij het ziekenhuis (wat we al hebben gedaan) en het kiezen van een geschikte pediater (wat we nog moeten doen). Verder besteedt ze ruim aandacht aan de aanschaf van een goed kinderzitje voor de auto en waar je allemaal op moet letten als je dat soort spullen koopt en installeert. Wat ook erg handig is, is haar verhaal over het herkennen van echte weeën en hoe je die kunt onderscheiden van Braxton-Hicks weeën, de oefenweeën die je vanaf maand 8 kunt verwachten. Het zal namelijk niet de eerste keer zijn dat mensen met alle toeters en bellen bij het ziekenhuis opdagen, om vervolgens teleurgesteld te constateren dat het om Braxton-Hicks gaat.

De dokter sluit af met haar verhaal rond het eerste stadium van de echte weeën, wanneer, hoe en waar je je bij het ziekenhuis dient te melden, wat er precies gebeurt als je bij het ziekenhuis aankomt (van de privéparkeerplaats voor ouders die gaan bevallen naar de privélift en je privéverloskamer). Het wordt de vaders nu al duidelijk gemaakt dat ze tegen die tijd echt helemaal niks meer te zeggen hebben, dat alles draait om de aanstaande moeder, dat van hen verwacht wordt dat ze vooral heel lief zijn voor hun vrouw en al het drama rondom de bevalling maar moeten slikken. De aanwezige heren lachen er maar mee en als we tegen 21.00 afsluiten concluderen ze gezamenlijk dat ze blij zijn dat het baren van kinderen iets voor vrouwen is.

Volgende week dinsdag is de tweede ‘les’ en dan gaan we meer horen over het tweede stadium van de weeën en de bevalling. Dat zal ongetwijfeld weer een paar opgetrokken wenkbrauwen opleveren en meer opluchting bij de heren.

Aliens?

We come in peace...Als je dit leest ziet de wereld er wellicht volledig anders uit in vergelijking met gisteren. Als het goed is, zullen vandaag dan eindelijk de aliens op aarde landen. Niet zomaar ergens, maar midden in Alabama, dat hier, relatief gezien, op een steenworp afstand vandaan ligt.

Net als de ondergang van de wereld worden ook regelmatig aankondigingen gedaan met betrekking tot buitenaardse wezens en hun bezoeken aan de aarde. Meestal blijft dit bij het ‘waarnemen’ van UFO’s of, net als bij de aankondigingen van het einde der tijden, bij een aankondiging.

Een tijdje geleden heeft medium Blossom Goodchild doorgekregen dat de ‘Federation of Light‘ op 14 oktober de aarde gaat bezoeken, er drie dagen gaat blijven, en ons technologie gaat bezorgen die alle milieuproblemen zal oplossen. Erg nobel van de marsmannetjes. Waarom ze daarmee zolang gewacht hebben is een vraag waarop we vandaag hopelijk antwoord krijgen.

Wat we wél weten, is de reden waarom we het antwoord nog niet weten: er is namelijk een wereldwijd complot van regeringen en regeringsleiders die al die informatie al lang in hun bezit hebben maar het tot op heden nog niet hebben vrijgegeven. Het bewijs voor dit complot: precies op de dag van de aangekondigde landing heeft de premier van Canada vervroegde verkiezingen uitgeschreven. Als dát de aliens nog niet van CNN afhoudt, wat dan?!?

Nazomeren

Hoewel de bomen zoetjesaan een beetje beginnen te verkleuren en de herfst zich zodoende aankondigt, is het toch nog heerlijk weer om buiten te zijn. De dagen zijn erg zonnig en met een graad of 25 aangenaam warm. Dit weekend zijn we eens terug gegaan naar de Cottonwood Trail om te zien hoe de natuur er bij ligt. We willen namelijk nog een keertje naar Chimney Rock om daar mooie foto’s te maken van het verkleurende landschap in de bergen, en ons tripje naar Cottonwood is alvast een oefenuitstapje.

Herfst in aantocht.Zondagmorgen zijn we in alle vroegte vertrokken, nog voor half negen. Met de wandelschoenen en wat water zijn we naar de oostkant van Spartanburg gereden om daar de bossen in te duiken, en het stukje moeras dat hier in alle stilte geconserveerd wordt. Net als de vorige keer komen we regelmatig joggers tegen uit de sjieke wijk rondom dit natuurgebied. Deze mensen zien eruit alsof ze zich opgetut hebben om te gaan joggen, wat een onzin.

