Uncategorized – Pagina 4

Peuterpraat 44

Wederom kranige uitspraken van dit vrolijke duo

Alex heeft een belangrijke beslissing genomen.
“I decided I have too many girlfriends, so I took out Kimayah.”

Alex heeft nogal raar staan doen tijdens de karateles. Om hem te motiveren om de volgende keer beter zijn best te doen, geeft mama Nova een kwartje voor haar inzet met de mededeling dat degene die de volgende keer het hardst werkt dan ook een beloning krijgt. Alex is danig overstuur, maar het helpt wel: de les erna doet hij heel goed zijn best. Mama geeft beide kinderen een kwartje. Alex laat zich van zijn beste kant zien:
“Nova, I think you worked harder and were more focused today. When we get home, I have a surprise for you.” (Zo gezegd zo gedaan, eenmaal thuis haalt hij 45 cent uit zijn spaarpot en geeft ze aan zijn zusje. Lief he!)

Alex vergelijkt de tekeningen van Nova met de kunstwerken van Gustav Klimt.

Alex is tot een ontluisterende conclusie gekomen:
“I don’t think I was meant to be a soccer boy.”

Nova is een kaart voor Alex aan het maken. Ze informeert:
“What is your favorite fruit and vegetable? Then I can draw them on the card.”
Alex: “My favorite vegetable is broccoli and my favorite fruit is cantaloupe.”
Nova: “Can you say pineapple and beans? I can’t draw the other ones.”

Nova probeert iets te doen waar je veel fijne motoriek bij nodig hebt. Als het even mis gaat, zucht ze:
“It’s hard with these little hands.”

Alex heeft een splintertje in zijn vinger. Met knikkende knieen staat hij toe dat mama deze eruit haalt met een naald. Met een zielig stemmetje piept hij:
“I’m not excited about this at all.”

Nova is aan het schilderen.
“I draw-ed a heart!”
En twee tellen later:
“it looks like my butt.”

Alex en Nova bespreken wat hun favoriete pizza is.
“Cheese and pepperoni!”
Maar Nova weet ook wat ze niet lekker vindt.
“Macaroni and cheese pizza is my last favorite.”

Na een dag stampvol leuke activiteiten analyseert Alex:
“Today was a lot of fun! It just kept continuing. It was like turning the page of a book! And tomorrow, guess what? More fun! Today was only the first day!”

Nova eet een granola reep.
“Thanks for the granola bar, mom!”
“Je hebt hem zelf uitgezocht.”
“Oh. Thanks self!”

Nova kijkt naar een zwartwit foto op papa’s nachtksstje.
“Ewwww!”
“Wat is er ‘ewww’?
“I don’t like that picture.”
“Wat is er mis met de foto dan?”
“It has no colors.”

De klok is verzet, we zijn vroeg wakker. Alex komt de slaapkamer binnen.
“Is it 8:00 yet?”
“Nee, masr iedereen is wakker dus kom maar.”
“So you woke up all by yourself?”
“Nee, ik werd wakker toen Nova in bed kroop.”
“I didn’t even kruip, I leaped!”

Wij hebben een Amazon Echo in de keuken staan, een gadget die je door spraak kunt aansturen. Nova vraagt een liedje aan:
“Amazon, play Rolling in the Dirt.”
(Ze bedoelde overigens Rolling in the Deep, van Adele.)

Alex:
“The sky is naked. That means there are no clouds.”

Alex zit een beetje te jammeren. Nova:
“Alex, chill!”

Stampvol weekend

Coach Jimmy heeft de toekomst in z'n handen. — Coach Jimmy heeft de toekomst in z’n handen.

