Al zo lang we in dit huis wonen, is onze vurige wens om een uitbouw te maken aan de achterkant van het huis en daar een patio te laten bouwen. Trouwe lezers van de blog weten inmiddels wel dat de zon in de middag precies op de achtertuin schijnt en dat het daar in de lente en zomer bijzonder warm kan worden, zelfs ondraaglijk heet. Een patio met zonneschermen kan in zo’n geval uitkomst bieden.
Welnu, na 4,5 jaar is het dan eindelijk zover. Vandaag wordt begonnen aan deze toch wel flinke klus! De eerste stap is niet eens in de tuin: op de bovenverdieping moet het slaapkamerraam van Alex opgeschoven worden omdat dit anders in de knel komt met het dak van de toekomstige patio. We hebben zijn kamer dus deels uitgeruimd zodat de werkmannen er goed bij kunnen. Een andere optie was om van zijn dubbele raam een enkel raam te maken, maar aangezien de kamer van Alex de grootste in het huis is, zou dat, zeker op donkere dagen, toch wel een behoorlijke aderlating zijn. En een belangrijke reden dan we voor dit huis hebben gekozen, is omdat het overal zo heerlijk licht is.
Dat ziet er al anders uit.
Je zou denken dat Alex zich bezorgd maakt om het feit dat er vandaag een enorm gat in zijn kamer wordt gemaakt, maar hij is er erg cool onder. Zijn grootste vrees is zijn verzameling stickers op de muur en dat die eraf moet als we straks zijn kamer opnieuw schilderen. We zullen zien of hij straks nog net zo rustig is als de power tools aan gaan! Ik zal mijn best doen om wat foto’s te maken zodat de veranderingen ook visueel te volgen zijn. Wordt vervolgd!
Het adagio ‘maart roert zijn staart’ blijkt weer eens helemaal waar te zijn, want dit weekend was het op zaterdag een stralende 27 graden en op zondag heeft het de hele dag geregend. De temperatuur viel nog wel mee, maar die is vandaag, maandag, maar 2 graden, eveneens met regen. Wat een enorm verschil!
Nova wilde graag een puppy op haar snoet.
Gelukkig waren we zo slim om er zaterdag een leuke dag van te maken. In het kader van St. Patricks’ Day waren er diverse activiteiten, waaronder een Keltisch festival op een plantation nabij Charlotte. Het was een nieuwe bestemming en de festivalgrond lag diep verholen in een staatsnatuurpark. De Latta Plantation is gebouwd in 1800 door James Latta, een Noord-Ierse immigrant. Het is een katoenplantage geweest waar 37 slaven werkzaam waren. De plantage is nog enkele keren van eigenaar gewisseld voordat het in 1970 werd gekocht door een groep burgers die de historische waarde ervan inzagen. Na restauraties werd het voor het publiek geopend en nu worden er 35 verschillende dingen per jaar georganiseerd.
Een vlinder in wording.
Een van die dingen is dus het Keltische festival van afgelopen weekend. Er werd traditionele muziek gespeeld, er werd gevolksdanst, je kon er in stijl eten (bijvoorbeeld haggis!) en er werden Highland Games gehouden. Natuurlijk was er ook een kleine boulevard vol koopwaar en gelukkig was er een kinderweide waar de kleintjes zich goed konden amuseren. We lieten hier de kinderen beschilderen, Alex een vlinder en Nova een puppy, waar ze de rest van de dag trots mee rondgelopen hebben. Na het bezoek aan de plantage zijn we gaan lunchen bij Chick-Fil-A, waar een speeltuin in zit, dus daar moesten de kinderen natuurlijk een poos driftig spelen. Op weg naar huis viel Nova 10 minuten voor thuiskomst in slaap. Daardoor miste ze de volgende stop op onze drukke zaterdag…
Bij onze buren verderop in de straat, de Jeffers, wordt traditioneel een St. Patrick’s Day feest georganiseerd en dat was afgelopen zaterdag. Het puilde uit en het was druk met vrienden en buren uit de omgeving. Ik was er samen met Alex naar toe gegaan terwijl Rob bij de slapende Nova bleef. Alex vermaakte zich kostelijk met de vele andere kinderen en met spelen bij de beek acherin de tuin van de Jeffers. Hij zag er een slang in het water zwemmen en dat maakte toch wel behoorlijk indruk. Het was leuk om iedereen te zien en het was echt een vrolijk feest, maar na een uur of anderhalf moesten we weer gedag zeggen om naar onze volgende activiteit te gaan.
