Nu we enkele keren bij Monkey Joe’s en soortgelijke springkussenpaleizen zijn geweest, weten we dat Alex het wel kan waarderen om hier een paar uurtjes rond te hangen. Toen het een dagje niet zo mooi weer was, zijn we hier dan ook een keertje beland. Alex kon zijn opa en oma goed laten zien hoeveel energie hij precies heeft. Net na openingstijd stonden we voor de deur en Alex heeft tot de lunch flink gesprongen en gerend. Er is zo veel filmmateriaal van deze ochtend, dat ik het maar verdeeld heb over meerdere filmpjes.
Tegen de tijd dat we weer gingen, viste Alex nog een Monkey Joe’s aap van het rek en oma kon het niet weerstaan om deze aan hem te geven. Een heel slimme zet om dit rek dicht bij de uitgang te zetten!
Vandaag zijn mijn ouders, na een vakantie van bijna 3 weken, weer vertrokken richting Nederland. Het was een reis die begon met veel pech, maar dat was gelukkig allemaal snel vergeten. We hebben met z’n allen drie heerlijke, drukke, vrolijke en zonnige weken gehad en weer talloze mooie herinneringen opgebouwd. Alex was in slaap gevallen op weg naar het vliegveld, waarschijnlijk maar beter ook want de vorige keer dat hij opa en oma naar het vliegveld bracht, was hij behoorlijk uit zijn doen van de hele zaak. Sinds we thuis zijn, zoekt hij naar zijn ‘bapa’ en ‘ama’ en als je bij hem uit de buurt gaat, raakt hij soms flink van streek. Vermoedelijk denkt hij dat wij dan ook zomaar ‘verdwijnen’.
Omdat we de afgelopen weken zo ontzettend veel van huis zijn geweest en we de computer niet veel van dichtbij hebben gezien, zijn de dagverslagen er een beetje bij ingeschoten. Ik zal proberen in de komende dagen nog wat avonturen te beschrijven, er is genoeg te vertellen! Ik begin alvast met een van de laatste: een tripje naar het Griekse Festival in Greenville afgelopen zaterdag. De Grieks-Orthodoxe kerk organiseert daar elk jaar dit leuke festival vol authentieke muziek, dans en natuurlijk eten. Een vrolijke boel, maar o, wat was het die dag heet! Het kwik bleef maar klimmen en haalde 35 graden, en het helpt natuurlijk niet dat je dan bovenop het asfalt staat. Pfff… niet te hebben daar.
Maar geen nood: het kindermuseum van Greenville lag er nagenoeg naast. Op zoek naar airco zijn we daar naar binnen gevlucht. We hadden geen idee wat te verwachten, maar in ieder geval niet wat we er vonden: een fantastisch leuke ‘speeltuin’ met een wetenschappelijk tintje. Drie verdiepingen vol leuke doe-dingen en proefjes, geweldig voor kinderen en hun (groot)ouders. Alex had er de middag van zijn leven en we hebben ons rotgelachen hoe hij overal de kleine boef uit hing. Het onderstaande filmpje spreekt boekdelen!
Alex vindt het schitterend dat hij nu van wel vier mensen tegelijk aandacht krijgt. Hij houdt ons allemaal tegelijk bezig en als er iemand iets anders aan het doen is, blijven er nog steeds drie mensen over om met hem te spelen. De kleine boef staat dus graag in het middelpunt van de belangstelling en laat dan al zijn kunsten zien. Gisteren waren we in het Paris Mountain State Park en daar was een amfitheatertje in het bos. Rob nam Alex mee op het podium en toen bleek nog maar weer eens wat een artiest in de dop het eigenlijk is. Het ziet er in het filmpje een beetje uit of Rob een soort regendans aan het doen is, maar hij probeert om zo hard mogelijk te stampen zodat het in de hele arena lekker galmt.
Rob heeft voor zijn 36ste verjaardag van mijn ouders een barbecue gekregen, een lekker grote Amerikaanse grill waar, als je wilt, 18 hamburgers tegelijk op passen. Zo bont zullen we het wel niet snel maken, maar we hebben gisteravond de grill voor het eerst in gebruik genomen met wat andere hapjes. Het apparaat werkt op propaangas en dat gaat volgens een heel handig inwisselsysteem: je koopt eerst een leeg tankje en dat kun je vervolgens bij elk verkooppunt van deze tanks omwisselen voor een volle. Je krijgt dus steeds een andere tank mee.