Het is momenteel schit-te-rend herfstweer en dat komt heel goed uit, want we hadden een bijzonder vol programma dit weekend. Wel moesten we eerst wat verplichtingen afwerken, Alex op zaterdagmorgen naar de kapper en daarna nog wat boodschappen doen (maar dat leverde de kinderen wel een lolly en een koekje op). Echt interessant werd het pas rond de middag, toen we bij de karate studio waren uitgenodigd om naar de zwarte (jiu jitsu) band-ceremonie van coach Jimmy te komen kijken. Jimmy is de eigenaar van Revolution en ook hij groeit nog in zijn kunst. Hij heeft er 15 jaar over gedaan om deze zwarte band te bereiken; het is dus geen alledaags verschijnsel en aan het eind van de plichtplegingen werd een bijzonder stukje Braziliaanse traditie gedemonstreerd. Wie een hogere band haalt in deze sport wordt, door eenieder die geholpen heeft dit doel te bereiken, met zijn of haar band geslagen, een symbolische herinnering aan de lange en vaak pijnlijke weg er naar toe. Er waren zo’n 30 mensen (coaches, trainingspartners, jiu jitsu-maatjes, etc) die Jimmy er met varierende kracht flink van langs gaven. Naderhand vertelde Jimmy ons dat het echt wel even zeer doet, maar dat hij ook precies weet welke mensen hem de hardste meppen verkocht hebben (en aangezien dat meestal vrienden waren die zelf nog een witte jiu jitsu band hebben, staat hen in de toekomst nog een repercussie te wachten).

Nova deed het uitstekend op de bowlingbaan.

Aan het eind van dit tafereel werd de karate-studio officieel geopenend. Ongeveer twee maanden geleden is deze nieuwe lokatie geopenend en dat moest nog gevierd worden. Er waren springkastelen neergezet en er waren hotdogs, ijsjes en andere lekkernijen waar de kindjes mee ‘lunchten’. Helaas konden we niet al te lang meer blijven, want om 14:00 moesten we op het verjaardagsfeestje van Paul zijn. Dit buurjongetje kennen we al sinds zijn geboorte en dit weekend is hij 5 geworden. Dat vierden we samen op de bowlingbaan, waar zijn grote zus Sarah een paar maanden geleden haar 7e verjaardag vierde. Het was dus onze tweede keer bowlen en in de tussentijd is er heel wat veranderd: Alex was de winnaar van zijn groep en Nova winnaar in de hare! Dat was de vorige keer wel anders. Wie weet zit er dankzij alle karatelessen wat meer power in de spierballen. Of waren het de twee stukken verjaardagstaart die het verschil maakten?

Boo in the Zoo! Hoewel... ze schrikken nergens meer van. — Boo in the Zoo! Hoewel… ze schrikken nergens meer van.

Het was nog niet gedaan met de pret, want van het verjaardagsfeest reden we door naar Greenville, waar we ons jaarlijkse bezoek aan Boo in the Zoo gebracht hebben. Net als de vorige twee jaren was vriendje Luke er ook weer bij, het is een beetje een traditie geworden. Het was de eerste echte gelegenheid om de Halloween-kostuums van dit jaar te dragen en ze zijn met vlag en wimpel geslaagd: Alex een heuse Ninja en Nova zet haar prinsessenthema voort, dit jaar als Assepoester. Bij de ingang krijgen de kinderen een tas en naarmate je door de dierentuin loopt, die overal versierd is met Halloween-artikelen en opblaasfiguren, wordt dat tasje zoetjesaan gevuld met snoepgoed en speeltjes. Aan het eind kunnen ze nog mooi spelen in de speeltuin die pal naast de dierentuin ligt en, heel belangrijk, alvast wat snoepen uit hun verzameling. Dat was dus een bijzonder geslaagde zaterdag!

Heel tevreden met een bezoek aan Denver Downs.

Maar ook zondag stond er nog iets leuks op het programma! Na enkele natte weekenden was het nu eindelijk mooi genoeg om naar Denver Downs te gaan, met stip onze favoriete agrarische bestemming in de periode die culmineert in Halloween. Dit boeren-entertainment nabij Clemson is een absoluut hoogtepunt waar de kinderen intens van genieten en geen genoeg van kunnen krijgen. Je kunt het zo gek niet bedenken of het is er te doen: een enorm springkussen, touwklimmen met of zonder stapels hooibalen, een koe-trein getrokken door een tractor, een zipline, grote glijbanen, ‘zand’bakken die niet gevuld zijn met zand maar met mais, een enorm doolhof, live muziek, water pompen, huisjes bouwen, balspellen, tochtjes met de tractor en nog veel meer. Het is een feest van begin tot eind en ieder jaar is er wel weer het nodige veranderd ten opzichte van de vorige editie. Als afsluiter gaan we dan ook nog naar de vlakbij gelegen McDonald’s en met een Happy Meal is het feest compleet. Wat denk je, zouden de kids tevreden zijn na zo’n weekend?