Door de regenval van vorige week staat er deze keer wat meer water in Lawson’ Fork en dicht bij de grond is alles nog prachtig groen. Toch zijn er tekenen te zien van de herfst en kleuren sommige bomen geel, oranje en als je goed zoekt ook wat rood. De vele spinnenwebben vlak boven de grond zijn nu allemaal weg en ook de katoenachtige vlokken die we de vorige keer vonden hebben we deze keer niet gezien. In plaats daarvan hebben we verschillende soorten paddenstoelen gezien, maar ook talloze herfstbloemen die het geheel een gekleurd randje gaven.

Van de Cottonwood Trail zijn we naar Souper!Salad! gereden voor een heerlijke lunch. Het is een zaak met een buffet-concept waar je naar hartelust salades kunt samenstellen, soepen proeven, brood en biscuits eten, gepofte aardappels aankleden met wat je maar lekker vindt en afronden met een toetje dat je zo bont kunt maken als je wilt. Als we buiten komen is het inmiddels prachtig open weer, een stralende blauwe lucht en een heerlijke temperatuur.

Op weg naar huis stoppen we bij Cleveland Park, waar ik met Vicki en Emma al eens eerder geweest ben. Het is er erg rustig en we wandelen er op ons gemak rond het aangelegde meer en tussen de bomen. Er hangen verschillende tweepersoonsschommels waar je lekker in kan relaxen. Om met zulk mooi weer binnen te gaan zitten is zonde, dus we klappen thuis de parasol open en gaan met een boekje in de tuin zitten. Een drankje erbij en het is net vakantie!

Hotdogs

Een 'chilidog'.Niet al te lang geleden is vlakbij huis een restaurantje geopend dat Ricky’s Express heet. Men verkoopt hier de klassieker ‘hotdogs’ in al zijn variaties. Om de lokale economie eens te steunen in deze barre dagen, zijn we vanavond een hotdog gaan eten.

Zoals te verwachten is het een lekkere vettige tent, die alleen schoon is omdat hij pas geopend is. Het interieur is geinspireerd op de rock ‘n’ roll van de jaren ’50 en op de muren staan wandschilderingen van mensen die lijken op Elvis Presley en Marilyn Monroe. Het grappige aan dit alles is nog wel dat dit soort eten altijd geassocieerd wordt met topsport. Erg vreemd als je bedenkt dat je hier niet bijzonder gezond of fit van zult worden.

Het menu van Ricky’s Express liet niet bijzonder veel te raden over. Je kon er kiezen uit een hotdog, twee hotdogs, vier hotdogs (gezinsmenu), een hele grote hotdog of een hele kleine (voor de kindjes) of al het voorgaande in de chili-cheese-uitvoering (nog ongezonder!). Wij hebben ieder een extra lange hotdog gegeten, met mosterd, uitjes en chili. Natuurlijk, het is een vette bek, maar heel af en toe tussendoor toch stiekem ook wel eens lekker.

In het tijdsbestek van 20 minuten (de tijd dat we binnen waren), zijn alle klanten al weer vervangen door nieuwe. Ik denk dat we hier dus met recht kunnen spreken van ‘fast food’.

Griepspuit

Als je in een ander land woont, word je heen en weer geslingerd tussen verschillende informatie over hetzelfde onderwerp. Wat ik hiermee bedoel is dat men de zaken in de VS nog wel eens anders aanpakt dan in Nederland of Belgie. Dat is met name erg verwarrend als je, zoals wij, je eerste kindje verwacht en geen ervaring hebt met wat wel en niet gebruikelijk is. In zo’n geval kun je het best maar eens bij de mensen om je heen informeren en zien wat de literatuur er over zegt, en zo tot een gefundeerde beslissing komen.