Mannen in klederdracht vertelden verhalen uit vervlogen tijden.
Er was die avond nog een fundraiser van de school van Alex bij de Pizza Inn. Bij een van de lokale pizzarestaurants werkten de juffen een avond als serveersters en alle fooien gingen in de pot voor de school in Nicaragua, waar ze al het hele jaar voor aan het inzamelen zijn. Bij de Pizza Inn hingen ze met de benen buiten, dus we gaan er vanuit dat ze een goede opbrengst hebben gescoord. Het helpt ongetwijfeld ook dat de Pizza Inn 15% van de opbrengst van de avond doneerde aan het goede doel.
Bij thuiskomst was Nova nog klaarwakker (wat wil je, na zo’n dut) en Alex was naar eigen zeggen ook absoluut niet moe, dus we lieten hen nog naar de film Frozen kijken. Met moeite haalde Alex de aftiteling, en hij was tegen die tijd zo vreselijk moe dat het afwassen van zijn beschilderde snoet een heus drama werd. Gelukkig waren de tranen de volgende ochtend weer vergeten en zoals men zegt: ‘gelukkig hebben we de foto’s nog!’
Enige tijd geleden, tijdens een bezoek aan de pediater, merkte Nova’s dokter op dat haar buisjes aan het loskomen waren. Toen we een paar weken daarna bij de KNO arts waren voor een controle, bevestigde deze dat beide buisjes uit haar trommelvlies waren gekomen en diep in de gehoorgang lagen. Hij wilde dat we een timpanogram lieten maken, omdat hij dacht dat er vocht achter haar trommelvliezen zat. Dit bleek inderdaad zo te zijn. Het plan van aanpak was om na 6 weken terug te komen en een nieuw timpanogram te maken, zodat we konden zien of het vocht er nog zat, was opgelost of was verergerd.
Welnu, die 6 weken zijn voorbij gegaan en afgelopen maandag zat Nova weer in de stoel van de KNO arts. Het vocht achter haar trommelvliezen zat er nog en dus is het beste plan om opnieuw buisjes te laten zetten. Maar daar blijft het niet bij, want deze keer worden ook haar neusamandelen verwijderd. Deze staan in relatie tot de buis van Eustachius en kunnen veelvuldig zorgen voor oorontstekingen. Bovendien heeft Nova problemen met haar ademhaling en erg vaak last van (langdurige) verkoudheden, iets wat hopelijk opgelost kan worden door de neusamandelen weg te nemen. Wanneer het plaats moet vinden is nog niet duidelijk, maar het wordt wel een iets stevigere ingreep dan de vorige keer. Die arme meid…. maar hopelijk heeft ze daarna niet meer zo veel last van de typische winterkwalen!
Ik zou kunnen doen alsof de onderstaande filmpjes gisteren gemaakt zijn, maar de kans bestaat dat jullie me niet zullen geloven. Dus we zeggen het maar eerlijk: het eerste filmpje is 2 weken oud, het tweede een week en het laatste is van afgelopen weekend. Veel kijkplezier!
Weet je nog, het bericht over Pax? Dat was toch echt pas vorige week en het is een sensationele week geweest wat betreft het weer. Na vier dagen sneeuw en ijs werd het spontaan lente. Heerlijk weer! Jassen uit, t-shirts aan. Maar wacht, wat is dat? Op vrijdagavond werden we getroffen door een aardbeving van 4.4 op de schaal van Richter. Op zaterdag volgde de naschok van 3.7. Het stelde allemaal niet zo gek veel voor natuurlijk, maar maf is het wel.
Van sneeuw naar 25 graden in een week tijd. Tja.
Inmiddels heeft het kwik de 25 graden bereikt en is het fabelachtig mooi weer, maar dat komt niet zonder gevolgen. Gisternacht werden we opgeschrikt door een woest onweer midden in de nacht. Het knalde dat het een lieve lust was en als gevolg waren we onze telefoon- en internetverbinding kwijt. Gelukkig is het weer hersteld, maar we bereiden ons alvast voor op de volgende storing. Ook voor de komende nacht staan er onstuimige onweersbuien op het menu, omdat de zeer warme lucht gaat knallen met een koufront.
Naar verluidt krijgen we, na opnieuw een zeer mooi weekend, volgende week weer aanmerkelijk koeler weer, nachtvorst en misschien 10 graden overdag. Je kunt het je bijna niet voorstellen als je nu naar buiten kijkt. Moeder Natuur is echt danig in de war, hoor!