Verjaardagsfeest met de Critter Keeper

21458786193_04a2acb5f4_z — Liever Alex dan mama: zomaar een tarantula vasthouden!

Na de stortvloed van water vorig weekend hadden we vandaag wederom een bijzonder regenachtige dag. Moeder Natuur heeft blijkbaar in de gaten dat ze nog veel goed te maken heeft voor het gebrek in de zomermaanden en is met een flinke inhaalslag bezig. Gelukkig was er vanmorgen in boekenwinkel Barnes & Noble een leuke activiteit voor de kinderen, waarna we Thais zijn gaan eten, een van de weinige cuisines die de kinderen kunnen waarderen (sateh met rijst gaat er altijd wel in, nu die groentes nog). Daarna nog wat boodschappen doen en de middag was een eind om. Heel spannend, want Nova was om 16.00 uitgenodigd op het feestje van een klasgenootje, Dominic, en hoera, Alex mocht ook meekomen.

Het verjaardagsentertainment bestond uit de Critter Keeper, een eenmanshow die allerlei enge beesten laat zien en dit op zeer amusante wijze aan elkaar babbelt en goochelt. Al doende hoopt hij natuurlijk wat kennis over te dragen. We kennen de Critter Keeper van de zomerprogramma’s in de bieb, waar hij een graag geziene gast is. Alleen vandaag was het wel leuker, want het gezelschap was een stuk kleiner en daardoor konden de kinderen er met hun neus bovenop zitten en kwamen vrijwilligers ook echt aan de beurt (tot groot genoegen van Alex). De kinderen zaten op de voorste rij met uitstekend zicht op alles wat zich voltrok en ze hebben zich een breuk gelachen en zijn een paar keer flink geschrokken (door het foppen van de Critter Keeper).

21457095174_b370f43f41_z — Uiteindelijk durfde Nova dan toch, en nog wel met een Burmese python op schoot.

Zodra er een vrijwilliger nodig was, stak Alex zijn hand op. Nova wilde niet en liet ook het aaien van de dieren aan zich voorbij gaan. Alex was zeer moedig en heeft zelfs een tarantula vastgehouden. Wat een held, want dat doet zijn mama hem niet na! Maar Nova verraste ons aan het eind van het programma door WEL een boa constrictor van drie meter vast te houden! Dat vond de Critter Keeper erg leuk om te zien, dat zo’n verlegen meisje uiteindelijk toch de grote stap durfde te zetten. De kinderen hebben zich in ieder geval ondanks het weer uitstekend vermaakt. In het filmpje zie je nog hoe een Zuidamerikaanse reuzenpad een worm opeet en een salamander die de kinderen aan het eind van het programma uitzwaait.

The Big E

Op de camera kwam ik een filmpje tegen van afgelopen september dat ik geknipt heb in The Big E in Gaffney. Dat was op een regenachtige zondag en we wisten wel vaag wat The Big E was, maar we waren er nog nooit binnen geweest. Het was een goede dag om dat eens uit te proberen. Het is een bioscoop met daarin ook een flinke speelhal en een bowlingbaan; wij kochten tickets voor de speelhal en zijn later ook nog een film gaan bekijken, aangezien het weer er niet beter op werd. De kinderen hebben zich uitstekend moe gemaakt met spelen: het was een en al klimmen en klauteren en er was ook een grote ballen’bak’, met kanonnen die ballen konden afschieten en fonteinen die ballen omhoog knalden. Groot feest dus en fantastisch gespeeld. Weer iets nieuws in onze buurt gevonden!