Griepspuit.Deze kwestie was onlangs weer eens actueel toen de vraag rees of ik tijdens de zwangerschap nu wel of geen griepspuit moest laten zetten. Hoewel het natuurlijk niet verplicht is, wordt zwangere vrouwen op het hart gedrukt om in hun derde trimester voor een griepspuit te kiezen. Behalve de voordelen voor moeder (zeker nu het griepseizoen weer voor de deur staat) is het ook erg gunstig voor baby, die de eerste 6 maanden van zijn leven beschermd is tegen griep.

Het lijkt dus voor de hand te liggen dat je automatisch ‘ja’ zegt tegen zo’n vaccinatie. Mocht je de pech hebben griep te krijgen tijdens je zwangerschap, is het aantal medicijnen dat je mag nemen zeer beperkt dus voorkomen is zeker beter dan genezen. Bij navraag bij vrienden en familie bleek echter dat geen van hen ooit een griepspuit heeft gehad tijdens de zwangerschap en er bestaat zelfs de overtuiging dat je niet ziek kunt worden als je zwanger bent.

Het was aan ons om te beslissen of we nu wel of geen vaccinatie wilden. Gelukkig is er veel informatie over deze kwestie te vinden en na rijp beraad hebben we besloten het toch maar te doen. Het idee dat onze kleine de eerste 6 maanden beschermd is tegen de meest voorkomende vormen van griep gaf toch wel de doorslag. Overigens is zo’n griepspuit nog niet zonder gevolgen: mijn hele bovenarm is behoorlijk gevoelig sinds ik de prik heb gehad!

Baby Hanssen, week 29

Nu de zwangerschap begint te vorderen, beginnen de afspraken in het ziekenhuis elkaar wat sneller op te volgen. De vorige was 3 weken geleden en vanaf nu gaan we naar een twee-wekelijks schema. We zitten immers al in het laatste trimester dus de geboorte van onze kleine komt met rasse schreden dichterbij!

Baby Hanssen, week 29.Deze keer was ik zowaar iets afgevallen ten opzichte van mijn vorige weegbeurt, maar omdat de baby goed groeit en ik verder geen last heb van ziekte of misselijkheid is dat geen reden tot zorg. Het enige dat mij wat zorgen baarde, was de verminderde activiteit van onze kleine ten opzichte van een tijdje terug. Omdat ik echter erg moe ben vanwege slaapgebrek, kon het wel eens zo zijn dat de baby mama’s gedrag imiteert en daarom ook vaker en/of meer slaapt of gewoon te moe is om flink te trappelen. Zolang ik ’s morgens en ’s avonds een keer de bewegingen van de baby turf en daarbij tot 10 kom binnen het uur is alles prima. Bovendien is de baby nu bijna zo lang als hij bij zijn geboorte zal zijn, dus de ruimte in de baarmoeder begint zoetjesaan wat krap te worden. Wilde bewegingen worden dan wat schaarser en in plaats daarvan komen meppende vuistjes, ellebogen en knietjes, die iets subtieler aanvoelen dan een schop van de voetjes.

Mijn bloeddruk was vandaag 139/72 en mijn baarmoeder meet nu 29cm, waarmee onze uk precies op het gewenste groeischema ligt. De afmeting van de baarmoeder moet in centimeters ongeveer overeenkomen met de week van de zwangerschap. Vooralsnog lijkt het erop dat de baby een gemiddelde lengte en gewicht zal hebben, maar het is natuurlijk moeilijk te voorspellen wat hij de komende weken nog gaat doen. Sommige babies groeien heel hard in het tweede trimester en andere pas in het derde, en aangezien ik nog steeds geen reusachtige buik heb… tja, zou het wel eens dat laatste kunnen worden. Het blijft spannend, maar over ongeveer tweeenhalve maand zullen we het definitief weten!

Hobbyen

Al sinds mijn 13de jaar hou ik me bezig met de heerlijk tuttige hobby kaarten borduren. Toen ik wist dat we naar de VS zouden verhuizen, heb ik wat basismaterialen meegenomen zodat ik ook hier wat kaarten kon maken voor diverse gelegenheden. Ik heb, toen Daniel en Emma jarig waren, ook een dergelijk kaartje naar onze vrienden gestuurd en Vicki raakte er niet over uitgepraat hoe prachtig ze die kaarten wel niet vond.