UPDATE: Op vrijdagmorgen komt er nog even een tornado waarschuwing bovenop. Hoezo onstuimig weer?
Vrijwel iedereen kent de film ‘Groundhog Day’, de hilarische film waarin Bill Murray een verslaggever speelt die dezelfde dag steeds opnieuw beleeft. Hij wordt iedere ochtend wakker in hetzelfde plaatsje, waar dezelfde gebeurtenissen steeds opnieuw afspelen. Murray moet in het verhaal verslag doen van Groundhog Day, een echt bestaand ‘evenement’ dat elk jaar plaatsvindt op 2 februari en live op televisie te zien is. Een groundhog (bosmarmot) wordt gefilmd terwijl hij uit zijn hol komt. Ziet hij op dat moment zijn schaduw, dan kruipt hij terug in zijn hol en zal de winter nog 6 weken duren. Doet hij dat niet, dan is de lente nabij.
Welnu, dit jaar zag groundhog Phil zijn schaduw en zijn voorspellende gaven lijken op waarheid te berusten. In de loop van de komende nacht komt winterstorm Pax onze kant op en zal de komende dagen voor de nodige problemen gaan zorgen. Het is nog niet helemaal duidelijk wat het gaat worden: sneeuw, ijs, winterse mix, ijzel of een combinatie van alles? Het staat vast dat het gaat sneeuwen en het zou zo maar kunnen dat de rest van de week bijna alles dicht is. We zullen de omstandigheden rond het winterse weer bijhouden in dit bericht (tenzij we geen stroom meer hebben, wat zeker op woensdag een reele kans is). Wordt vervolgd!
UPDATE 1: Vandaag hebben we vanaf het middaguur af en aan lichte regen gehad. Het weerkanaal op tv laat mooie doemscenario’s zien; vooral Georgia en North en South Carolina gaat zware tijden tegemoet. Het ziet er nu nog mild uit en de berichten over wanneer sneeuw en/of aanvriezende regen begint te vallen varieren nogal. Desondanks hebben we van de school van Alex vanavond al de melding ontvangen dat ze morgen dicht zijn. En met hen vele anderen: andere schooldistricten, maar ook vooral veel diensten en bedrijven die morgen dicht blijven. De winkels zijn geplunderd. Ik heb vandaag veel eenpansgerechten gemaakt die we op de barbecue kunnen opwarmen als de stroom mocht uitvallen. Morgen meer!
Alex was al snel buiten te vinden.
UPDATE 2: Het is dinsdag en vanmorgen was ik om 6 uur wakker. Het sneeuwde toen al, zij het dat het slechts zeer kleine vlokjes waren en ook niet vreselijk veel. Rob heeft Nova naar school gebracht en ik had om 8 uur een afspraak met Alex bij de dokter om naar zijn hechtingen te laten kijken. De weg was nog zeer goed begaanbaar, maar je kon merken dat er aanmerkelijk minder verkeer op de weg was. Na de doktersafspraak ben ik met Alex naar de supermarkt gegaan om wat extra eten in te slaan dat lang houdbaar is en geen koeling of verhitting nodig heeft. Het was overal opmerkelijk rustig. Daarna zijn we naar het centrum gereden om bij Costco nog enkele dingen te halen. Hier is het normaal gezien druk met verkeer, maar vandaag had ik de weg bijna voor mezelf. Het sneeuwde inmiddels flink, grote vlokken die hard omlaag kwamen en die in tegenstelling tot vroeger op de dag wel bleven liggen. De temperatuur was inmiddels gezakt tot rondom het vriespunt. Tijd dus om Nova uit school te halen en het voor gezien te houden! Naar verluid krijgen we vanmiddag een droge periode en komt daarna het tweede, en meest gevaarlijke, deel van de storm. Hevige sneeuwval in combinatie met ijs. Dit zal ongetwijfeld veel stroomuitval in de hele regio met zich meebrengen. De combinatie sneeuwval-en-ijs kan wel tot donderdagmorgen aanhouden, dus de verwachting is dat South Carolina tot en met vrijdag compleet ontregeld is.
UPDATE 3: Er is vandaag aanmerkelijk meer sneeuw gevallen dan voorspeld was. Gelukkig bleef het op de straten niet liggen en is vervoer de hele dag mogelijk geweest, hoewel de meeste mensen desondanks thuis zijn gebleven. Wij hebben ons zo goed mogelijk voorbereid op wat komen gaat. School is ook voor woensdag geannuleerd en de lijst met instellingen, diensten en bedrijven die woensdag de deuren gesloten houden is oneindig. Ook Rob mag morgenvroeg de wekker uitzetten, hoewel de kinderen waarschijnlijk zo vol verwachting zijn om in het winterwonderland te spelen dat er van uitslapen wel niet zo veel zal komen.