Een kleurtje erbij

Karate speelt de laatste maanden een grote rol in ons leven. Maar liefst vier keer per week zijn we in de studio te vinden, hetzij bij de Little Ninjas dan wel bij de Mighty Dragons. En met succes, want zowel Alex als Nova is vandaag gepromoveerd naar de volgende band: Nova is nu wit met geel en Alex is camouflage met geel. Voor de jeugdigen en zeer jeugdigen is een speciaal systeem ontwikkeld dat de kinderen toestaat met enige regelmaat een volgende kleur te behalen, zodat ze merken dat ze vooruit gaan met hun kunst en kunde. Het is de eerste stap op weg naar een volledig gele band, waarvoor ze hard gewerkt hebben. Papa en mama zijn dan ook heel trots op de kleintjes!

Orkaan Joaquin – deel 2

Wat een weer was het! Vrijdagmiddag begon het te regenen en zondagmiddag hield het op. Tussendoor wisselde de neerslag tussen miezerbuitjes en tropische moesson. De uiteindelijke uitslag volgens de National Weather Service: 6.24 inches ofwel 158 mm. Deze onvoorstelbare hoeveelheid regen is ongeveer wat er normaal in 6 weken in South Carolina moet vallen, of ongeveer wat er gemiddeld in 10 weken in Nederland valt.

In de wijde omtrek waren beken en rivieren buiten hun oevers getreden en bomen omgewaaid. De omgewaaide bomen vallen dan vaak ook nog eens op bovengrondse elektriciteitskabels, waardoor mensen zonder stroom komen te zitten. Het is ons deze keer gelukkig bespaard gebleven. Ondanks de regenval hebben we steeds stroom en internet kunnen houden en is er niet teveel water op ons gazon blijven staan.

Andere delen van de staat hadden minder geluk. In steden als Charleston (aan de kust) en Columbia (in het midden van de staat) viel meer dan 300 mm regen. In beide steden waren dan ook grote overstromingen waarbij zelfs een aantal grote snelwegen blank kwamen te staan. De gouverneur van South Carolina, Nikki Haley, had gelukkig vantevoren al de noodtoestand afgekondigd, waardoor de mensen die zwaar getroffen zijn door de watersnood kunnen rekenen op federale ondersteuning om de schade te herstellen – een schrale troost voor de mensen die de komende maanden zonder huis zitten.

Orkaan Joaquin

De afgelopen dagen hebben we met enige belangstelling de berichtgeving rond orkaan Joaquin gevolgd. Het zag er aanvankelijk niet naar uit dat we er veel last van zouden hebben en het orkaanseizoen is tot op heden zeer rustig geweest. Maar het blijkt dat Joaquin toch een stevige verrassing voor ons in petto heeft en de komende dagen gaan we ontdekken wat die verrassing precies inhoudt.

Als het alleen ging om Joaquin zou het allemaal wel meegevallen zijn. Echter, er hangt een groot lagedrukgebied boven het zuidoosten van de VS en dit gebied gaat naar alle waarschijnlijkheid enorme hoeveelheden water bij Joaquin vandaan zuigen. Dit komt dan bij ons terecht en de voorspellingen lopen nog wat uiteen, maar één zekerheid is er wel: het gaat om ongelooflijke hoeveelheden water. In sommige weermodellen wordt gesproken van wel 33 tot 45 cm regenval. Dat is het equivalent van een half jaar regen in Nederland, wat hier in een weekend gaat vallen. In de afgelopen week is al het nodige aan regen gevallen en de bodem is inmiddels behoorlijk verzadigd, nog voordat de verwachte storm overtrekt.

Het mag geen verrassing zijn dat dit voor grote problemen gaat zorgen. Beken, stroompjes, rivieren en andere wateren gaan buiten hun oevers treden. Het landschap is hier aanmerkelijk grilliger dan in Nederland met hoge en lage delen en het zijn de lagergelegen stukken die onherroepelijk onder water komen te staan. Mensen die op zo’n lager stuk wonen, doen er verstandig aan tijdelijk elders onderkomen te vinden, zeker als je dicht bij een of andere stroom water woont. Een ander probleem dat hier voorkomt is overstromingsgevaar. Het is zeer aannemelijk dat stukken straat onder water komen te staan en als je dit aantreft, mag je hier nooit, maar dan ook nooit doorheen rijden. Als je je afvraagt waar dit advies vandaan komt, stel ik voor dat je het volgende filmpje bekijkt, want dit is precies wat ons de komende dagen te wachten staat.