Rob en Jos hebben afgelopen maandag het hele ding in elkaar geschroefd, een mooi klusje voor een zeer regenachtige dag. Gisteren hebben ze het apparaat moeiteloos aan gekregen, het lijkt er dus op dat alle onderdelen op de goede plaats zitten. Het was gisteren 34 graden dus prima weer voor een etentje in de buitenlucht! Gelukkig kwam er een onweersgebied overwaaien, dat voor veel bewolking zorgde en daarmee de verschroeiende hitte van de zon blokkeerde. Het was daardoor heel aangenaam buiten en we hebben met smaak gegeten. Echt voor herhaling vatbaar!
Na een zeer regenachtige 36ste verjaardag op maandag trof Rob het vandaag beter. Alsof er gisteren geen druppel is gevallen kwam de zon vandaag al snel tevoorschijn en klom de temperatuur naar 30 graden. De lucht was strak blauw en dat er in Nasheville, Tennessee in 48 uur 40 cm regen is gevallen, geloof je alleen als je de beelden op televisie ziet. Wij zijn gisteren alleen maar geschampt door het verwoestende regengebied dat overtrok en op veel plaatsen zo veel schade heeft aangericht.
Dat neemt niet weg dat we toch blij waren met een mooie en droge dag vandaag. We hadden al snel besloten om naar het Biltmore landgoed in Asheville te gaan. Het was voor ons al weer een dik jaar geleden dat we hier voor het laatst geweest zijn en mijn ouders zijn hier twee jaar geleden, tijdens hun eerste bezoek aan deze omgeving, ook geweest. Alex vond de bloemenpracht natuurlijk schitterend en deed vooral zijn best om stiekem bloempjes te plukken. Waar hij ook erg goed in is geworden, is het omver trekken van de informatiebordjes bij de verschillende planten. Hij wordt er steeds handiger in en sjort ze in een mum van tijd uit de grond, om er vervolgens mee aan de haal te gaan. Wat is het toch een ondeugd af en toe!
Alexander is meestal een druk baasje, maar het uur voordat hij naar bed moet, spant doorgaans wel de kroon. Hij is overal tegelijk en met tien dingen bezig. Ook vanavond was het weer zo’n dag, opa en oma waren erg onder de indruk van de kunsten van ons bijna 16 maanden oude mannetje. Gelukkig valt hij na zo’n drukke periode wel snel in slaap!
Net als Alexander en papa en mama vinden opa en oma een dierentuin ook wel leuk. Het was dan ook al op de tweede dag van de vakantie dat we in Hollywild terecht kwamen. Opa en oma wilden wel eens zien hoe Alex achter de ganzen aan zit en alles op zijn eigen manier bekijkt.
We hadden een flinke zak voer gekocht om aan de dieren in het park te geven. Alex kreeg al gauw in de gaten dat de geitjes deze knabbels erg lekker vinden en hij durfde het zelfs aan om de beesten zelf te voeren. Dit ging prima tot een van de geitjes wel erg enthousiast een greep naar het handje van Alex deed. Daar schrok de kleine man natuurlijk van en hij hield het direct voor gezien met voeren. Dat betekende gelukkig ook dat hij het diervoer ook niet meer zelf opat.
Even later was hij het voorval al weer vergeten en stond hij vol enthousiasme de babygeitjes te voeren. Het is dus geen langdurig trauma geworden.
Enige weken geleden maakte Alex kennis met de Cozy Coupe van Little Tikes, een wagentje dat al 30 jaar lang een grote hit is bij jonge kinderen. Alex was bepaald geen uitzondering, vanaf het moment dat hij het karretje zag, was hij er niet meer bij weg te slaan. Nu opa en oma Eindhoven op bezoek zijn, heeft hij geluk: hij heeft van hen zijn eigen Cozy Coupe cadeau gekregen.