UPDATE 4: Na een lange pauze is het vanmorgen om 8 uur opnieuw begonnen met sneeuwen. De noodtoestand is gisteren al uitgeroepen en je moet wel heel onnozel zijn om nu nog de deur uit te gaan. In Georgia zaten vanmorgen al bijna 100.000 huizen zonder stroom en het gebied dat dat veroorzaakt heeft, trekt nu onze kant op. Wij zitten op een lijn waar het gebied net wel of net geen ijs brengt, dus de tijd zal het leren. Stroomkabels hangen hier grotendeels boven de grond en als daar veel sneeuw en ijs op terecht komt, knappen ze onder het gewicht. Er zou tot wel 30 cm sneeuw kunnen vallen vandaag. Maar op dit moment is alles nog ok!
Op de (geimproviseerde) slee.
UPDATE 5: Het sneeuwt oponhoudelijk. De weerdiensten sturen de ene paniekmelding na de andere. Later vandaag verandert de sneeuw in ijs en kan er bovenop de sneeuw verschillende centimeters ijs vallen, een absolute ramp. Wij hebben zelf een slee voor de kids gemaakt en zijn ermee de straat opgegaan; even kijken hoe het er overal uitziet (heel stil) en hoe de situatie precies is (nog ok, mits je loopt). Alex en Nova vonden het sleetje rijden prachtig, maar met de sneeuw spelen in de tuin is alleen leuk als je niet koud en nat bent, aldus onze jongste. We hebben de kinderen snel in bad gezet om op te warmen, dat kan in ieder geval nog.
UPDATE 6: Donderdagochtend. Hoera, de stroom doet het nog steeds! Gisteren vanaf een uur of vier viel er lange tijd ijs. Na middernacht veranderde het terug naar sneeuw en dat hield pas tegen de ochtend op. Buiten zien we een dikke laag onaangetaste sneeuw. Als het goed is, komt het kwik vandaag boven nul, zodat een heel deel kan wegsmelten. De vraag is of dat wat wegsmelt vanavond weer aanvriest, wat betekent dat er waarschijnlijk nog een schoolvrije dag volgt.
Een sneeuwman met de naam ‘Olaf’.
UPDATE 7: Vrijdag. Het leven komt gedeeltelijk weer op gang. Gisteren heeft het tot het middaguur opnieuw gesneeuwd. Werkelijk alles was gesloten. De staat had een ‘Civil Emergency’ uitgestuurd, wat slechts 1 niveau onder een terroristische aanslag valt. De sneeuw plakte prima en we hebben een flinke sneeuwpop gemaakt, tot groot amusement van de ukkies. Het kwik steeg uiteindelijk tot 8 graden en zodoende kon er al veel sneeuw smelten. Rob heeft de oprit in zoverre sneeuwvrij gemaakt dat hij vandaag weer naar zijn werk kon. De school van Alex is opnieuw dicht, voor de vierde dag op rij. De opvang van Nova is open, zij het twee uur later dan normaal. Het is nog erg goed opletten op de wegen want er is vannacht veel nieuw ijs ontstaan. Parkeerplaatsen zijn meestal glijbanen als er niet gestrooid is (en in de meeste gevallen is dat niet zo). De temperaturen blijven dit weekend royaal boven nul en de zon laat zich uitbundig zien, maar evengoed zal het nog een paar dagen duren voordat alles weggesmolten is. Driekwart miljoen mensen zijn zonder stroom komen te zitten, maar gelukkig zaten wij daar deze keer niet bij!
Alex en Nova zijn samen weer verantwoordelijk geweest voor vele vrolijk momenten, waarvan hier een selectie.
Er zitten weer een paar juweeltjes bij.
We zijn in het kindermuseum. De kinderen spelen dat ze in een vliegtuig zitten.
“We are in a plane! We are going to opa en oma in Nederland!”
Ze zwaaien. Mama zwaait terug.
“Wat zijn jullie ver weg!”
“We’re not gone yet, we’re stuck in the airport. The volcano stuff is in the way.”
Het heeft gevroren. Het regenwater in de zandbak is bevroren. Alex is er druk mee in de weer.
“Alex, als het heel koud is, wat gebeurt er dan met het water?”