Welnu, er is nog veel onzekerheid over het pad van Joaquin en waar de orkaan aan land komt, zal van invloed zijn op de hoeveelheid water die we te verduren krijgen. Maar zelfs in het gunstigste scenario moeten we voorbereid zijn op problemen in de wijde omtrek, zij het door overstromingen, stroomuitval of andere wateroverlast. Het gaat een interessant weekend worden, dat is een ding dat zeker is. Als je meer wilt weten, kun je bijvoorbeeld hier of hier kijken.

Peuterpraat #43

Nova kijkt naar een babyfoto van zichzelf en zegt verrukt:
“I was ADORABLE!”

Alex staat in de hobbywinkel en wil heel graag een mecano-achtige bouwdoos van een machine hebben. De redenen die hij hiervoor aandraagt:
“Somebody else will buy it before we can get it.”
“My triceratops will be lonely. Nobody deserves to be lonely.”
“We will buy it now, then work very hard in our workbooks, and then build it.”
Papa zegt nog steeds nee.
Alex, zeer teleurgesteld: “But that was the best I could come up with…”

Alex probeert een vlieg te meppen, maar het beest is hem steeds te snel af. Uiteindelijk roept hij gefrustreerd:
“Misselijk rotbeest!”

Papa en mama hebben een drankje van Starbucks. Alex wil proeven en vindt het erg lekker. Na twee flinke teugen vindt mama het genoeg.
“Can I have some more?”
“Nou, Alex, laten we dat maar niet meer doen vandaag.”
“Why not?”
“Omdat koffie meer iets is voor grote mensen.”
“Why?”
“Omdat er iets in zit waar kindjes een beetje wild van worden.”
“What is it waar kindjes wild van worden?”
“Dat is cafeine. Dat zit ook in cola en daarom krijgen jullie ook geen cola.”
Alex moet even nadenken.
“Maar opa drinkt cola en hij wordt daar toch ook niet wild van?”

Alex wordt ’s morgens wakker.
“Did you know they discovered a new dinosaur? It has 6 legs and it’s called Ebunkulosaurus. It’s an omnivore. He had meat for breakfast and leaves for dinner.”

Nova heeft een idee wanneer bedtijd wordt aangekondigd.
“I have an idea. Let’s take Alex to bed, read a story, brush teeth and then I come back down to watch tv with mom and dad.”

Papa en de kinderen spelen met de ballen in de tuin. Alex wordt in zijn gezicht geraakt en valt huilend op de grond.
Papa loopt naar hem toe, steekt vijf vingers op en vraagt hoeveel vingers Alex ziet.
Alex: “Four fingers!”
Papa: “Hoeveel vingers zie je echt?”
Alex: “With my hurt eye, I see one finger less.”

Alex bouwt een nieuw Lego project en papa is zijn helper. Wanneer papa heel even wegloopt, wordt hij al snel teruggefloten.
“Papa, I need something uitvogeld!”

We rijden door de stad. Nova ziet een man lopen zonder shirt. Nova:
“Look! He’s not even wearing a shirt! That’s not responsible!”
Alex voegt er ook nog iets aan toe:
“That’s nasty!” Nova:
“And I can see his underpants!”
*gevolgd door oorverdovend gegiechel van allebei*

Alex vertelt ademloos over een nieuw spel dat hij bij zijn nieuwe juf op de iPad speelt. Het gaat om het welbekense MineCraft. Papa installeert het spel op de Kindle van Alex, maar doordat zijn speeltijd van de dag (beperkt tot 30 min) er bijna op zit, heeft hij maar 3 minuten over om ermee te spelen. Hij moet tot de volgende dag wachten tot hij er weer mee aan de slag kan. Wanneer de volgende ochtend de wekker gaat, vliegt Alex uit bed en rent naar beneden.
“I think I need some exrcise before breakfast!”
(Natuurlijk moest hij toch eerst ontbijten voor hij mocht spelen)

We zijn aan het eten. Er landt een vlieg op Alex zijn bord. Hij trekt een vies gezicht.
“Can I still eat this?”
“Ik zag dat de vlieg net zijn voeten had geveegd.”
Alex neemt het voor waarheid aan. Even later wil hij het toch nog even zeker weten.
“Are you sure he wiped his feet?”