Al op de eerste avond van hun vakantie kwamen de vele onderdelen van het autootje uit een grote doos. Alex herkende het meteen en kroop al op de zitting voordat er ook nog maar twee onderdelen aan elkaar geschroefd waren. Vol enthousiasme klom hij onophoudelijk achter het stuur en er weer achter vandaan, om vervolgens opnieuw te beginnen. Helaas bleek er een vrij belangrijk onderdeel te ontbreken, waardoor we de Cozy Coupe niet in elkaar konden schroeven, maar de doos moesten ruilen voor een nieuwe.
Het lijkt al ergens op
Op woensdag zijn we bij Toys R Us de doos gaan ruilen en we kregen zelfs 20 dollar terug omdat het wagentje deze week in de aanbieding bleek te zijn. Een geluk bij een ongeluk. Eenmaal thuis hebben we in de tuin de klus alsnog geklaard, terwijl Alex ongeduldig in de auto zat te wachten tot alles aan elkaar was gemonteerd. Daarna heeft hij de rest van de dag met zijn nieuwe bolide gespeeld. Het is een heel schattig gezicht en net als papa iedere ochtend, zwaait hij lief gedag als hij in de auto stapt om te vertrekken. We hebben zelfs een nummerplaat met zijn naam erop op de Cozy Coupe geschroefd, zodat iedereen kan zien wie de eigenaar van de raceauto is.
De vakantie van mijn ouders in South Carolina is er weer eentje voor de boeken. De eerste pech begon natuurlijk al met de beruchte vulkaanuitbarsting in IJsland, waardoor hun reis elke dag werd opgeschoven en steeds onzekerder werd. Op de vrijdag van vertrek zijn ze nog naar het vliegveld in Dusseldorf geweest, waar ze in alle commotie hun laptop zijn kwijtgeraakt. Maar het vliegtuig bleef aan de grond en het zou nog 11 dagen duren voordat ze uiteindelijk de oversteek naar de USA zouden maken.
Eindelijk koffie na een lange reis
In de tussentijd bleek dat het geen zin meer had om de camper, die we voor 2 weken gehuurd hadden, op te halen, waardoor we het borgbedrag kwijt waren. Bij het inchecken in Dusseldorf bleek vervolgens dat de visapapieren die ze op internet hadden ingevuld nep waren en dat ze ieder voor 50 dollar opgelicht zijn. Mijn moeder moest door het verschuiven van de reis een nieuw paspoort aanvragen, wat natuurlijk ook weer de nodige problemen gaf.
Het enige geluk dat ze hadden, was dat het vliegtuig van Duitsland naar de VS 40 minuten te vroeg landde, waardoor ze net genoeg tijd hadden om de aansluitende vlucht in Atlanta te halen en ze even na 16.00 lokale tijd in Greenville waren. De capriolen van Alex maakten al snel veel goed! Bij deze hartelijke groeten aan het thuisfront.
De afgelopen twee weekenden zijn we flink in de weer geweest met zogeheten ‘mulch’ (spreek uit: multsj). Dit is een speciaal soort bodembedekking die je op je bloemperken strooit en die vele functies heeft. Behalve dat het er mooi uit ziet, houdt het ook de groei van onkruid tegen, reguleert het het verschil tussen dag- en nachttemperaturen (en dat kan nogal flink zijn), houdt het vocht vast voor de groei van je planten en zit het boordevol voedingsstoffen die je begroeiing ten goede komen. Het heeft even geduurd voordat we begrepen waarom iedereen dit spul in zijn tuin heeft liggen, maar nu hebben we het eindelijk in de gaten. Het kost wel de nodige inspanning om ‘mulch’ in je tuin te storten, we hebben nu 40 zakken geleegd en nog is niet alles helemaal bedekt. Op zo’n moment bedenk je dat een pick-up truck nog niet zo gek is!
Alex vindt het sjouwen met de zakken en het verspreiden van de mulch erg interessant. Hij gaat op de zakken zitten, probeert ze mee te sjorren en graait met plezier in de nieuwe (en oude) bodembedekking. Als een echt jongetje zit hij aan het eind van de dag helemaal onder de rommel en vlekken. Ondanks het harde werk was hij gisteravond nog niet moe en holde vol energie door de tuin heen!
Peperazzi Blog 