“It turns into ice!”
“En als het ijs weer warm wordt, wat wordt het dan?”
“Umm…koffie?”
We zijn in de bergen en de wolken hangen laag. Alex:
“How did they get there? Did they just drop from the sky?”
Het is de avond voor zijn vijfde verjaardag. Alex zoekt een pyama uit voor de nacht. Hij kijkt een beetje bezorgd. Hij pakt er eentje met de leeftijftijdsindicatie 4.
“I can only wear this one one more time, mama, because then I’m five.”
We eten pannenkoeken. Als mama vraagt wat voor een pannenkoek papa lust, grapt hij ‘een zingende.’
De volgende keer dat we pannenkoeken eten, roept Alex snel: “Ik wil een zingende, net als papa!”
Het is ijzig koud en de stroom is ’s morgens vroeg uitgevallen zodat het binnen nog maar 13 graden is. Nova is een beetje aan het jengelen en huilt. Alex waarschuwt:
‘Nova, je moet geen traantjes hebben, or they freeze and you will have an iceberg on your cheek.’
Gevraagd of hij weet waar Nova’s ballon is, zegt Alex met volle overtuiging:
“I extremely don’t know.”
Alex lust nog wel een tweede toetje en heeft een subtiele manier om dat te vragen.
“I’m a very special boy. My body can hold two puddings at once.”
Nova zingt een liedje.
“The wheels on the bus go Bumba poep…”
Ze moet er zelf vreselijk om lachen.
“Dat was punny!”
Vlakbij het werk van papa is een vrachtwagen tegen een viaduct gereden, waardoor de weg is afgesloten. Het is belangrijk (lokaal) nieuws en we kijken ernaar op internet en later op het nieuws op tv. Het maakt diepe indruk op Alex. Als papa ’s avonds thuis komt, begint het verhaal:
“Papa, er is een truck tegen de bridge gereden bij jouw werk! De bridge is helemaal kapot en er zit een deuk in de road.”
Even later vertelt hij het nog eens, maar voegt wat extra kleur toe.
“Het kwam omdat een tornado was gekomen en die had de bridge kapot gemaakt! De road is ook helemaal kapot.”
Nog even later wordt het verhaal nog mooier gemaakt:
“De road is helemaal kapot van de tornado! You can see the pipelines. Daar staat ‘Alex’ op. De pipelines zijn broken en nu hebben de mensen geen water meer!”
Een vraag in het wilde weg:
“Is there a pancake on my head?”
Alex heeft het een beetje moeilijk op het toilet.
“De poep is te groot voor het gat in mijn billen.”
Nova heeft op een soort trampoline gesprongen en kan niet wachten tot ze het Alex kan vertellen.
“Ate! Ate! Nova boing boing! That was pun*! That was pannend*!” (*fun, *spannend)
Alex heeft een ongelukje gehad. Hij verklaart:
“Ik was heel druk met de trein aan het spelen en ik hoorde de poep gewoon niet aankomen.”
Alex speelt met zijn monster trucks. Nova kijkt het even aan en kondigt dan aan dat ze met haar Little People prinsessen gaat spelen. Alex:
“Dat is beter, Nova. Monster trucks zijn very mean tegen little sisters.”
Alex komt weer thuis van school met een mooi verhaal. Gevraagd wat hij als ontbijt heeft gehad, volgt de volgende uitwisseling:
“What did you have for breakfast today?”
“Um, cereal. But there was no more milk!”
“No milk? Maar heb je dan iets anders gekregen?”
“No. De milk truck was about to arrive, but there was a block of ice. The truck slipped on the ice! En al the milk spilled out. It mixed with the grass. So there was no milk.”
Nova, bij bijna elke activiteit of actie:
“Dat pannend!” (= dat was spannend)
Nova, gevraagd wat ze wil eten:
“I want a wappel!” (= waffle/wafel)
Een van Nova’s juffen ligt in het ziekenhuis. Nova vraagt waar Ms. Jody is.
“Miss Jody is in het ziekenhuis. Ze had pijn aan haar hoofd en haar arm en nu moet ze eerst beter worden.”
Nova heeft de oplossing:
“Doctor band-aid! All better!”