Nova heeft een tekening gemaakt. Het zijn een boel kriebels en mama ziet niet direct wat het voorstelt.
“Euh…wat heb je getekend?”
“It’s an octopus eating celery, silly!”
Tja, dat mama dàt niet zag!

Ruilen?

21017816835_ef9132f70c_z — Zou de herfst zich hier verstopt hebben?

Is het al herfst in Nederland? Ja? Zullen we ruilen dan? Want de zomer duurt hier maar voort en voort en eerlijk gezegd zijn het wel een beetje beu. De luchtvochtigheid is vandaag bijvoorbeeld 95% en het is momenteel 31 graden; daar komt in de loop van de middag nog een of twee graadjes bij. Het is gelukkig wel iets afgekoeld ten opzichte van vorige week, toen we nog temperaturen van 35 en 36 graden klokten. Maar we hoeven de jassen en winterkleren voorlopig nog niet tevoorschijn te halen, dat is wel duidelijk. We snakken naar een druppel regen, het is overal kurkdroog en het is afschuwelijk benauwd.

Wat een klaagzang, he? Maar ik merk het aan iedereen hier, we zijn er klaar voor. Verkleurende natuur. Herfstfestivals. De nieuwe oogst. Pompoenen bij de voordeur. Halloween en Thanksgiving. Lekker knus en mooie kleuren. En vooral een eind aan de moordende hitte. Want geloof me, er bestaat heus zoiets als ‘teveel zomer’.

’t Is weer voorbij, die mooie zomer…

Tja, het is een feit, de zomervakantie zit er zo goed als op. Het was deze week ‘Meet The Teacher’ op school en Alex heeft eindelijk kunnen kennismaken met zijn juf, Ms. Coleman. Het is een beetje vreemd om na zo’n lange tijd weer door de gangen van de school te lopen en Alex was natuurlijk een beetje timide, iets wat wel snel zal slijten als maandag het schooljaar weer echt begint. De nieuwe juf liet ons al direct weten van haar vele plannen en het was duidelijk dat ze haar zaken goed op een rijtje heeft. Het is dan ook niet voor niets dat ze 2 jaar geleden de ‘teacher of the year’ prijs gewonnen heeft. We zijn heel benieuwd hoe het komende jaar zal zijn en Alex heeft er ook wel een goed gevoel bij want op weg naar buiten zei hij: “Thank you for choosing Ms. Coleman for me, mom!”.

Nova kent haar juffen al, want twee jaar geleden heeft Alex de dames in Pre-K gehad en we hebben hen al tijdens diverse gelegenheden gezien. Dit was ook heel bewust, want Nova is van nature introverter dan haar broer en het kost haar iets meer tijd om zich op haar gemak te voelen op nieuwe plaatsen. Zodoende hebben we elke gelegenheid aangepakt om haar mee te nemen naar de school, zodat, wanneer het eenmaal tijd was dat ze er zelf naar toe moest, niet al te veel moeite zou hebben met de overgang. En die aanpak lijkt nu succes te hebben, want ze had er geen moeite mee om op school te zijn. Sterker nog, ze kijkt er erg naar uit. Van juf Radford kreeg ze een rode tas die ze elke dag moet meebrengen en daar is ze heel trots op. Volgende week volgt er nog een huisbezoek en op 26 augustus begint het circus voor haar dan eindelijk ook.

Het wordt dus een druk jaar, met twee kinderen op dezelfde school, maar die op verschillende tijden thuiskomen (Nova om 10:30 en Alex om 14:10; twee keer in de rij staan dus!) en die allebei naschoolse activiteiten hebben. Maandag gaat met frisse moed de wekker weer om 6:20!