Een boekje met voorbeeldpatronen.Binnen het kerkgenootschap van de Zevende Dag Adventisten wordt graag iets georganiseerd en zo kwam Vicki op het idee om een cursus ‘borduren op papier’ op te zetten. Een andere dame zou een andere zelf-kaarten-maken cursus geven maar had daar vanaf gezien, dus men zocht naar een leuke vervanging. Nadat ze mijn kaarten had gezien, vroeg ze me of ik misschien interesse had om een middagje hobbyen te begeleiden.

Omdat ik me moeilijk kon voorstellen dat er veel Amerikanen te vinden zijn die voor zoiets te porren waren, zei ik dat ik dat graag wilde doen. Vicki zou het tijdens een bijeenkomst van de kerkgenoten aankondigen en omdat we materiaal uit Nederland moesten laten komen, een inschrijfdatum prikken. Aldus geschiedde en tot mijn grote verbazing liep het storm voor de cursus van de ‘dame uit Nederland’. Vicki was zo slim geweest om de kaarten die ik gemaakt had als illustratie te gebruiken en blijkbaar viel het nogal in de smaak. Niet minder dan 14 mensen gaven zich officieel op om deel te nemen en waren meer dan bereid om de 12 dollar cursusgeld te betalen. Ook na het verlopen van de inschrijfdatum stroomden de aanmeldingen nog binnen, maar die mensen moesten we helaas teleurstellen.

Samen met Vicki ben ik bij de hobbywinkels in Spartanburg geweest om daar zo goed en kwaad als het kon de nodige spullen te halen. De rest heb ik besteld bij Sunantha’s Hobbywinkel op internet, de enige online winkel die buiten Europa levert. Het kostte de nodige voorbereiding om alles om te zetten naar Amerikaanse formaten en creatief te zijn met spullen die je in Nederland makkelijk vindt en hier niet, maar uiteindelijk had ik een leuk programma bij elkaar.

Hoe een geborduurde kaart eruit kan zien.Afgelopen zondagmiddag was het dan zover en heb ik mijn cursus gegeven. De aanwezige dames waren allemaal erg enthousiast en hoewel ze soms wat startproblemen hadden, hadden de meesten het aan het eind van de middag toch onder de knie. Sterker nog, ze wilden graag mijn contactgegevens zodat ze via mij nog meer spullen konden bestellen om hun zojuist aangeleerde hobby te kunnen voortzetten.

De voorzitster van de ‘club’ had gezorgd voor een hele tafel vol lekkere hapjes en drankjes en zodoende werd het een gezellige damesonderonsje waarin ook nog wat geleerd werd. Aan het eind van de middag kreeg ik een heerlijk pakket van Bath & Bodyworks en een kaart vol lieve bedankjes. Ik ben heel benieuwd of het borduren op kaarten naar aanleiding van deze middag een vlucht gaat nemen in het zuidoosten van de VS!

Wisseltruc

Rob had een tijdje geleden een handige wisseltruc bedacht om zonder kosten geld over te maken van onze rekening in Belgie naar onze rekening in Amerika. De kosten voor onze lease-auto voldeed hij met de Belgische creditcard en hij liet dit bedrag vervolgens in dollars terugstorten bij de Bank of America. Bij de eerste keer dat we dit deden, gingen op de afdeling Financien in de VS alarmbelletjes rinkelen. Het ging volgens hen om een wel heel groot bedrag. Rob had dit een maand of 9 geleden ook al aangekaart, maar toen maakten ze zich er niet zo druk om.

Onze nieuwe Pontiac Vibe.Het bleek dat Avis ons alle verzekeringen liet betalen terwijl Milliken, als zéér goede klant, een afspraak met hen heeft om de verzekeringen voor weinig geld af te kopen. Dit kwam door de wisseltruc aan het licht! Hoe Milliken dit met Avis verder heeft opgelost weten we niet, maar het gevolg was dat wij een nieuwe lease moesten tekenen voor een veel lager bedrag. Het gevolg kon zijn dat we daardoor een andere auto kregen.

Gisteren zijn we, zoals gevraagd, naar het Sears Automotive Center gereden in Greenville, waar Avis ook gevestigd is. Het was maar goed dat we onze auto helemaal leeggemaakt hadden en door de wasstraat hadden gehaald en bovendien de tank hadden volgegooid (nog steeds niet zo eenvoudig) want we zijn inderdaad in een andere auto thuisgekomen.