Nova babbelt heel wat af maar zoals dat meestal gaat met peuters verhaspelt ze nogal wat en creeert ze bovendien veel woorden zelf. Bijvoorbeeld:
Didi = drinken
Toppie = koffie
Ate = Alex
Bubbapie = butterfly
Milt = milk
Peepamuh = speelkamer
Hello titty = hello kitty
Jottert = yoghurt
I tawwy = I’m sorry
Wowwy = lolly
Tjooz mie = excuse me
Chindje = kindje
Something else = eufemisme voor een snoepje
Alex wil altijd graag de grootste aardbeien uit de doos. Als we een keer een bakje hebben met kleinere aardbeien is hij teleurgesteld. Mama legt uit dat kleine aardbeien lekkerder zijn dan de hele grote. Alex adopteert de gedachte en is tevreden. Totdat in de volgende doos weer hele grote zitten. Hij merkt op:
“Mom, ik heb ze allemaal geprobeerd maar de big ones zijn het lekkerst. Daar zit de meeste flavor aan.”
Nova is tegen de tafel gelopen en heeft pijn aan haar oog. Mama haalt een ijsje uit de vriezer en houdt dat er tegenaan. Alex wil er natuurlijk alles over weten. Hij loopt de speelkamer in en komt twee tellen later snikkend terug.
“Mama, you better get out the old ice cream again because I hurt my arm!”
We hebben een boekje gelezen en aan het eind is Cinderelephant gelukkig getrouwd met haar prins. Het laatste plaatje van het boek is de trouwauto met blikjes erachter. Alex:
“What is that?”
“Ze zijn getrouwd en nu gaan ze samen op honeymoon.”
“Honey? Honey is sticky.”
Hij denkt even na.
“Straks blijft de auto plakken.”
We kijken naar het Olympisch evenement biathlon. We leggen de kinderen uit dat de sporters afwisselend moeten langlaufen en schieten. Nova, die de sch-klank nog niet beheerst:
“Tieten? I want ook tieten!”
In tegenstelling tot wat het weerbericht aanvankelijk voorspeld had, was het dit weekend prachtig lenteweer. Daar moesten we van profiteren, want we hebben de laatste tijd al genoeg binnen gezeten. Ann had gevraagd of we zin hadden om mee te gaan naar de bibliotheek in Greenville op zaterdagmorgen, en dat gaf ons de gelegenheid om daarna een buitenactiviteit te plannen in ‘de grote stad’.
Met instrumenten in de weer in de Hughes Library in Greenville.
In de bieb was een muzikale interpretatie van het (in de USA) welbekende kinderboek ‘Click Clack Moo’ te zien en te horen. Het verhaal gaat over een boer, wiens koeien met behulp van een typmachine briefjes sturen waarin ze vragen om elektrische dekens. De boer vindt dat belachelijk en zegt ‘nee’, waardoor de koeien en later ook de kippen in staking gaan. Het is een grappig verhaal dat onze kinderen goed kennen, dus het was leuk om daar een aangeklede versie van te zien. Een dame uit het theaterleven las het verhaal met veel drama voor en een meneer met zeer veel ervaring op het gebied van percussie-instrumenten bracht het verhaal verder tot leven. De kinderen vonden het prachtig en luisterden ademloos. Aan het eind mochten alle kinderen die dat wilden een instrument vasthouden en erop spelen.
Behalve Wim en Ann waren ook Tony en Yasmine gekomen, en gezamenlijk zijn we gaan lunchen bij de Franse bakker. Dat was heerlijk en de enige reden om op te stappen, was dat de kinderen met z’n allen de tent aan het afbreken waren. We spraken af elkaar terug te zien bij de speeltuin tegenover de Greenville Zoo, waar het beredruk was. Iedereen was dolblij dat het eindelijk eens goed weer was, ook Adam en Annelies, die afgelopen oktober vanuit Gent hier naartoe zijn verhuisd. Zo kwamen we nog meer bekenden tegen en werd het een vrolijke boel. De kinderen konden naar hartelust rennen en spelen, tot alle ukjes uitgeput waren en dringend toe aan rust. Om half vier reden we naar huis en Nova sliep al snel.
Goed toeven in de speeltuin op zaterdag.
Op weg naar huis reden we langs de Starbucks voor een heerlijk kopje Caramel Flan Latte, en we zijn bij de bieb van Spartanburg een verse stapel boeken gaan halen. ’s Avonds hebben we met een kinderen gekeken naar het skispringen in Sotsji, een hele belevenis! Hopelijk kunnen ze eventjes zonder Dora en hun andere tekenfilms om te genieten van de vele prachtige sporten tijdens de Olympische Spelen.
Vanmorgen hebben we op ons gemak kunnen ontbijten om daarna de eerste voorstelling van The Lego Movie te bekijken in de bioscoop. Deze film is zeer te genieten voor kinderen en hun ouders, goed gemaakt, onderhoudend en bovendien grappig. De held van het verhaal maakt vele lastige situaties mee en moet geregeld knokken met de slechterikken, iets wat Alex met zijn hele wezen beleefde. Tot vier keer toe was hij helemaal in tranen omdat een van de ‘goede’ figuurtjes iets slechts overkwam (zoals bijvoorbeeld het poppetje wiens gezicht gewist werd met nagellak-remover), hij riep wild ‘BAM BAM BAM’ tijdens de gevechten en schopte daarbij met zijn benen en zwaaide met zijn armen, en af en toe riep hij ongerust ‘What happened?!’ als hij even niet begreep hoe het verhaal in elkaar stak en of het nog wel goed zat met de held. Aan het eind van de film zei hij dat hij het prachtig vond en thuis meteen met zijn Lego wilde spelen.
Zondagmiddag kwamen vriendjes Sarah en Paul vragen of de kindjes mee kwamen naar het speeltuintje op de hoek.
Helaas voor Alex zijn we eerst gestopt bij een restaurantje voor de lunch en daarna bij Publix om wat extra proviand in te slaan. De weersvoorspelling is verontrustend en vanaf maandagavond krijgen we echt winters weer met sneeuw en ijs op dinsdag en woensdag. Deze keer kunnen we blijkbaar een stevig pak verwachten, dus we weten nu al dat South Carolina enkele dagen op slot gaat deze week. Ik denk dat dinsdag, woensdag en donderdag de scholen dicht zullen zijn vanwege het weer. We houden jullie op de hoogte, maar als er niks op de blog verschijnt, is dat omdat de stroom is uitgevallen. Ook dat hoort bij het leven in SC!
De tumultueuze winter duurt nog even voort en wie vandaag naar buiten kijkt, zal moeite hebben om te geloven dat we twee dagen geleden zonder jas in de speeltuin waren en genoten van 19 graden in de zon. De lente leek zo dichtbij! Maar een winterstorm met de naam Leon kwam roet in het eten gooien, of beter gezegd sneeuw. Het diepe zuiden van de VS werd gisteren getroffen door een temperatuur die maar net boven het vriespunt was en daar kwam bovendien een groot gebied vol sneeuw, ijzel en winterse mix overheen.
Wij hadden het geluk dat het voornamelijk sneeuw was, elders in onze staat is vooral veel ijzel terecht gekomen. De scholen gingen gisteren om 11.30 dicht en het openbare leven kwam in de uren daarna bijna volledig tot stilstand. De noodtoestand werd uitgeroepen voordat de eerste sneeuwvlok ook maar gevallen was. Rond een uur of 15.00 was het dan zover… kleine sneeuwvlokjes dwarrelden door de lucht. In de uren daarna bleef het vallen, tot een uur of 8, 9 ’s avonds.
Alex maakt er meteen een spel van.
Je kon direct merken dat er buiten sneeuw lag door het vreemde licht in huis. Vanmorgen vroeg was het aanmerkelijk licht toen we uit bed kwamen. School voor beide kinderen was geannuleerd dus we hoefden niet vroeg op te staan. Natuurlijk stonden de kinderen al voor 7 uur naast ons bed, dus echt uitslapen zat er niet in. Rob checkte de weg buiten: ijs. Geen moment om uit te proberen hoe goed of slecht de wegen elders waren, want we weten dat er maar zeer weinig materieel is om sneeuw en ijs te bestrijden in ons gebied en de machines die er wel zijn, komen zeker niet bij ons langs. Er zat niks anders op dan te wachten tot het voorbij is. Gelukkig ging de zon al snel uitbundig schijnen en smolt veel rommel gauw weg, zodat Rob even na 10 uur vanmorgen toch naar zijn werk toe kon. Het komt vanmiddag zelfs een tijdje boven nul, dus wie weet komt het leven morgen weer op gang. Een ander scenario is dat de gesmolten sneeuw opnieuw aanvriest als de temperatuur vanavond en vannacht weer diep onder nul gaat, wat morgenvroeg opnieuw voor problemen zorgt, alsook de nodige annulaties en sluitingen. We zullen het nieuws in de gaten houden!
UPDATE: Ook op donderdag blijven de scholen de hele dag dicht.