Interieur van de Vibe.De Pontiac G6 is omgezet in een Pontiac Vibe, geen hotrod maar, alsof Avis het weet, een familie-auto. Hoewel Rob het erg jammer vindt dat hij de 6-cilinder motor heeft moeten omruilen voor een 4-cilindermotor, heeft hij tot zijn genoegen op de snelweg ontdekt dat ook ons nieuwe karretje moeiteloos met 90 mijl per uur kan rondscheuren. We moeten weer even wennen aan de andere plaats van alle knopjes en we kunnen merken dat het wat meer een ‘vrouwenauto’ is. De stuurbekrachtiging staat zeer goed ingesteld en je kunt de auto met één vinger besturen en laten draaien op een dubbeltje. Dat is met name met parkeren erg handig. Als de baby er straks is, zullen we aan deze auto meer hebben dan aan de G6. Bovendien is het met een grote buik een stuk makkelijker in- en uitstappen in onze nieuwe auto, die met recht ‘nieuw’ genoemd mag worden omdat er nog maar 965 mijl op de kilometerteller stond.

Economie voor beginners

Een van de grote voordelen van een economische crisis als deze is dat je nog eens wat bijleert over de economische wetenschappen. Voordat we hier waren en de crisis begon, wisten we helemaal niets over subprime hypotheken, short selling, futures en dergelijke. Inmiddels kennen we er door educatiekanaal CNN er al alles van.

Figuur 1. correlatie tussen werkeloosheid en aantal AiO's

Door alle historische data die over ons heen worden gespoeld, kun je ook belangrijke trends zien in de afgelopen jaren. De eerste is de correlatie tussen de werkeloosheid en het aantal grad students (i.e. AiO’s). Figuur 1 van Ph.D. Comics laat zien dat het aantal grad students sterk correleert met werkeloosheid. Wat ook opvalt, dat Bush Sr. en Bush Jr. goed hebben meegeholpen aan het opbouwen van de wetenschappelijke kennis in de VS (lees: veel werkelozen hebben gecreeerd). Reagan en Clinton hebben het daarentegen een stuk slechter gedaan, het aantal grad students ging sterk achteruit (lees: er was zoveel werk dat iedereen een baan ging zoeken).

Figuur 2. Nationale Schuld VSFiguur 2 laat de nationale schuld van de VS zien over de laatste 60 jaar. Na de Tweede Wereldoorlog en het daarop volgende Marshall plan was de schuld vrij hoog en presidenten van beide kampen hebben hard gewerkt om de schuld omlaag te krijgen. Zelfs in de jaren van de Vietnam-oorlog was er nog geld over om de schuld omlaag te brengen. Een opvallend keerpunt is natuurlijk de tijd van Reagan en Bush Sr. In 12 jaar tijd is 25 jaar sparen volledig teniet gedaan. Clinton heeft in zijn regeringsperioden nog wat proberen goed te maken, maar de op hem volgende Bush Jr. heeft ook zijn spaarzucht teniet gedaan. De aankomende bail-out en de voortgaande oorlog in Irak helpen natuurlijk zeker niet.

Het is te hopen dat de Amerikanen bij de komende verkiezingen eens goed naar de cijfers kijken en dan heel egoistisch beslissen welk soort beleid het beste is voor hun land: de “geldverslindende” Democraten en de “regeringsverkleinende en uitgavenverminderende” Republikeinen.

Weinig nieuws!

Door de aanhoudende problemen met de benzinelevering aan het zuiden komen we de laatste tijd niet ver van huis en het nieuws dat Amerika in z’n greep houdt, namelijk een reddingsplan ter waarde van 700 miljard en de presidentsverkiezingen, wordt in Nederland en Belgie ongetwijfeld ook breed uitgemeten. Kortom, er is niet zo gek veel te melden.

Met al die pessimistische berichten die ons om de oren vliegen, dacht ik dat het wel aardig was om iets luchtigs op de blog te zetten. Ik vond eerder deze week een filmpje op YouTube van een avontuurlijke Beagle. Wie 2 minuten tijd heeft, kan hieronder zijn capriolen bekijken.