Na het bezoek aan de Monster Jam vorig jaar is de voorliefde voor monstertrucks en hun capriolen bij Alex nog steeds hevig aanwezig. Inmiddels heeft hij al een stevige collectie monstertrucks verzameld, en deze wordt regelmatig voor de dag gehaald om mee te spelen. Toen de aankondigingen voor de nieuwe Monster Jam laat vorig jaar in het nieuws kwamen, was er natuurlijk geen houden aan. We moesten weer naar de Monster Jam!
VROEM! Een Wheelie.
Voor de mensen die niet vertrouwd zijn met het idioom: monstertrucks zijn auto’s met zware motoren en gigantische wielen. Monster Jams zijn bijeenkomsten waarin de monstertrucks met elkaar strijden over wie het beste kan springen, het hardst kan rijden, en wie de meeste en beste stunts kan uitvoeren binnen een minuut. Monstertrucks hebben een naam, meestal binnen de categorieen van roofdieren (Prowler, Predator, Monster Mutt, Crushstation), constructie en destructie (Devastator, Wrecking Crew, Stone Crusher), en superhelden (Captain America, Man of Steel, Wolverine, Iron Man).
Op zaterdag gingen Alex en zijn vriendje Luke, de zoon van mijn collega Philip, samen met de vaders richting de Monster Jam arena in Greenville. Onderweg werd de gehoorbescherming alvast opgezet om in de stemming te komen, en er werd voluit gegrapt en gegrold over wat er achter ons aanzat (dinosauriers, politie, vloedgolven, etc.). Nadat we een parkeerplaats hadden gevonden en in de BSWA onze plaats hadden gevonden, ging het spektakel al snel van start. Net zoals bij alle “sport”-activiteiten werd aandacht besteed aan de veteranen, de strijdkrachten en de hulpdiensten. Daarna werd het volkslied gezongen door een van de lokale bekendheden.
Na deze formaliteiten was het tijd voor de monstertrucks. Deze keer waren Prowler, Predator, Samson, Iron Warrior, Wolverine, Higher Education en Grave Digger aanwezig. De laatste twee zijn de favorieten van Alex! Higher Education is een zwaar gemotoriseerde schoolbus en Grave Digger is een van de grondleggers van het genre. Er werder wedstrijden gehouden in de categorieen Wheelies (een sprong over een aantal crush cars), Racing (twee trucks die om het snelst over een aantal crush cars heen rijden) en Free Style (elke truck krijgt een minuut om zoveel mogelijk stunts uit te voeren). Grave Digger was in deze Monster Jam in alle drie evenementen het beste, hoewel Higher Education in de Free Style zeer dichtbij kwam; Grave Digger won hier om technische redenen, niet op punten.
Tussen de monstertrucks door waren er nog wedstrijdjes van twee teams op quads en stuntmotoren. De twee quad-teams waren zogenaamd van North Carolina en South Carolina en er werd zeer zwaar op gehamerd dat ze met elkaar ruzie aan het maken waren. De mannen waren niet zo’n goede acteurs en hun accent gaf nu ook niet direct het beeld dat ze uit de twee Zuidelijke staten kwamen :-). De motoren reden hard een helling op en de berijders voerden in hun vlucht allerlei capriolen uit met als toppunt de salto-achterover.
Higher Education na de crash
Na ongeveer twee-en-een-half uur was de show voorbij en moesten Alex en Luke met tegenzin weer terug naar de auto om naar huis te gaan. De show was veel te snel voorbij gegaan! Gelukkig konden ze onderweg nog napraten over alle monstertrucks, en konden ze weer fantaseren over de monsters en natuurrampen die ons achtervolgden op weg naar huis. Terug thuis werden alle monstertrucks voor de dag gehaald en werd de show nog een keer opgevoerd.
De laatste mededeling bij de show: volgend jaar komen de monstertrucks weer terug…
Vrijwel iedereen kent de film ‘Groundhog Day’, de hilarische film waarin Bill Murray een verslaggever speelt die dezelfde dag steeds opnieuw beleeft. Hij wordt iedere ochtend wakker in hetzelfde plaatsje, waar dezelfde gebeurtenissen steeds opnieuw afspelen. Murray moet in het verhaal verslag doen van Groundhog Day, een echt bestaand ‘evenement’ dat elk jaar plaatsvindt op 2 februari en live op televisie te zien is. Een groundhog (bosmarmot) wordt gefilmd terwijl hij uit zijn hol komt. Ziet hij op dat moment zijn schaduw, dan kruipt hij terug in zijn hol en zal de winter nog 6 weken duren. Doet hij dat niet, dan is de lente nabij.
Peperazzi Blog 